 |
رواية المنتقبه والمجنون الفصل التاسع و العشرون بقلم ندى يوسفالسلام عليكم ورحمه الله وبركاته يلا بينا نكمل روايتنا البارتى التاسع والعشرين من روايه المنتقبه والمجنون بقلم الكاتبه/همس الحنين وصلنا البارتى اللى فات عند سلطان لما جهز القلب سفر يلا نشوف ايه اللى هيحصل فى العنايه المركزه عند سلطان الدكاتره كلهم جريو على العنايه احمد : فى ايه يادكتور الدكتور: القلب وقف ربنا يستر احمد: لا حول ولا قوه الا بالله العلي العظيم ربنا يستر الدكتور بدأ يعمل صدمات لسلطان على قلبه حاول كذا مره وفى المره الأخيره رجع القلب يشتغل تانى الدكتور بتعب: الحمدلله دى معجزه دكتور اخر: فعلا يادكتور ده كان خلاص الدكتور: يعدى ٢٤ساعه على خير ومرحله الخطر كده عدت خرج الدكتور من عند سلطان احمد : خير يادكتور الدكتور: الحمد لله وبفضله قلب سلطان باشا رجع للحياه بمعجزه احمد : الحمدلله لو كان جراله حاجه كانت هتبقى نصيبه كفايه اللى حصلهم العيله كلها منهاره ربنا يصبرهم بس طمنى يادكتور سيف عامل ايه الدكتور: لا سيف بيه على بكره الصبح هيخرح من العنايه وتقدرو تشوفو احمد: شكرا يادكتور الدكتور: العفو ده واجبى ومشى محمد: فى ايه يابابا احمد: سلطان بيه كان خلاص هيروح بس ربنا ستر محمد: أنا مش عارف يابابا ازاى ابنه يعمل كده بجد الصدمه كانت كبيره عليه والأصعب على بناته احمد: فعلا البنات منهاره جدا ربنا يصبرهم ويسامح ابوهم محمد: يارب عدت الليله عليهم بالبكاء والحزن وكل واحد فيهم فى دنيا تانيه من الصدمه فى صباح يوم جديد تشرق شمس الصباح فى سماء الصعيد بالأشعه الذهبيه في منتصف نهر النيل عن سيف امانى كانت نايمه على الكرسي جمب سيف وهو صحى قبلها وفضل يتأمل ملامحها بعد وقت صحيت امانى ولقت سيف بصصلها امانى: بتبصلى كده ليه سيف: ببص لحبيبتى عندك مانع امانى: طيب طمنى عليك حاسس بأيه سيف : حاسس انى خفيت اول لما شوفت عيونك ياملاكى امانى بخجل : طيب كويس انك خفيت قوم بقا عشان تجبلى بوكس شوكولاته سيف: اجمل بوكس شوكولاته لعيون حبيبتى تانى شوكولاته وربنا ياابن الجارحى لو فكرت تروح تجيب شوكولاته تانى لطوخك عيرين أنته والبت اللى جمبك دى سيف: طيب يلا ياقلبى البسى نقابك عشان الدكتور هيدخل دلوقتي وصوتك ميطلعش طول ماهو موجود مفهوم امانى: حاضر هشاور سيف: امانى امانى بضحك : حاضر خلاص بعد شويه دخل الدكتور الدكتور: صباح الخير اخبارك ايه النهارده ياسيف بيه سيف: بخير الحمدلله يادكتور الدكتور: عال اوى بعد شويه هينقلوك اوضه عاديه الف سلامه على حضرتك سيف: الله يسلمك امانى حبت تغيظ سيف امانى: يعنى هو كويس يادكتور سيف يصلها بغيظ الدكتور : اه الحمدلله اطمنى خالص بعد ازنكم وخرج سيف: والله ماشى ليها عقاب بس لما أخرج امانى : احم احم طيب انا نخرج اطمن الكل بره أجرى يامجدى وخرجت بسرعه سيف باابتسامه: جننتينى بس بحبك فى الخارج خرجت امانى تطمنهم زينب: طمنينى يابتى ولدى كيفه دلوك امانى باابتسامه: اطمنى ياماما سيف هيخرج اوضه عاديه دلوقتي وهتدخلى تشوفيه وتطمنى عليه زينب: ربنا يطمن قلبك يابتى امانى شافت ليلى واميره ومها قاعدين والدموع تنهمر