رواية دكتور بطاطس الفصل السابع
كريم كان قلبه بيتقطع مامته واحشته ونفسه يعيط بس مش عايز يضعف قدام موده عايزه تشوفه دايما القوى بس من جواه عايز يعيط عايز يشتكى ومحتاج حد يطبطب عليه ويفهمه.
موده عارفه اخوها كويس وحاسه بيه وعارفه أن مشكله كريم الوحيد أنه بيكتم فى نفسه عشان بس مبينش ضعيف بصيتله وشاورتله يقعد جمبها قعد كريم جمبها واخدته فى حضنها.
كريم:فى إيه.
موده:ماما قالتلى اعمل كده إيه عايزها تهزقنى.
كريم ضحك وبعدين عيط وهو بيدفن وشه فى حضنها شديت موده عليه وفضلو يعيطو سوا وليد وريم قربو ليهم وحضنوهم فضلو كده لحد ما حسو أنهم ارتاحو وفضلو يتكلمو وهما مدمعين ويضحكو ويحكو لمامتهم كل المواقف إلى بتحصل معاهم كأنها قاعده معاهم وبعد فتره كبيره خرجو من المقابر وكريم حاضن موده بحنيه وهى حضناه برضو.
كريم:موده انا بجد ربنا بيحبنى عشان خلقنا اخوات تؤام
موده:وبيحبنى عشان رزقنى بأخ حنين عليا.
وليد:يجدعان انا كده هغير.
ريم:يموده بقالى كام يوم عايزه اقولك على حاجه.
كريم سابها:تعال يا وليد نجيب حاجه
موده راحت لريم:ها فى إيه.
ريم:كنت عايزه اطلب منك طلب.
موده:اطلبى.
ريم:عايزاكى تساعدينى دكتور مالك يعجب بيا.
موده أضايقت:وكريم يا ريم.
ريم:ماله كريم كريم اخويا زي ما هو اخوكى يا موده.
موده: اخوكى.
كريم كان سامعها وقلبه وجعه:اه يا موده اخوها.
موده شافت فى عينه الكسره اضايقت من ريم:ريم انا مش هقدر اساعدك عن أذنك انا تعبانه وعايزه اروح.
وراحت حضنت كريم وروحو.
كريم دخل لموده اوضتها.
موده قربت ليه:انت كويس يا حبيبى قولى بس.
كريم بكسره:انا كويس بس انا كنت عايزك تساعديها.
موده بصوت عالى:كريم انت اتجننت عايزنى اساعد البنت الى اخويا بيحبها واخلى حد تانى ياخدها منه.
كريم بعقل كبير:موده ريم مش شىء عشان اتملكها لا هى انسانه عندها مشاعر وبتحس.
كريم كمل:من حقها تحب وتتحب مش عشان انا حبيتها يبقا ضرورى هى تحبنى القلب يا حبيبتى هو إلى بيختار مش احنا.
موده بعند:مش هعمل كده انا.
كريم:انتى مش موده إلى لو فى إيديها تساعد حد بتساعده من غير ما يطلب حتى ايه غيرك.
موده:مش هى بتحبه خلاص تساعد نفسها.
كريم:عارف انك مضايقه عشانى بس انا اهو قدامك كويس وفل وكمان متنسيش أن ريم صديقتنا من زمان لازم تقفى جنبها.
موده قعدت بضيق وهى بتعيط:مش عايزه يا كريم مش عايزه.
كريم:طيب ولو قولتلك عشان خاطري.
موده غمضت عينيها ولفت وشها الناحيه التانيه.
كريم قعد جمبها ولف وشها ليه:عشان خاطرى.
موده:طيب يا كريم.
كريم ابتسملها وحضنها:انا مش محتاجها تحبنى كفايه عندى اختى بتحبنى وواقفه جمبى.
موده:اوعدنى انك هتكون كويس يالا اوعدنى وشاور على قلبك.
كريم وهو بيشاور على قلبه:اوعدك.
موده تليفونها رن بصيت لقيت ريم.
كريم:انا خارج.
موده:طيب شوفلنا حاجه تتآكل يجدع هنموت.
ابتسم كريم وخرج رديت موده بضيق.
موده:نعم.
ريم بعصبية:انا عايزه افهم فى إيه قلبتى عليا ليه.
