رواية تزوجت شيخا الفصل الثاني 2 بقلم اسماء راضي
Asmaa Radi
البارت التانى
قمر: ماما ي ماما انتى ي ست يلى سمك ماااااااااامااااا
الام: ايوووه ي مجنونه اهدى و وطى صوتك شويه
قمر : فين الرجل القمر الى اسمو بابا
الاب : انا اهو ي حببتى
قمر: حبيبي ي قمر انت والله
الاب: بس ي بت ي بكاشه انتى
قمر : انا بكاشه ي قمر ماشى ماشى
الاب : عملتى اى ف يومك
قمر: تعال ناكل و احكيلك
الام : الاكل جاهز يله
قمر: يله
عده الاكل و قمر حكت ل بابه على كل الى حصل في يومه من الاول ما الدكتور تردهم لغيت نقاشه مع صحابه على العريس الشيخ الى الكل خايف منه
الاب: قمر حببتى انتى مشفتيش مالك
قمر : مين مالك ي بابا
الاب :العريس
قمر : اسمو مالك
الاب : اه انتى كانتى متوقعه اى
قمر: معرفش بس مش مالك يعنى ههههه
الاب : طيب ي مجنونه ادخلى صلى و نامى شويه علشان تجهزى للعريس بليل الساعه ٨هيجى
قمر : ماشى ي بابا
قامت قمر ادت فرضه و نمت و جه وقت الاستعداد للعريس
قمر : ي ماما البس اى اكيد هيعلق على لبسى هو شيخ يعنى لذم البس حاجه واسعه و طويله و احط طرحه كبيرررررره انا مبعرفش البس كده
الام: قمر حببتى البسى الفستان ده و الطرحه دى هتبقى اسم على مسمه ي روحى
الفستان كان لونه بينك و فيه ورد ابيض و الطارحه بينك ساده
لبست الفستان و كانت فعلا قمر
و طلعت للعريس
قمر ف سره : اكيد دقنه كبيرررره و لبس جلباب و يقلى ليه لبسه بينك كمان يوووه مش هنخلص
و دخلت عند العريس مرفعتش عيونه من الارض
العريس : يعمى انا طالب ايد الانسه قمر
الاب : والله ي مالك انا مش هلقى ذايك اسلم بنتى ليه بس الراى رايه
مالك: اكيد ي عمى الراى رايها
قمر: ف سره اى ده ده انا فكرته هيقول البنات ملهش راى ف الجواز
الاب : طيب نسيب العرسان مع بعض
طلع الاب و الام و اخو قمر الصغير و فضلت قمر و مالك
مالك : اذيك ي انسه قمر
قمر : الحمد اى ده اى ده انت ازاى كده
مالك : ههههه مالى فى حاجه غلط فيه
قمر : و استوعبت الى عملته وقالته اسفه ولله مركزتش
مالك: ولا اتفجاتى طبعًا معتقده شيخ الى هيتقدم يعنى دقنه كبيرررررر اوووى كمان و لبس جلباب و معقد و هيقلى لبسه ليه بينك
قمر: اتصدمت ده فعلا توقعه بصراحه اه انا مش بحب الكدب بصراحه اتوقعت كل ده
مالك: حبيت فيكى صراحتك بس احب اعرفك على نفسى
قمر : اتفضل
مالك : انا ي ستى اسمى مالك محمد عندى ٢٦سنه محسب ف شركه ……… و بعد ما بخلص شغلى بحفظ ف الجامع الى قدمك ده
قمر: بسم الله ماشاءالله
مالك كان شكله مش زاى ما قمر متوقعه خااالص مالك كان طويل و عيونه بنى و شعره بنى شويه جسمه رياضى و كان لبس بنطلون اسود و كوتشى ابيض و تيشرت ابيض و جكت جلد اسود يعنى مز من الاخر
مالك : مش حبه تقولى حاجه
قمر : انا قمر احمد عندى
مالك : عندك ٢١سنه و ف فنون و بتحبى الروايات جدااا جدااا و بتحبى الشكولاتة جدااا و حلمك انك تلفى العالم
قمر : اى ده انت عارف عنى كل حاجه
مالك: علشان بحبك من زمان
قمر : احم احم طيب ي استاذ مالك عندك اخوات و فين اهلك
مالك ادرك انه اتكسفت و عيزه تغير الموضوع فقال ايوه عندى عبير اختى الكبيره و متزوجه و عايشه مع جوزه ف تركيا و اهلى متوفين من ١٠سنين
قمر: اسفه مكنتش اعارف
مالك : اسفه على اى بس ده قدر ربنا و ضحك ضحكه قمر زايه كده
قمر: ف نفسه بالله متضحك ده اخد قلبى من ضحكه هتعمل اى فيه تانى
مالك استاذن انا
قمر : اتفضل
الاب : لسه بدرى ي استاذ مالك
مالك: شكرا ي عمى بس لذم امشى
الاب : هستنه لقاك التانى
مالك: اكيد ي عمى انسه قمر عيزه حاجه
قمر: حبيت اسمى منك بالله ي جدع
الاب : قمر مالك بيسالك عيزه حاجه
قمر : ها اسفه مركزتش لا سلمتك اتفضل انت
مالك : سلمكى الله من كل سو ي قمر
استاذن مالك و مشى و قمر قالت ل بابه انه هتفكر و راحت صلت استخاره و نامت
اسماء راضى
