(الفصل الرابع)
نيجى لليوم المنتظر ال الكل مستنيه يوم الفرح احمد بايت مع حسن و يارا بايتة مع سهيلة
نروح عند احمد و حسن
حسن : انا خايف اوى يا احمد
احمد : متخافش يابنى أن شاء الله خير انا كمان متوتر و بعدين ده اول مرة لينا فى حياتنا التانية فى اكيد كلنا خايفين
حسن : مش عارف سهيلة هيكون شكلها عامل ازاى حاسس انها عملالى مفاجأة
احمد : وانا بكلم يارا امبارح عمال اقولها هتعملي ايه هموت واعرف مش راضية
حسن : يلا قدامى ع الحمام عشان احلقلك دقنك و احلقها انا كمان
احمد : يلا يا باشا
حسن بيحلق لاحمد و يخلص و يجى دور احمد أنه يحلق لحسن و يخلصوا
احمد : مش عارف احنا ايه ال خلانا نحلق دقننا ما احنا كدا كدا الحلاق جاي
حسن : عادى بقى يلا .....خش يلا الحمام خدلك دش
احمد : خش انت الاول
حسن : طب تمام
احمد : و لخص بقى انا هموت و اشوف يارا عايز نروحلهم في اسرع وقت
حسن : حاضر يا باشا
نروح للناحية التانية عند يارا و سهيلة
سهيلة : انا فرحانة اووى يا يارا مش مصدقه
يارا : ولا انا والله يا بنتى
سهيلة : خلاص هتجوز حسن و النهاردة كمان
يارا : انا هطير من الفرحة عشان انا و احمد خلاص هنتجوز احنا تعبنا قوى لحد ما وصلنا للحظة ديه ....سهيلة انا عايزة اقولك على حاجة عمرى ما قولتها و لا اهلى قالوها لأحمد عايزة اقولهالك لو حصلى حاجة
سهيلة : قولى يا حبيبتى
يارا : انا عندى مرض اسمه انيميا البحر المتوسط
سهيلة : يا لهوى !!!
يارا : متخافيش يا بت هو بيخلينى اتعب شوية بس عادى باخد دوا و بيظبط معايا
سهيلة : زعلتينى على فكرة
يارا : والله ما فى حاجة انا بقولك بس عشان انتى اختى و عشان لو حصلى حاجة تبقى تفهمى انتى و حسن احمد علي الموضوع
سهيلة : ليه في ايه قلقتينى
يارا : مفيش حاجة يا بنتي والله
سهيلة : بجد ؟
يارا : لا والله يا بنتى و خدى الورقة ديه معاكى طول العمر عشان لو حصلي حاجة تبقى تديها لاحمد بس وعد متقرايهاش غير لو ربنا توفانى
سهيلة وهى بتعيط : بعد الشر
وتقوم سهيلة حضناها
يارا : خلاص بطلى نكد أن شاء الله خير متقلقيش يلا ده يوم فرحنا و يروحوا الكوافير و مستنيين احمد و حسن
نروح عند احمد و حسن خلصوا و الحلاق راحلهم و ظبطوا الدنيا
احمد : مبروك يا عريس
حسن : الله يبارك فيك يا حبيبي والله احلى يوم فى حياتى أن انا وانت متجوزين مع بعض و متجوزين صحابنا فى الكلية كمان عارف لو يارا اشتكتلى منك هقتلك دى اختى يلا
احمد : وانت كمان لو دايقت سهيلة أو زعلتها هنفخك
حسن : عيب عليك ديه في عيني
احمد : احنا كدة جهزنا يلا بينا
حسن : يلا
يروحوا عند سهيلة و يارا عشان يروحوا القاعة
احمد و حسن فى نفس الوقت : فين العرايس
حماواتهم : ادخلوا شوفوهم
يدخلوا الاوضة و الكوافيرة تضبط اخر حاجة و تخرج
حسن : تعالى من غير ما اشوفك عايز اشوفك لوحدنا
و كل واحد مع مراته لوحدهم فى جمب نروح لاحمد و يارا
تلف يارا يلاقيها احمد زى القمر من كتر الصدمة يحضنها و يغمض عينه
يارا : بحبك
احمد : بعشقك يا روحي
نروح عند حسن و سهيلة تلفله سهيلة يلاقيها قمر برضه
حسن : يخربيت جمال امك
سهيلة : بلدى
وتحضنه و تقوله وهى بتحضنه
سهيلة : انت عارف انا مستنية اللحظة ديه من امتى
حسن : من امتى
سهيلة : من اول ما شوفتك
حسن : بحبك اوووى
وكل واحد فى عالم تانى من الطرفين سواء سهيلة و حسن أو يارا و احمد
يخرجوا من الاوضة يلاقوا الشلة برة
عبدالمحسن : وافرحى يا عروسة على العريس
ابراهيم : يا عروسة يا عروسة على العريس
احمد : بس يا بابا انت وهو
عبدالمحسن و ابراهيم : الف مبروووك
العرسان يردوا عليهم : الله يبارك فيكوا يا شباب عقبالكوا
عبدالمحسن ياخد احمد و يارا فى عربية و ابراهيم ياخد حسن و سهيلة و يروحوا الفرح ويرقصوا و يهيصوا و يجي معاد كتب الكتاب
و يجي المأذون يكتب كتابهم و الفرحة و الزغاريط مالية المكان
واليوم يخلص و عبدالمحسن يوصل احمد و يارا و ابراهيم يوصل حسن و سهيلة
عند احمد و يارا
احمد و هو شايل يارا : حمدالله ع السلامة يا باشا
يارا بكسوف : تسلملي يا قلبي .... انت هتفضل شايلني كدة نزلني
احمد : حاضر
يارا : انا داخلة اغير هدومى
احمد : يلا بينا
يارا : يلا مين انت هتغير هدومك فى الصالة
احمد : انا جوزك يا هبلة
يارا : خليها عليك المرادى
احمد : ماشى بس بسرعة
يارا بكسوف : حاضر
تدخل يارا الاوضة تغير هدومها و احمد يغير هدومه برة و يخلص لبسو يروح يخبط ع الباب مفيش رد
احمد : افتحى يا يارا كل ده بتغيرى
و سكوت تام فى الشقة يفضل يخبط لحد ما يكسر الباب و فجأة يشوف ال عمره ما يتخيله
يا ترا ايه ال احمد شافه هنعرف مع بعض الحلقة الجاية باذن الله