موده:لا فاهمه بس بتستعبطى على العموم يا ريم انا هروح بكره اقوله انك معجبه بيه.
ريم:انتى غبيه يا بنتى.
موده:وبتشتمى كمان.
ريم:مانا قادره اروح اقوله بس انا عايزاه هو يجى يقولى أنه بيحبنى.
موده:لا انت عايزه قعده بكره بدرى فى الكافيه تعالى سلام هموت وانام.
ريم:اشطا.
قفلت معاها ولقيت تليفونها رن تانى كان مالك رفعت حاجبها بإستغراب الوقت أتأخر رديت وهى بتنام على السرير وبتستغطا.
موده: اممم.
مالك:نمتى.
موده:لا لسه حضرتك محتاج حاجه.
مالك:بس كنت عايز اطمن عليكى.
موده بإستغراب:تطمن عليا انا انت سخن يا دكتور وله ايه شوف كده حرارتك.
مالك ابتسم:كل ده عشان كنت عايز اطمن عليكى صح هو انتى كنتى فى المقابر لمين.
موده بهدوء:لماما الله يرحمها.
مالك بزعل:الله يرحمها.سمع صوت عياط موده
كمل:متزعليش المفروض تفرحيلها هى فى مكان احسن.
موده بعياط:انا عارفه بس كان نفسى تكون معايا تشوفنى وتحضنى وتزعقلى ونلعب سوا.وعيطت جامد.
مالك:الله يرحمها يا موده ممكن تبطلى عياط طيب.
موده بعياط:مش قادره مش عارفه ابطل عياط هى واحشتنى اوى.
مالك:معلش يا حبيبتى هى اكيد هتزعل لو شافتك بتعيطى.
موده اتصدمت لما سمعت كلمه حبيبتى.
مالك:موده انتى معايا.
موده:اه معاك انا عايزه انام عايز حاجه.
مالك بإستغراب من تصرفها المفاجئ:لا تصبحى على خير.
موده:وانت من أهله سلام.
قفلت موده وحطيت إيديها على قلبها وقالت:هو أكيد قالها من غير قصد بس ماله قلبى دق جامد ليه.
عند مالك:هى قفلت مره واحده كده ليه هو انا قولت حاجه اه قولت انا غبى غبى.
افتكر مالك وفضل يشتم فى نفسه وبعدين نامو.
تانى يوم موده على الباب بتخبط جامد على الباب.
سيد:روحى انتى يا بنتى وانا هصحيه يجى وراكى.
موده:ماشى .باست رأسه:انا هنزل بقا عشان متأخرش.
سيد:طيب فى كمان عندى ليكى مفاجأه بس لما تيجى.
موده بإستغراب ولأنها متأخره:طيب مش هتأخر.
نزلت موده:يا ترى إيه هى تاكسى لو سمحت.
ركبت ومشيت وصلت الجامعه.
موده:محموووود.
محمود:ايوه أحلى قهوه لأحلى موده.
موده:من احلى محمود.
مالك بغضب: موده.
اتفزعت موده وكانت هتتدلق القهوه عليها:يا فتاح يا عليم يا رزاق يا كريم فى إيه على الصبح.
قعد مالك قدامها:مينفعش تقولى كده لمحمود.
موده:وليه مينفعش أن شاء الله محمود زى وليد زى كريم بالنسبالي كلهم عزيزين عليا وبعاملهم كده.
مالك:افردى حبك.
موده بضحك:يعنى بزمتك دى اشكال تتحب.
مالك:ومتتحبيش ليه حلوه ودمك خفيف وبتضحكى وزى الاطفال الكيوت.
موده احمرت وشربت القهوه وهى ساكته.
ريم:دوده انا جيت.
موده بإستغراب والفنجان على بقها قالت بصوت واطى:دوده!
ريم قعدت موده بصيتلها بتعجب كانت لابسه فستان فوشيا وعامله شعرها وفرداه.
موده:هو انهارده إيه.
مالك بإستغراب:الاتنين.
موده:طيب كام.
مالك:١٥.
موده:فى إيه يا ريم انهارده.
ريم:مفيش حاجه قوليلى إيه رأيك فى الفستان.
موده:حلو.
ريم:إيه رأيك يا دكتور مالك.
مالك:ظريف.
موده🤨.