من عينيهم امانى: جرى ايه يابنات سيف كويس وبخير اطمنو بقا وبلاش دموع عمر شد امانى وهمس ليها عمر: امانى البنات عرفو حقيقه ابوهم امانى: يادى النهار الملحوس مين قالهم عمر: ظابط المباحث امانى: ده سيف قالى مش عايزهم يعرفو حاجه عمر: مفيش حاجه بتستخبى ربنا يعدى المحنه دى على خير وغير جدهم هو كمان فى العنايه المركزه وحالته صعبه جدا امانى: يالهوى ايه ده سيف لو عرف هيتعب ده روحه فى جدو محدش يجيب سيره لسيف عمر: على اساس انو مش هيسأل عليه امانى : هتصرف بعد وقت نقلو سيف الأوضه والكل دخل يطمن عليه معاده زينات والبنات زينب: ولدى كيف دلوك ياحبيبى طمنى عليك حاسس بأيه سيف: واه عاد ياأمى ماانا وين قدامك اهوه اطمنى عليا وبلاش دموعك دى زينب مسحت دموعها: حاضر ياولدى ربنا يطمنا عليك أنته وجدك سيف بقلق: جدى ماله جدى حصله ايه امانى بسرعه: لا ياسيف جدك كويس هو تعب شويه كده عشان عرف بموت عمك بس هو كويس اطمن أنا هروح اطمن عليه واجى اطمنك سيف: لا لزم اطمن عليه بنفسى امانى: عشان خاطري ياسيف اهدا ياحبيبى أنته لسه تعبان هطمن عليه واجى اطمنك وبعدين بابا ومحمد معاه اطمن أنته عشان مش تتعب تانى سيف: ربنا يستر بعد شويه دخل محمد صاحب سيف محمد : حمدالله على سلامتك ياشق عامل ايه سيف: بخير ياصاحبى جدى عامل ايه محمد: جدك بخير الحمدلله سيف: الحمدلله بنات عمى فين اوعو يكونو عرفو حاجه الكل بص لبعضه سيف: عرفوا ازاى محمد: مفيش حاجه بتستخبى ياسيف وبعدين ظابط المباحث كان هنا جاى ياخد اقولك وقال كل حاجه وبعدين كان لزم ياخدوا الصدمه دى مره واحده وربنا يصبرهم سيف بوجع: ليه بس كده ياعمى ربنا يسامحك عند البنات كل واحده فيهم كانت فى عالم تانى موبيل ليلى كان بيرن وكان المتصل ياسين ليلى بصت بدموع للفون وقالت ليلى : الحكايه انتهت من قبل ماتبدأ ياابن عمى وانهارت فى البكاء عند أسر وياسين ياسين : لا فى حاجه حصلت حد جراله حاجه احنا لزم ننزل مصر اسر: عندك حق أنا قلقت اميره مش بترد عليا ياسين: أنا هحجز على اول طياره نازله مصر يارب يكون خير اسر: والله لوريكى يااميره ازاى ارن ومترديش بس لما اشوفك ياسين : ده اللى فارق معاك اسر: لا ياسين بس أنا قلقت فعلا على الأقل ردو طمنونه ياسين: هنعرف كل حاجه لما نوصل جهز نفسك على ماارجع عند سلطان الدكتور بفرحه: الحمدلله عدت مرحله الخطر وسلطان بيه فاق احمد: الحمدلله الكل هيفرح بالخبر ده هروح اطمنهم احمد راح عند البنات ولقى كل واحده فى وادى حب يفرحهم أن جدهم اتحسن احمد: جرى ايه يابنات فى ايه اللى حصل حصل البركه فيكم وفى ولدتكم وجدكم اميره: وهو فين جدى مابين الحياه والموت بسبب بابا احمد: لا يابنتى جدك الحمدلله عدى مرحلت الخطر ليلى : بجد جدى بقا كويس طيب عايزه اشوفه احمد : طيب يابنتى اول لما الدكتور يأمر هتدخلو كلكم بس مش عايز دموع قدامه مها: أن شاء الله بس جدى يخف احمد : ندخل اطمن على سيف بعد يوم تعب الكل كان متجمع حولين سيف وسلطان خرج من العنايه لأوضه جمب سيف والكل اطمن عليه حتى البنات وأمانى طمنت سيف على جده وكان فرحان انو جدو بخير ونفس الوقت خايف على بنات عمه من صدمتهم فى