 |
رواية ورد وقاسم الفصل الخامس بقلم ندى احمد |
ورد بدموع بصت لقاسم
قاسم : سارة روحى و نتكلم بعدين
سارة : قاسم لو مشيت دلوقتى مش هتشوف وشى تانى
قاسم : سارة قولتلك هنتكلم بس مش دلوقتى راعى ان لسه والدى متوفى
سارة اخدت شنطتها و مشيت
قاسم بص لورد و ابتسمت له ابتسامة طيبة
قاسم بجدية : متفتكريش انى رفضت اطلق علشان عاشق جمالك انا د*م ابويا مش هيروح كده و هاخد حقه من كل واحد كان السبب و انتى اولهم انتى بس اطلعى من المستشفى و لينا قاعدة
ورد: انا مليش ذنب فى اللى انت بتقوله انا بحب بابا و اكتر منك و بعدين وصية بابا ليك انك تحمينى و تخلى بالك منى
قاسم بغضب: متقوليش بابا فاهمة هو مش ابوكى و بعدين بتحبيه. .. صحيح تق*تل الق*تيل و تمشى فى جنازته ...يلا قومى علشان نروح
ورد: انا لسه تعبانة
قاسم : انتى متعرفيش تقولى حاضر و تسكتى
ورد : مش قادرة اتحرك بجد الدكتور قال انه
لازم ارتاح
قاسم راح شالها بين ايديها
ورد : بتعمل ايه نزلنى بقولك
قاسم : مش انتى مش قادرة تتحركى انا هساعدك
ورد: مش عايزة مساعدة منك نادى على اى حد من بره
قاسم : مفيش دلوقتى ممرضة كلهم رجالة و بعدين انتى مراتى عادى تغيرى قدامى هدومك
ورد : متقولش تانى كده
قاسم : ليه ان شاء الله اتجوزتك غصبا عنك ده انا اللى مغصوب على الجوازة ديه
ورد : انت بتعاملنى كده ليه عملتلك ايه
قاسم اخد هدوم ليها و قرب علشان يغير هدومها
ورد : ابعد عنى بقولك
قاسم بعناد : ولو مبعدتش هتعملى ايه
ورد : هصوت و الم عليك المستشفى
قاسم بنفاذ صبر : طب اعمليها كده و هو يقترب منها اكتر
ورد لسه هتصرخ لقيت قاسم يق*بلها
ورد بعدت عنه بكسوف
قاسم : فين صوتك دلوقتى يعنى
ورد : اطلع بره مش عايزة اشوف وشك
قاسم : برده انا هغير هدومك و نروح مش عايز اسمع نفسك فاهمة و الا ....
ورد قعدت زى الأطفال على السرير : خلاص بس ممكن تطفى النور ارجوك 🥺
قاسم صعبت عليه : خلاص متخافيش مش هبص عليكى ممكن تهدى بقى
و بعد ما قاسم خلص
ورد بكسوف : شكرا
قاسم و هو يقترب منها و بيحط الطرحة على رأسها : مفيش واحدة بتقول لجوزها شكرا علشان ساعدها
ورد سرحت فى عيونه و قاسم لاحظ ده
ورد: ممكن نروح انا جاهزة
قاسم : يلا قدامى و روحوا البيت و قاسم فضل قاعد فى مكتبه يشتغل
ورد : ممكن ادخل
قاسم رفع راسه و اول مرة يشوفها لابسة لبس بيتى و مسيبة شعرها
قاسم بجدية : خير
ورد : كنت جاية اقولك تحب تتعشى ايه
قاسم : شكرا مش عايز اتعبك
ورد : مفيش تعب انا هعملك معايا تحب تأكل ايه
قاسم رفع راسه ليها و حس انها طيبة متستهلش انه يعملها وحش و كمان لازم ينفذ وصية والده و ياخد باله منها
قاسم : قدامى انا اللى هعمل العشا يا وردتى
ورد باستغراب له : بجد
قاسم : بجد يلا علشان انا جعان
قاسم واقف فى المطبخ و ورد بساعده و كانت بتقط*ع حاجة و اتعورت
قاسم مسك ايديها بخوف : انتى كويسة و بصلها
ورد بدموع طفولية : هبقى كويسة
قاسم قرب منها : خلاص اهدى و غسلها ايديها
ورد : شكرا
قاسم باسها فى خدها : ممكن تقوليلى شكرا بالطريقة ديه بعد كده
و فى الوقت ده دخلت عليهم سارة المطبخ
سارة : قااااااسم
قاسم بصدمة : سارة استنى هفهمك ده لحظة ضعف
ورد بصت لقاسم بخذلان و حزن 🥺
يتبع ....
بارت 5 ✨🖤