وليد بصوت عالى جمب ودنها:مووووده.
موده:يخربيتك يا شيخ.
وليد سخسخ ضحك على منظرها ومالك بيبصله بغيظ
وليد:الحلو ماله.
موده:الحلو هينفخك.
كريم مسكه من قفاه:عملك حاجه.
موده:خضنى يا كريم.
كريم وهو بيرجه:بتخضها ليه ياض.
وليد:يعم برستيجى ضاع خالص.
موده ضحكت عليه.
كريم سابه:إيه يسطا الحلاوه ديه.
ريم: شكرا.
كريم بإحراج:وانتى كمان حلوه يا ريم بس انا قصدى على موده.
ريم اتكسفت.
كريم مشى لانه عرف هى لبست كده عشان تعجب الدكتور مالك.
موده:دكتور ثوانى وراجعه لسه فاضل عشر دقايق عن أذنك. وجريت وراه وحضنته من ضهره وفضلت تهزر معاه ومالك متغاظ منه جدآ ومش عارف يعمل حاجه لو عمل هيعمل بصفته إيه اصلا فضل مضايق وريم بتكلمه وهو مش واخد باله منها ووليد راح لكريم وموده يهزرو سوا.
مالك:عن أذنك يا انسه.
وسابها ومشى وفضلت ريم قاعده لوحدها.
موده شافته قايم:كريم بسرعه الساعه كام.
كريم:تمانيه الا دقيقه بالظبط.
موده جريت وكريم ضحك عليها
عدى اليوم فى الجامعه عادى خرجو.
كريم:موده انا هروح عشان مخنوق شويه لما تخلصى رنى عليا.
موده:اشطا هحاول متأخرش عليك كمان الراجل ابوك عايزنى بيقول فى مفاجأة وانت عارف مفاجأته.
كريم:ربنا يستر انا هروح اشوف فى إيه.
موده:طيب سلام.
مشى كريم ومالك لما شافه مشى للعربيه استناها وهى خلصت ومشيت للعربيه وركبت ورا.
مالك:ده على اساس انى السواق بتاعك.
موده:لا مش قصدى بس انا عايزه يكون فى مسافه.
مالك: خايفه يعنى ابتسم بسخرية.
كمل مالك وهو بيقلد صوتها:انا سوبر ومن انا بطله ومش بخاف من حد نينينينى.
موده بصيتله بغضب ونزلت ورزعت الباب وركبت جمبه وهى بتقرب ليه وبتوجه صوبعها على وشه:اسمع انا مش خايفه منك انا بنت شجاعه وقويه وانت متقدرش تعملى حاجه.
مالك بابتسامه:حقيقى.
كملت موده بتحدى:اه متقدرش عشان انا مش هسمحلك
مالك قرب لوشها وبقا قريب اوى منها وهى من الغضب والعصبية مش ملاحظه.
مالك:لو عايز هعمل إلى انا عايزه بس انا مش كده ومش عايز حاجه منك غير
موده بإستغراب:غير؟
مالك ابتسم وجيه يقرب لشفايفها لاحظته موده وبعدت وشها عنه ابتسم مالك.
موده:دكتور بطاطس بقا قليل الادب اوى وانا إلى كنت فاكره دكتور بطاطس محترم.
مالك:بتقولى حاجه.
موده:لا مش بقول.
وصلو البيت بتاع مالك نزلت موده وجريت عشان تطلع على السلم ومالك مش يدخلها الاسنسير بالعافيه وفعلا بدأت تطلع أما مالك فطلع بالاسنسير وجاب مايه وعصير ووقف على الباب وهو بيشرب العصير وماسك كوبايا المايه فى إيديه لموده.
موده كانت بتطلع وهى بتزحف على الأرض واخيرا وصلت وقعدت على آخر سلمه تاخد نفسها.
مالك:اتأخرتى ربع ساعه كده هتقعدى نص ساعه زياده.
موده وهى بتنهج: حسبى الله ونعم الوكيل.
مالك:خدى.مد كوبايا المايه ليها اخدتها موده وفضلت تشرب وتاخد نفسها وبعدين قامت وسلمت على هيام.
فى المكتب قعدين بيشتغلو موده كانت تعبانه خالص وبتنام.
مالك:موده انت بتنامى.