ابوهم محمد : أنا خلصت اجرأت الدفن ياسيف سيف::تسلم ياصاحبى من غيرك مش عارف كان ايه ممكن يحصل محمد: عيب عليك ياشق ربنا احنا اخوات مش صحاب سيف: اكتر من اخويا يامحمد تسلملى ياغالي بعد وقت وصلت فرحه المستشفى وقابلت عمر فرحه: عمر في ايه فين امانى كده ياعمر محدش يقولى اللى حصل لولا طنط ايمان قالتلى مكنتش هعرف عمر: معلش يافرحه غصب عننا فرحه: طيب فين امانى عمر: جوه ادخوليلها فرحه دخلت لأمانى فرحه: امانى حبيبتى حصلك ايه انتى كويسه طمنينى عليكى حد ازاكى أنا لما عرفت كنت هتجنن امانى: أنا كويسه ياقلب اختك اطمنى محمد بهمس: مين القمر دى. ياسيف سيف: ده وقته والنبى فرحه : الف سلامه عليك ياأستاذ سيف سيف: الله يسلمك ياانسه فرحه عدى اليوم ووصل أسر وياسين مصر اول لما وصلو القصر عرفو الخبر وطلعو على المستشفى اسر : ماما فى ايه ايه اللى حصل ده زينب: واه انتو جيتو كيف ياسين: احنا فضلنا نكلمكم محدش طمنه قلقنا كان لزم تيجى نشوف فى ايه ايه اللى. حصل ياأمى وسيف جراله ايه زينب حكت كل حاجه لأسر وياسين اسر بصدمه: عمى يعمل كده طيب ليه ياسين بزهول: ازاى بس يعمل كده وليه زينب: بلاش كتر كلام عاد كفايه بناته ومراته هيموتو من ساعه ماعرفو ياسين : همه فين زينب : عند جدك ادخلوا اطمنو على اخوكم وبعد اكديه ادخلولهم واطمنو عليهم اسر وياسين دخلو لسيف سيف:جيته ليه اسر ياسين حضنو سيف وكانو بيعيطو حقا انهو ابوهم واخوهم اللى رباهم سيف: بس ياض أنته وهو أنا كويس اطمنو بس كويس انكم جيتو كنتو وحشنى اسر : سلمتك ياسيف سيف : الله يسلمك ياحبيبى يلا روحو اطمنو على جدكم وبنات عمكم ياسين أنته وأسر حاولو تهونو عليهم ياسين: اطمن ياسيف فى غرفه سلطان دخل أسر وياسين اميره وليلى اتفجأو بيهم اسر : الف سلامه عليك ياجدى سلطان : أنا بخير ياحبايبى ياسين: احنا فداك ياجدى ربنا يطمنا عليك اميره بصت بدموع لأسر وخرجت وليلى نفس الوضع سلطان : روحو وراهم ياولاد أنا عارف انكم بتحبوهم هونو عليهم كل الوجع ياسين: وانته مين يهون عليك ياجدى سلطان: ربنا ياابنى قادر يلهمنى الصبر ياسين : ونعمه بالله خرج أسر وياسين ورا ليلى واميره ياسين::ليلى هونت عليكى ليلى : مبقاش فى كلام ياابن عمى ياسين : انتى مجنونه مين اللى قال كده انتى حبيبتى مهما حصل ليلى :حتى بعد اللى حصل مستحيل تكمل حياتك معايا وابويا كان ياسين: هوس ابوكى ده مين مش عمى يعنى الهم طايلنى وطايلك ياحبيبتى عشان خاطرى ياليلى بلاش تحملى نفسك زنب مش زنبك ليلى : انسا انى اكون ليك ياسين ياسين: انتى ليا غصب عنك فاهمه وهنعدى المرحله دى مع بعض باأذن الله ليلى بصتله بدموع ومشيت عند أسر اسر: هتفضلى عطيانى قفاكى كده كتير اميره : اسر بلاش هزارك بالله عليك أنا مش مستحمله اسر: اميره اللى حصل حصل احنا زنبنه ايه طيب اميره : زنبى انو ابويا عارف يعنى ايه ابويا طلع تاجر مخدرات وخطف مرات اخوك وكمان ضرب سيف بالنار عرفت زنبى ايه اسر: اميره احنا ننسا ياحبيبتى ننسا عشان نكمل مشورنا وحياتنا نطلع نفسنا من الموضوع ده بقا اميره: إنسانى انا يااسر ومشيت ياترى اسر وياسين هيعمل ايه مع ليلى واميره هيتجوزوهم |
