رواية فهدي الفصل الرابع 4 بقلم اسراء

فهدي 4 

ساره : انا عندي كانسر 

نور وقعت منها كبابه من ايدها 

نور : ها وعملتي اي اكيد دلوقتي هتاخدي العلاج صح ولو محتاجه الفلوس قوليلي علشان اقدر اساعدك لازم تتعالجي 

ساره : اهدي انا انا انا 

نور : اي انتي اتكلمي س بنتي كل شويه انتي اي 

ساره : انا هموت ايامي قريبه اوي 

نور : انتي بتكلمي بجد اكيد بتهزري 

ساره : دكتور قال كده خلاص 

نور : لا وحضنتها متقوليش كده لا 

ساره : انا علشان كده جبتك 

كانت بتبص علي نغم اللى نائمه 

ساره : انا عاوزاكي تاخدي نغم انا ممكن في اي وقت اموت 

نور : لا لا وتسيبني 

نور بتحضنها فيها : ليه ما قولتلي من الاول ليه 

ساره : معرفش بس انا خايفه علي نغم اللى هتكون من غيري معرفش انا بجد تعبانه اوي 

نور : طب ماما لازم اعرفها 

ومسكت فونها علشان تتصل عليها لكن ساره منعتها 

ساره : ماما عندها سكري ممكن تروح فيها بالله بلاش 

نور : لكن كده كده لازم تعرف 

ساره : بلاش بالله عليكي لو بتحبني 

نور : ماشي 

فهد (انسان طيب اوي عنده 22سنه عايش مع ابوه امه اخته الصغيره رغد مش عايشه معاهم عايشه معه عمته ) 

رغد : ماما انا عاوزه اشوف فهد 

فاطمه : هتشوفي ي قلبي 

رغد : لا انا عاوزه اروح النهارده اشوفه انا في حياتي ما شوفته لكن سمعت عنه انه يبقى ابن عمي الكبير 

فاطمه : يبقى لازم تعرفي 

رغد بستغراب : اعرف اي 

فاطمه : فهد ده مش ابن عمك 

رغد : اومال اي 

فاطمه : اخوكي 

رغد : اي 

فاطمه : اخوكي 

رغد : ازاي مش فاهمه 

فاطمه : بصي انتي لم كنتي عندك 9سنه لم مامتك اتوفت 

رغد : اي ازاي ماما اتوفت مش فاهمه امال انتي مين اي ده 

فاطمه : انا اللى ربيتك بعدها واخوكي فهد كان مع ابوه لم امك ماتت لانه كان شغال معه ابوه في شركه وهو عنده 16سنه وانتي اخدتك وربيتك 

رغد بعياط : وليه ما قولتيلي لا انا مش عاوزه اقعد معاكي طب 

فاطمه : اعمل اي خايفه تكرهني اهو انتي كبيرتي وقولت اقولك الحقيقه