رواية عيون قلبي الفصل التاسع والعشرون بقلم يارا عبد العزيز
رنا بصدمة : كريم
مازن بغيرة : انتى تعرفى الأستاذ
كريم : بشمهندسة رنا تبقى صاحبة واحدة قربتى
مازن : اه ومين حضرتك
كريم : اعرفك بنفسي كريم السيوفى كنت جاى هنا عشان حابب انى ابنى ڤيلا جديدة وحابب ان حضرتك اللى تشتغل عليها
مازن : تمام حضرتك قولى الموقع ونبدأ نشتغل
كريم وهو بيبص على رنا : تمام
مازن بغيرة: بشمهندسة ممكن تروحى على مكتبك لو سمحتى
رنا بتوتر : حاضر
عند عين وادم
عين كانت نايمة فى حضن ادم وكانوا بيتفرجوا على التلفزيون وبياكلوا فشار
عين : بس الفيلم حلو صح
ادم : ادام انت اللى مختاره يبقى انا مجبر اتفرج عليه
عين : قصدك انه مش حلو يعنى
ادم : الصراحة اه
عين : لو عايز تغيره عادى
ادم : ادام انتى حابه خلاص هنتفرج عليه
عين : امم
ادم : عايزة تقولى حاجة
عين : هو يعنى
ادم : ايه الموضوع محتاج التوتر دا كله
عين : يعنى مينفعش تسيب ادهم يجى كدا البيت وفرح بس اللى موجودة
ادم : ادهم ابن خالتى وزى اخونا
عين : مش فكرة كدا يا آدم المسألة مسألة مبدأ بس بص خلاص ولا كأنى قولت حاجة
ادم : طب بطلى تفكرى فى الناس وفكرى فيا
عين ببأتسامة: انا اصلا مش بعمل اى حاجه غير انى بفكر فيك
ادم قب'لها بحنية
عين بخجل: انا هنام
ادم : احنا لسه العصر
عين : حاسة انى محتاجه انام شوية
ادم : تمام يحبيبتى نامى وارتاحى
عين : لو عايز تروح الشركة روح
ادم : انا هخلينى معاكى لحد اما تنامى
عين ببأتسامة: تمام
عند مازن
كريم : تمام يبشمهندس اتفقنا
وخرج كريم
وكان لسه ماشى وعدا من قدام مكتب رنا
كريم : ازيك يا رنا مش تسلمى عليا دا احنا حتى ما بينا مؤامرات وخطط
رنا بعصبية: ودلوقتي كل حاجه خلاص خلصت واتفضل بقى عشان عندى شغل
كريم : مش كريم اللى تكلميه بالاسلوب دا فاتظبطى بدل ما هزعلك
رنا : متقدرش تعملى حاجه ويلا بقى اتفضل برا
كريم : اوك يا رنا بنتواجه
مازن وقتها دخل وكريم مشى
مازن بغيرة وعصبية: هو انتوا فيه ما بينكوا حاجه
رنا : لا
مازن : اصلى شايف انه بيبصلك بعشم اوى
رنا بعصبية: ما خلاص بقى يا مازن هو تحقيق وبعدين اكلم مين أو مين يبصلى دا شئ ميخصكش
مازن بعصبية وصوت عالى: لا يخصينى وكفاية بقى كدا انتى ايه بجد مفيش قلب خالص كدا
وسابها ومشى
رنا : يا مازن
رنا : ايه اللى انا عملته دا منك لله يا كريم
مازن كان قاعد مخنوق فى المكتب
مازن : ادخل
رنا : انا اسفة يا مازن بس انت اللى حسستنى انى فى تحقيق وانا مبحبش كدا
مازن : اتفضلى على مكتبك محصلش حاجه
رنا بدموع: لا انت شكلك زعلانة والله مش قصدى ازعلك
مازن وهو بيديها منديل : طب بتعيطى ليه طيب خلاص مش زعلان والله متعيطيش
رنا بطفولة : يعنى انت مش زعلان
مازن ببأتسامة: انا عمرى ما عرفت ازعل منك انتى بالذات
رنا بخجل: امم
مازن : ايه رأيك اطلب اكل ونتغدى مع بعض
رنا : اشطا
بعد مرور أسبوع وجيه معياد فرح ايمان وعمر
فى القاعة
ادم : طب هو فيه جمال كدا تعرفى متخرجيش من البيت خالص
عين بعصبية : بجد!! انا محطتش روچ أهو زى ما انت قولت يبقى متتكلمش
ادم : لينا بيت يلمنا
عين : عملت ايه انا دلوقتي
ادم : شوفى طريقه كلامك عاملة ازاى
عين : ما انت اللى بتعصب يا ادم
عين وهى بتملس بأيدها على وشه: خلاص بقى يا دومى
ادم : اد الحركة دى
عين : اه
ادم شدها بحنية وطلعها برا القاعة
ادم مسك ايدها وقر'بها جدا منه
ادم : كنتى بتعملى ايه بقى
عين : حد يش
ادم بمقاطعة قبل'ها بحنية وعين تجاوبت معاه
ادم : انتى اللى جبتيه لنفسك
عين : انت مج'نون بجد
ادم : ايوا مجنون بيكى
وخلص الفرح
فى بيت عمر وإيمان
عمر : مش قادر اصدق انك بقيتى فى بيتى بجد
ايمان بخجل: امم
عمر : يلا ادخلى اتوضى ويلا عشان نصلى
ايمان: تمام
وصلى عمر بى ايمان
ايمان: صوتك جميل اوى اللهم بارك
عمر : اول حد يقولى كدا بس على العموم يستى ربنا يجبر بخاطرك
ايمان: والله ما مجاملة
عمر : طب مش هتغيرى الاسدال
ايمان: هاا
عمر : هاا ايه
ايمان: حاضر
بعد ربع ساعة
عمر دخل ولاقى ايمان قاعدة على السرير
عمر وهو بيعقد جنبها وبياخدها فى حض'نه : عارفه من اول يوم شوفتك فيه وانت بجد سحرتينى ولما رجعت شفتك تانى فى الشركة كانت عايز افتح معاكى اى موضوع وكنت قاصد انى اخبط فيكى عشان اتكلم معاكى
ايمان: بجد
عمر : ايوا طب وانتى
ايمان: انا ايه
عمر : عرفتى انك بتحبينى امتى
ايمان: يوم كتب كتاب ادم وعين برضوا بس مكنتش متأكدة من مشاعرى وعلى فكرة أنا كنت فاكرك بس عملت نفسى مش فاكرك وكدا
عمر ببأتسامة: ليه
ايمان: خفت تقول عليا مدلوقة
عمر بضحك و وسامة ايمان تاهت فيها : مدلوقة
ايمان : بحبك
عمر : وانا بعشقك
وبعد كدا قب'لها
وذهبوا معا الى عالمهم الخاص