موده بعدم تركيز:شويه وهخلص.
مالك:موده.
موده:هخلص خلاص.
مالك بصوت عالى:موووده.
موده:مين فين فى إيه.
ضحك مالك عليها.
موده قامت وهى بتقرب وبتزعقله عشان بيضحك عليها بس كانت دايخه وقعت قام مالك بسرعه ولحقها شدها من وسطها وقربها ليه غمضت موده عينيها بنعاس مالك قرب لرقبتها وشم عطرها الجنان وزى ما يكون متخدر قرب لشفايفها وهى نايمه اصلا .
ومكنتش حاسه وله مركزه ومالك زى المتخدر ومش حاسس بنفسه قرب اكتر لشفايفها ولسه هيبوسها تليفون موده رن بعد عنها بس لسه ماسكها من وسطها موده فتحت عينيها شافت التليفون.
موده:ألو.
ضحك مالك واخد التليفون وفتحه ورد
مالك:ألو.
كريم:ألو موده فين.
مالك:موده شكلها نايمه وهى صاحيه متسألنيش ازاى.
كريم ضحك:طيب انا تحت حضرتك فى الدور الكام هطلع اخدها.
مالك:فى العاشر.
كريم: الحمدلله فى اسنسير
قفل معاه وطلع ومالك بص لموده وهى نايمه وهو ماسكها من وسطها طبع شفايفه على شفايفها بحنيه وبعد قعدها على الكرسى.
كريم دخل عنده بعد ما هيام فتحتله.
هيام:اخو موده جيه ياخدها.
مالك:اخوها.
كريم بضحك وهو بيشيلها:تؤامها اخوها التؤام.
مالك:بجد انت اخوها مش خطيبها.
كريم: مش عارف ليه موده قالت لحضرتك كده بس الحقيقه انى اخوها بس طلب صغير متقولهاش انى قولتلك حاجه احسن هتنفخنى.
مالك بفرحه:حاضر.
كريم شال موده
مالك:هوصلكم.
كريم:مش عايزين نتعبك معانا.
مالك:لا ابدا مفيش تعب خالص.
مالك كان غيران لأن كريم شايلها حتى لو اخوها هو بيغير برضو قال لنفسه لو وصلهم كده كريم مش هيشيلها كتير نزلو سوا وكريم نايم موده ورا وركب جمب مالك قدام.
كريم: متشكر جدا يا دكتور مالك.
مالك:متشكرنيش احنا صحاب وله ايه.
كريم:اه طبعا صحاب.
موده كانت نايمه وبتتقلب.
موده بصوت عياط وهى نايمه:سقعانه يا بابا.
مالك اول ما سمعها قفل الشبابيك كريم ابتسم لما شافه مهتم بموده وشك أنه بيحبها.
مالك:ليه مقولتيش من بدرى أنكم اخوات.
كريم:لو كنت قولتلك كانت موده قتلتنى هى لما بتقول لحد انى خطيبها بفهم إنها عايزه إلى قدامها يبعد عنها بس حضرتك الوحيد الى هى مكنتش عايزه تبعد عنك قالتها وترجعت فى قرارها انا عارف اختى كويس هى اكيد فى جواها حاجات هى مش فاهمها او ممكن .
كمل كريم:او ممكن تكون مش عايزه تعترف بيها مش عايزه تحس بكده ايه إلى بقوله ده اسف يا دكتور ده مجرد عبط متركزش فيه .
موده:كريم عايزه شاورما اممممم.
وكملت نوم ضحك عليها كريم ومالك.
كريم: بتحب الشاورما اوى
مالك:عارف
كريم:ايوه هنا احنا كده وصلنا متشكر جدا لحضرتك اسف على تعبك.
مالك: مفيش تعب وله حاجه بس انت خلى بالك عليها.
كريم:مش محتاج وصايه عن إذنك.
شال موده وطلع أما مالك فكان طاير من الفرحه روح البيت ودخل أوضته وبعد ما غير وفرد جسمه على السرير مسك تليفونه ورن على موده .
عند موده كانت نايمه والتليفون جمبها مسكته وحطيته على ودنها لقيته لسه بيرن فتحت وحطيته تانى.
موده: اممم.
مالك: بحبك.
موده بنوم:امممم اه اه وانا كمان بحبك.
