Ads by Google X

القائمة الرئيسية

الصفحات

رواية فتاه في الجيش الفصل السادس والعشرون 26بقلم مريم محمود

 

رواية فتاه في الجيش الفصل السادس والعشرون بقلم مريم محمود

فتاه فى الجيش: الجزء 26
وبعد كده جاسر خرج من عند فريد وهو منهار حرفيا بسبب اللى فتون مرت بيه وبعد كده راح العنبر بتعها لقاها لسه نايمه جاب كرسى وقعد جنب السرير ومسك أيدها
جاسر بدموع: حقك عليا انا يا فتون مش عارف اقولك ايه على اللى انتى فيه بسببى انا بجد اسف اسف اسف 
فتون حست بجاسر ومسكت ايدو هى كمان 
فتون: انت ملكش ذنب يا جاسر 
جاسر حضنها: بجد مكنش قصدى اخليكى تمرى بكل ده 
فتون: يبنى مافيش حاجه هو انت اللى قلت للقائد يخطفنا انت ملكش ذنب 
جاسر: يعنى ايه ما انا اللى مقصود وانتى اللى ختى الجزاء 
فتون: عادى يا جاسر ولله 
جاسر فضل ضممها فى حضنو لحد ما راحت فى النوم وبعد كده خرج ولقى احمد واقف 
احمد: انت عايز ايه من فتون 
جاسر: بحبها يا اخى انت مالك 








احمد: وانا كمان بحبها 
جاسر مسكو من الجكت بتعاو 
جاسر بعصبيه: مسمعش اسمها على لسانك تانى انت فاهم 
احمد بعند: لا مش فاهم وهفضل طول عمرى بحبها 
جاسر نزل فيه ضرب من كتر الغيره على فتون وهو كان ساكت حتى مكنش بيدفع عن نفسو 
جاسر: لم حاجتك وانزل اجازه 
احمد من سكات راح لم حكتو ونزل اجازه 
وأحمد وصل لاهلو وكان باين عليه الزعل 
ام احمد: مالك يبنى فيك ايه 
احمد: مافيش يا ماما تعبان بس من الجيش 
وبعد كده بنت خالت احمد جت 
بنت خالت احمد( ملك): عامل ايه يا احمد 
احمد: الحمدلله تمام 
ملك: مل مالك يعنى 
احمد: هو مش انتى كنتى بتقوليلى الحب ده شئ جميل 
ملك: ايوه 
احمد: طلع الحب ده اوحش شئ شفتو فى حياتى 
ملك: ليه يا احمد بتقول كده 
احمد حكه لملك اللى حصل من فتون 
احمد: بس كده 
ملك: طب هى ممكن كانت بتحب جاسر من الاول وهى فعلا من معملتها معاك على انك اخوها 
احمد: ما المشكله انى حبتها بجد 
ملك بزعل: ما كنت حسيت بيا
احمد: ايه 
ملك: لا ولا حاجه 
ملك بتحب احمد من صغرها وكانت مستنيا انو يحبها بس قلبو متعلق بواحده تانيه 
احمد: مالك زعلتى ليه 
ملك: لا وهزعل ليه انا هقف فى البلكونه شويه 
ملك راحت وقفت فى البلكونه ونهارت تماما من العياط 
ملك: ااااه يا احمد لو تعرف انا بحبك قد ايه وكنت مستنياك انك تحبني بس خلاص قلبك متعلق بغيرى 
احمد كان واقف ورها وكان سمع كل حاجه 
احمد: لدرجادى يا ملك 
ملك مسحت دموعها بسرعه ولفت 
ملك: ايه يا احمد فى حاجه 
احمد: انا سمعتك انتى قلتى ايه 
ملك عيطت تانى لما عرفت أن احمد سمعها بس متكلمتش احمد خدها فى حضنو وطبطب عليها بحنيه 
احمد: حقك عليا وبجد اسف على كل دمعه انتى نزلتها دلوقتى 
ملك: مافيش اسف يا احمد دى حاجه مش بايدك 
احمد: ملك 
ملك: نعم 
احمد: تتجوزينى ❤️
ملك بفرحه: بتتكلم بجد يا احمد🥺
احمد: اكيد طبعا بتكلم بجد 
ملك بفرحه: اكيد موفقه 
احمد حضنها ولف بيها وبقى يقول فى نفسو 
احمد فى نفسو: انتى بجد عوض من عند ربنا ❤️
يتبع

الفصل السابع والعشرون من هنا 

تعليقات