-->

رواية زواج اجباري الفصل الخامس

رواية زواج اجباري الفصل الخامس


     الفصل الخامس


    صعدت نانسي الى غرفه ميرنا دقت الباب ثم قالت : ينفع ادخل يسطااا
    ميرنا وهى بتمسح دموعها : ادخلى يا نانسي
    دخلت نانسي
    نانسي : ايه اللى حصل ياسر تحت شكله اكنه عايز يولع البيت احكى بصراحه
    حكت لها كل حاجه من اول الحفله
    نانسي بابتسامه : بصى الصراحه انتو الاتنين غلطانين بس هو بالاكتر بس بصي هو لو صالحك صالحى بس من هنا لحصل كدا تجهلي او برود
    ميرنا : حاضر
    نانسي : يلا قومى البسي عشان هتروحه و عم ياسر مستنيكى
    خرجت ميرنا و نزلت الى الاسفل
    نانسي ببرود : فين ماما
    ياسر : ماما خرجت
    نانسي : كويس ....اسمعنى كويس بقى عشان اللى فوق دى بقت صاحبتى انت غلطان و هى برده بس انت من ساسك لراسك و هتروح توصلها و بعض كده هتجيب الدبله فاهم و تعتذر منها تعزمها على اكله حلوه تعرف هى نفسها في ايه و تجيبه و لو هتطلب حاجه غاليه جيبه
    ياسر : لحظه بقى يعنى انا شوفتها بترقص مع شب و اسكت انتى عبيطه
    نانسي : طب انا هسالك سؤالين الاول هي كانت ازاى في الحفله بصراحه
    ياسر : هى الصراحه كانت زى الؤلؤ حاجه كدا
    نانسي : يعنى قمر




    ياسر : اه
    نانسي : طيب في حاجه تدل على انها مراتك يعنى. خاتم طفل بيقولها يا ماما
    ياسر : لا مفيش
    نانسي : يبقى الشب ده مكنش غلطان و انت قولتلك ارقص معها لا طب يا ياسر اقعد معاها لا انا مش فاضى طب لبسها حاجه في ايدها لا عايز ايه ها هى غلطانه و كانت مستنياك تلحقها و انت ضربتها
    ياسر : طب اصلحها ازاى
    نانسي : هاتلها شوكلاته و اهم حاجه الخاتم و شوف هى هتطلب ايه
    قاطعها نزول ميرنا
    وبعضها ذهبو
    و في طول الطريق كان الصمت سيد المكان عندما وصله
    نزله و كل شخص ذهب لغرفته بهدوء
    في الصباح اليوم التالى كانت ذاهبه ميرنا الى الجامعه
    ياسر : انتى رايحه على الجامعه تعالى اوصلك
    ميرنا : ملكش دعوه اذن ان كل واحد ملوش دعوه بتانى
    و ذهبت
    في المساء كانت جالسه ميرنا تتحدث مع امها عندما جاء قفلت الخط
    ياسر : هاتى ايدك
    ميرنا : ليه
    ياسر : عشان البسك الخاتم
    ميرنا : و انا مش عايزه منك حاجه
    ياسر : لا مش بكيفك ياستى لما نتطلق ابقى ادهولى
    ميرنا : طيب
    عندما البسها الخاتم
    ياسر : اتفضلى جبتلك شوكولاته و سندوتش شاورمه و بيتزا ك صلح
    ميرنا بفرحه و صدمه : دول ليا
    ياسر بابتسامه : ايوه انا اسف على القلم و مش هضربك تانى الا لو هزار
    ميرنا : وانا كمان اسفه و مش هعملها تانى و انا برده هضربك بهزار هجيب السكينه ازغزغك
    اضحكو الاثنين و ظله ياكله



    ياسر : تعرفي انا جبت بالبركه ..بس لو نفسك في حاجه هجبهالك
    ميرنا : هى حاجه رخيصه جدا
    ياسر : قوليلى عليها و في حدود كام
    ميرنا : في حدود ١٠ جينه
    ياسر باستغراب : كيس شبسي
    ميرنا : لا كيس فول و كيس طعميه
    ياسر : نعم انتى عبيطه
    ميرنا : يا عم انا من ساعه ما جيت هنا و انا مش باكل الحاجات العسل دى لو مش هتعرف تجيب خلينى انا اجيب
    ياسر بنفاذ صبر : بصي بكرا الجمعه اجازه ليكى و ليا قوليلى على المكان بظبط و انا هروح اجيب انا افتكرت هتلطلبي بقى
    ميرنا بابتسامه : لا انا مش بحب اتقل على حد و بذات لو مش من فلوسي ..انا عرفه انك غنى لكن لا انت بتتعب عقبال متجيب الفلوس دى ربنا يقويك
    ظل ياسر ينظر لها ثم قال في سره : انا بتمنى سنه دى تمر على مهلها
    في الصباح اليوم التالى قالت ميرنا على المكان و ظلت هى جاء لها اتصال من سعيد
    ميرنا : الو يا بابا عامل ايه
    سعيد : الووو الحمد لله يا حبيبت قلب ابوكى يا قمر انتى ازاى ابو نسب
    ميرنا في سرها : خير يارب
    ميرنا : الحمد لله يا با في حاجه ولا ايه
    سعيد : يعنى كنت عايز اسالك معاكى حاجه حلوه من اللى مع جوزك
    ميرنا بغضب و حده : لا معيش و دينى يا سعيد لو اتصلت ب ياسر و لا بابو مهرحمك يابن فتحيه



    سعيد : يا قلت الادب في حد بيقول لابو كده
    ميرنا : اه انا بدل ما تاخد الفوس و انت نايم انزل اشتغل بدل ما امى هي اللى بتصرف عليك
    سعيد : خلاص هبقى اتصل بعمك
    ميرنا : طب ولله يا بويا لو اتصلت بحد لهاجى و هفضحك و هلبسك قضيه تقعد بقيت حياتك في السجنو انت عارفنى يا سعيد مجنونه و اعملها و انت حر


    إرسال تعليق