مالك:إيه قولتى ايه.
موده:وانا كمان بحبك يا كريم غور بقا عايزه انام.
مالك:برضو كريم انا مش كريم انا مالك.
موده ضحكت: اهلا دكتور بطاطس هههههههه.
مالك:ده انا ههههه طيب يا ستى اهلا.
موده:دكتور بطاطس وحشتنى عامل ايه هههههه.
مالك:كويس وانتى عامله ايه يا حياتى.
موده: الحمدلله يا عمرى هههههه.
مالك:ليه بتضحكى.
موده:عشان انت فاكر انى مخطوبه ههههه وانا اصلا سنجل بائسه هههههههههه.
مالك:مش هتفضلى سنجل كتير.
موده:ازاى عندك عريس ليا.
مالك:انا انا هرتبط بيكى إيه رأيك
موده:لا لا انت لا.
مالك: ليه انا لا انا بحبك وعايزك.
موده:انا كمان برضو بس ريم هتضايق 😴😴😴😴.
مالك:موده موده روحتى فين موووووده.
موده:إيه امتى وازاى
ضحك مالك:ريم هتضايق ليه.
موده:لا ده سر مش هقول لحد اوعى تقول اوعى.
مالك ضحك:خلاص ماشى.
موده:انا هقفل بقا.
مالك:لا لا.
موده:ليه عايز ايه بقا.
مالك:ممكن يعنى لو سمحت وله اقولك خلاص اقفلى.
موده باست التليفون وقفلت وكملت نوم.
مالك سمع بوستها اتكسف ودفن وشه فى المخده بكسوف.
تانى يوم صحيت موده مسكت التليفون لقيت الساعه سبعه ونص قامت نطيت من على السرير ولبست وصحيت ابوها ونزلت ومعرفتش ايه هى المفاجأة برضو وجريت نزلت وركبت ووصلت الجامعه
جريت دخلت الكافيتيريا كان مالك قاعد بيشرب قهوه .
موده:انا اسفه اتأخرت.
مالك:اتأخرتى قد ايه.
موده بضيق:ربع ساعة.
مالك:يبقا ايه هيحصل.
موده:هشتغل نص ساعه زياده.
مالك قام:طيب يالا وله ايه.
مشى وموده ماشيه جمبه بتحضر الأدوات فى إيديها دخلو موده كانت واقفه كالعاده وإذا بواحد من الطلاب يقولها بصوت واطى بس هى فهمت لما حرك بقه قالها بحبك موده برقت فجأة تسمع صوت مالك وهو بيقولها بحبك وهى ترد وتقول وانا كمان بس ريم هتضايق.
كان مالك واقف جنبها شافها مبرقه وواحد من القعدين بيضحك لها.
مالك بصوت عالى:انت اطلع بره.
الولد:اسف يا دكتور
مالك:اطلع بره وكلمه كمان مش هتحضرليا تانى.
قام الواد وخرج مالك بص لموده مكنتش بتتكلم كل إلى عليها وشها جاب ميه لون.خلصت المحاضره وخرجو.
موده:دكتور هو حضرتك كلمتنى بليل.
مالك افتكر ومثل الجهل:لا ليه فى حاجه.
موده: مش عارفه بس اظن ان حضرتك كلمتنى ثوانى اشوف فى التليفون السجل يمكن حضرتك ناسى.
مالك لنفسه:غبى انا غبى.
مالك:مش دلوقتي مش فاضين.
موده وهى ماسكه التليفون:طيب خلاص.
كريم: موده.
كان وشه مش مبشر بالخير موده اديت موبيلها لمالك وراحت لكريم.
مالك بسرعه مسح اسمه من السجل مش هتصدقو مسمياه إيه(دكتور بطاطس 😝🥔) وهو بيمسحه كان بيضحك بص ليها.
موده:فى إيه يا كريم.
كريم:راجع.
موده بخوف:مين.
كريم:ثائر راجع تانى.
موده :أكيد لا انت بتهزر صح.
كريم:يعنى ديه حاجه أهزر فيها.
موده بتترعش:وراجع امتى بقا.
كريم:اولا أهدى ثانيا راجع السبت.
موده وهى بتعيط:أهدى أهدى ازاى.
كريم:موده متخافيش انا مش هخليه يجى جمبك.
يتبع.....
