رواية أسفه لا أرفض الطلاق الفصل الخامس 5 بقلم يسرا مسعد
الحلقه الخامسه
محمد:ايه الغدا لسه ماخلصش
ساره :فين الحاجات اللى قولتلك تجيبها
محمد:اخ نسيت معلش بأه ياساره
ساره:نسيت انت بتستعبط انا مدياك الورقه ومنبهه عليك ومستنياك تيجى عشان اخلص واطلع ارتاح شويه
محمد:طيب خلاص بأه مش مهم اتصرفى انتى
ساره:ماتجننيش اتفضل انزل هات الطلبات اللى كتبتها
محمد:وانا مالى؟
ساره: وانت مالك ايه؟ امال مين اللى ماله
ورقه طلبات واديتهالك تجيبها لو مش هتجبها يبقى تقول من الاول مش اعتمد عليك وحضرتك ولا ف دماغك
تصدق انا اللى غلطانه انى اعتمد عليك اصلا واتفضل بأه اطلع بره
محمد:بس بس بس براحه خلاص اهدى احمد اخد منى الورقه وراح يجيبها ماتزعليش روحك
واهوه الجرس بيرن اكيد جه وجاب الحاجه
ساره:طب اتفضل روح افتح وحسابك معايا بعدين
احمد:اتفضلى ياساره
ساره:متشكره يا احمد
ايه ده كله
احمد:لقيت الخضار حلو والفاكهه جبت بالزياده
ساره:ربنا يخليك
محمد: وانا ماليش دعوه
ساره واحمد ف نفس واحد:ربنا يهديك
طنط نوال:امين يارب
محمد:ااه اتلميتو عليا الحق اخلع انا بأه
طنط نوال:على فين؟
محمد: ولاد اعمامى أدهم وحازم وخالد جايين النهارده من القاهره هروح اقابلهم
احمد:ااه اتصلو بيا فعلا بس انا مش هقدر اجى معاك النهارده اشوفهم سلملى عليهم هما مش قاعدين ف اسكندريه شويه
محمد:ااه حوالى اسبوعين كده وخالد تقريبا بيجهز نفسه ينقل بشكل نهائى هنا بعد ما مراته الله يرحمها ماتت وبيدور على مدرسه كويسه لولاده هنا
واهو يبقو مع جدتهم بدل قاعدتهم هناك ف القاهره لوحدهم
نوال:طيب وجدتهم لامهم
احمد:انتى عارفه انها ست كبيره وتعبانه وبعد موت بنتها الوحيده خلاص واهو احسن يرجع اسكندريه ومامته تراعى الولاد اثناء ماهوا ف شغله
ساره:لا حول ولا قوه الا بالله والولاد صغيرين؟
احمد:عنده بنت عندها 7 سنين وولد 4سنين
ساره:ياحرام بيصعب عليا اووى الاطفال لما تموت امهم
نوال:ايوه يابنتى ربنا مايكتبها على حد فينا اللى يموت ابوه اسمه يتيم واللى تموت امه اسمه لطيم بس هنقول ايه ربنا ارحم بيهم من امهم وابوهم كمان
الجميع:ونعم بالله
محمد:الحق انا انزل عشان ماتاخرش عليهم
نوال بمكر:وهاتهم وابقى اعزمهم يجولنا مايصحش يجوا ومايدخلوش بيت اخوك ويشوفوا ولاده
ساره:يلا الغدا جاهز انا حاحضر السفره وانت يا احمد صحى سلمى وقول لسالى تيجى تجهز معايا
احمد:سالى هنا كويس بنت حلال هههه كلكو بنات حلال
احمد: السلام عليكم ازيك ياسالى عامله ايه امال فين يوسف
سالى:ازيك انت يا احمد دخلته ينام مع الولاد جوه
ربنا يستر ومايصحوش بعض
احمد:يارب .ساره عاوزاكى
سالى انا رايحالها اهو
يتغدى الجميع وهم يثنون على نفس ساره ف الاكل
ويمضى اليوم مرهق كالعاده بالنسبه لساره فهى تتعمد ارهاق نفسها لاخر نفس فيها حتى ترجع البيت وتنام من شده تعبها
ساره:يلا بينا بأه ياماما انا عندى محاضره بكره الساعه تسعه يادوب نلحق نروح واجهز نفسى لبكره كمان عشان المواصلات ماتبقاش زحمه
سعاد:يلا يابنتى
سالى:طيب استنوا شويه نادر زمانه جاى ويوصلكو
وننزل سوا
احمد: لا انا انزل اوصلهم
ساره :لا انت ولا نادر مافيهاش حاجه نركب تاكسى
احمد:انتى عربيتك ف التصليح كل ده
ساره:ااه الميكانيكى مطلع عينى
احمد:لا كده كتير اووى دى عنده بقالها اسبوع
ادينى عنوانه انا حاوروحله اشوف ايه حكايته
ساره :ما تتعبش روحك هوا راجل كبير وبطىء بحكم السن بس امين
احمد:طب لماانتى عارفه انه بطىء ليه توديهالو
سعاد:ده المكانيكى اللى كان الحاج الله يرحمه بيتعامل معاه عشره يعنى
