رواية أسفه لا أرفض الطلاق الفصل السادس عشر 16 بقلم يسرا مسعد
الحلقه السادسه عشر
يصلو كارفور ويتوجه كلاهما لمحل ملابس شهير اولا وينتقوا ملابس جميله للصغار
محمد: هاه فى حاجه تانيه عجبتك
ساره: لاء يلا بينا على محل اللعب
محمد : ماشى
ف داخل المحل يتفرق محمد وساره ليبحثو عن لعبا مختلفا لانهم اكتشفوا انهم اشتروا ملابس متشابهه جدا
تقف ساره وتحتار بين اللعب لترى ايها مناسب لسن اولاد اختها ثم تسمع صوتا انثويا رقيقا
صاحبه الصوت :عن اذنك
ساره: اتفضلى
صاحبه الصوت: معلش ممكن تقوليلى اللعبه دى تنفع لسن كام اصلى دورت كتير ومش لاقيه سن مكتوب
ساره: اوك اممممممم ااه دى ياستى اخرها لسن 3 سنين
صاحبه الصوت برقه بالغه وابتسامه عذبه: اووه لاء ماتنفعش خالص
ساره: بس تنفع معايا .......ممكن اخدها؟
المرأه الرقيقه: ااه طبعا شوور بلييز خوديها
ساره: شكرا
لتفاجىء ساره بصوت ذكورى من خلفها
خلصتى يا اميره؟
اميره : ايوه يا ادهم انا خلصت
تلفت ساره مجبره لتجد انه بالفعل ادهم ابن عم محمد بشحمه ولحمه
اميره: انا بس كنت بدور على لعبه زياده للولاد لقيتها ماتنفعش فاديتها للانسه
محمد من بعيد بصوت عالى
بصى يا ساره اللعب اللى لقيتها دى
ليفاجىء ان ساره بصحبه ادهم واميره بنت عمه
فيختلج قلبه وتلمع عينع ويقول بصوت شبه مهزوز من المفاجأه
اميره؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ رجعتى امتى؟؟؟؟؟؟
تفاجىء اميره بمحمد امامها
ليرد ادهم نيابه عنها: اايه يا ابن عمى مافيش ازيك يا ادهم؟
محمد ويتمالك نفسه سريعا امام غريمه
ازيك يا ادهم
غريبه انك كنت معانا الاسبوع اللى فت وماقولتش ان اميره رجعت
اميره: ازيك انت يا محمد؟ انا لسه راجعه امبارح بس نزلت النهارده مخصوص مع ادهم عشان اجيب لعب لولاد خالد
شعرت ساره بالغربه وسطهم وكأن مالهاش لازمه خاصه بعد تجاهل ادهم ليها عن عمد ونسيان محمد وجودها من اساسه ف ظل وجود ابنه عمه الشقراء الجميله
محمد افتكر اخيرا ساره عندما ذكرت اميره سيره اللعب
محمد: ااه كده احب اعرفك ساره اخت مرات احمد انا وهيا كمان بنجيب لعب لولادهم عيد ميلادهم الجمعه الجايه
اميره: بجد ربنا يحفظهم . سبحان الله الدنيا صغيره انا واقفه جنبك وطلعتى خاله ولاد ابن عمى
ادهم بنفاذ صبر وهو مغادرا: يلا سلام نبقى نشوفك على خير يامحمد يلا يا اميره
ساره شعرت بالغيظ الشديد منه لماذا يمعن ف تجاهلها ويتعمد منعها من الرد على اميره
محمد: بس اعملو حسابكم انتم معزومين على عيد ميلاد الاولاد
اميره: للاسف مش هنقدر وعدنا خالد اننا هنروحله يوم الجمعه نبقى نشوفهم وقت تانى مع السلامه يا محمد فرصه سعيده يا ساره
ساره بصوت متحشرج من كثره صمتها: ميرسى انا الاسعد
محمد مودعا اميره بعينيه : مع السلامه
الحلقه السابعه عشر
يقف محمد سرحانا للحظات وتقف ساره بجانبه تتأمله مشفقه عليه
ساره: اامم انا رايئى ان كده كفايه يلا بينا نحاسب ونروح
محمد:ايه؟
ساره برقه: يلا نروح
محمد: وعزومه الغدا عايزه تهربى اطمنى ياستى مش هدفعك حاجه
ساره: ابد والله بس بجد ماليش نفس
محمد: وايه اللى سد نفسك دا انتى كنتى مش عايزه تيجى عشان كنتى جعانه
ساره: ابدا عادى يعنى
محمد: لاء مينفعش نروح على طول كده
ساره: ليه بأه؟
محمد: الميكانيكى اتصل بيا وقالى ساعه ويخلص العربيه فبدال مانروح وننزل تانى نجيبها ايه رأيك نقعد ف اى كافيه
نشرب حاجه وعلى بال مانوصل عنده تكون الساعه عدت
ساره: اوك احسن برضه
محمد: طيب يلا بينا تحبى نقعد فين
ساره: اى مكان
محمد: طب تعالى نقعد ف سيلانترو
ساره :اوك
يدخلو سيلانترو وينتقى محمد تربيزه بعينها بعيده نوعا ما عن الانظار ياتى الجرسون ليعرف طلبهم
محمد: تشربى ايه
ساره: نسكافيه
التفت محمد للجرسون قائلا: اتنين عصير مانجو من فضلك
ساره نظرت له بتعجب: ياسلام
محمد يابنتى ارحمى روحك نسكافيه ايه كل شويه ده غلط عليكى والاسم دكتوره
ساره:طيب خلاص انت هتعمل زى ماما
سرح محمد للحظه وبعد شويه قال: الدنيا دى صغيره جدا
ساره مبتسمه :ااه فعلا
هيا اميره اخت ادهم؟؟؟؟؟؟؟
محمد متفاجىء:لاء .ادهم وحيد مالوش اخوات اصلا دى بنت عمى
بصى انا هرسملك الخريطه العائليه بتاعتنا عشان انتى كده شكلك توهتى
ساره: ااه الصراحه
محمد: بصى ياستى انا عندى عمى الكبير اسمه صفوت ليه تؤام عزت ده يبقى ابو ادهم ماشى ركزى عزت ابو ادهم
ساره:طب وصفوت؟
محمد:لاء صفوت ما اتجوزش من اساسه ولما عزت( ابو ادهم) ومراته (ام ادهم)ماتوا ف حادثه عربيه هوا اللى ربى ادهم كان وقتها ادهم عنده بتاع 3 سنين كده
تأثرت ساره لمعرفتها بأن ادهم يتيم الاب والام
محمد: اكملك ياستى بعد صفوت وعزت عمى معتز ده جه فردانى كده عنده خالد ابن عمى اللى مراته ماتت قريب وبس مراته ماكنتش عايزه عيال تانى
بعد كده حسن ابويا وحسين هما الاتنين تؤام حسين يبقى ابو اميره و اسماء
ساره: ما شاء الله على جدتك
محمد: ههههههههه ااه وبعد منهم لبنى وبهاء ده عمتى لبنى عايشه وعندها 3 بنات ارخم من بعض وبهاء عنده حازم وعمرو
ساره : ماشاء الله عيله بجد تلخبط