احمد ااه طيب انا هوصلكو
سالى:مالهوش لزوم نادر اهوه بيرن يلا كلنا ننزل سوا كلنا على نفس السكه وكنتى هتنسينى الخضار يا ماما
سعاد:لا ياحبيبتى اختك شاليتهولك
سلمى:قولى لنادر يطلع مايصحش يجى لحد باب البيت ومايطلعش
احمد:نادر يطلع ده روحه ف مناخيره من عمايل سالى فيه انا هنزل معاكو اسلم عليه
سالى :كده برضه يا احمد شايفه جوزك يا سلمى
سلمى: رجاله ياحبيبتى وبيدافعو عن بعض
نوال:لاء بأه ياسلمى مالكيش حق انا ابنى مش زى اى راجل
سعاد: ام العروسه تشهد بس الشهاده لله احمد مالهوش زى
سالى:يعنى جوزى انا اللى وقع من قعر الحله
نوال: بعمايل حماتك يقع ونص
سالى:ااه ماتفكرنيش ياطنط
ساره:يلا بأه ماكفاكوش رغى طول النهار
انا خلاص دماغى هتنفجر من كتر الصداع
اطمنو على ولادكو بيقولو الاطفال بيتكلمو كويس عند 3 سنين ولادكو هيتكلمو لبلب عند سنه
سالى:ده على كده يوسف متأخر اووى
ساره:يلا يا تحفه جوزك مابطلش رن على الموبايل
احمد:انا هقولو انها سايباك تحت ونازله لوك لوك فوق ههههههه
سالى:ااه عشان يكسر الموبايل على دماغى
يلا مع السلامه ياسلمى مع السلامه ياطنط
سلمى ونوال
مع السلامه ياحبيبتى
ساره وسعاد:مع السلامه مش عاوزيين حاجه
سلمى ونوال: مع السلامه
سلمى :ماتتأخروش عليا
ساره:انا عملتلك غدا لبكره وحاحاول اجيلك اذا مااقدرتش اشوفك بعد بكره ان شاء الله
سلمى :ربنا يخليكى ليا
احمد:انا هنزل ياسلمى اسلم على نادر مش عايزه حاجه من تحت
سلمى:عايزه سلامتك
الحلقه السادسه
ف صباح اليوم التالى تستيقظ ساره مبكرا كعادتها لتذهب الى الكليه فهى تدرس ماده تفاعلات الادويه بكليه الصيدله لطلبه السنه الرابعه
تفكر ساره انها الحسنه الوحيده التى فعلها امجد معها عندما اخذها معه لاميركا وسمح لها بالدراسه هنلك فحصلت بفضل ذكائها ف وقت قصير على الدكتوراه وتم تعينها ف الجامعه دون المرور بالاجراءات العقيمه من معيده الى استاذ الخ الخ
فالشهاده التى حصلت عليها ف تخصصها بدرجه امتياز مع مرتبه الشرف كانت اكثر من كافيه فضلا عن العجز ف عدد الدكاتره الذين يدرسون تلك الماده
ذهبت ساره الى الكليه ف تمام الثامنه والنصف واعدت المواد الازمه للمحاضره
انهت محاضرتها وذهبت الى مكتبها
وهى ف طريقها قابلت دكتور اسامه متزوج من دكتوره معهم ف الكليه ولكنه لا ينفك عن محاوله التودد لساره
مما يثير امتعاضها
لانها تكره الرجال من صنف اسامه
ذللك الصنف الذى لايشبع وكانه معلق يافطه امرأه واحده لا تكفى
دكتور اسامه:صباح الخير يادكتوره ساره.امتى يجى اليوم اللى تسمحيلى فيه اناديكى ساره من غير القاب
ساره:همم لما يرفدونى من الجامعه يادكتور
اسامه:بعد الشر يادكتوره دا انا لو لا قدر الله لاقدر حصل كده انا ماعتبش الجامعه تانى ربنا يعلم انى بقوم الصبح والدافع الوحيد ليا
هوا انى هشوفك فيها
ساره بسخريه:غريبه يادكتور والطلبه والتدريس والعلم كل دوول مالهومش قيمه عندك
اسامه:لا طبعا ليهم قيمه اكيد
ساره :طب بعد اذنك دكتوره جيهان(زوجته) جايه اهه واكيد بتدور عليك
اسامه طبعا اتلم وللخلف در قبل ما مراته تشوفه واقف مع ساره وتبقى مشكله
ساره دخلت مكتبها وهيا بتفكر ف كلام دكتور اسامه ده هوا السيئه الوحيده اللى ف الجامعه والدافع الوحيد انها تسيب التدريس فيها عشان تخلص من رازلته
كل واحد فاكر عشان ماهى مطلقه يبقى خلاص يقف ياخد ويدى ف كلام فارغ معاها
انتهى يومها ف الجامعه وروحت ساره البيت بعد مشقه وعذاب ف المواصلات وهيا بتفكر ااه ياعربيتى ياحبيبتى بترحمينى من العذاب
ااه شكلها مهكع لكن على رأى المثل حمارتك العارجه ولا سؤال اللئيم
