رواية الآنسة مراتي الفصل السادس بقلم هايدي ناصر
نور فضلت تجري بسرعه عاليه وبتفتكر كل اللى حصل معاها قبل ماتهرب وفجأة انصدمت بجسد قوي
نور : اااااه
عمر بعصبيه : ايه ده
نور بصوت مسترجل : متفتح
عمر : افتح هو أنا اعمى لسمح الله
نور : شكلك كده
عمر : لا ياانسه أنا مش اعمى ولا حاجه بس حضرتك اللى خبطي فيا
نور : انت جاي ترمي بلاك علينا ولا ايه
عمر بصدمه : بلاك دا ايه الالفاظ دي
نور : ايه مش عاجبك طب وسع كده خليني امشي
عمر وقف عند فيها
نور : متحاسب ياجدع انت الله
عمر : ولو ماحسبتش
نور : اللهم طولك ياروح حاسب من قدامي وإلا
عمر : وإلا ايه
اسيا : نووور
عمر : هى القمر بتنادي عليكي
نور : وانت مالك
نور مشيت وعمر فضل واقف يضحك عليها
عمر فى نفسه : اللى تحسبه موسى يطلع فرعون بقى بذمة ربنا دي نفسها اللى كانت زي الملاك فى المستشفى
نور : اهلا ياكباتن
اسيا : ايه يابنتي مشيتي على طول من غير فطار
نور : معلش يابنات يلا ورانا تدريب ولا ايه ياكابتن صلاح
اسيا : ماشي يازميكس يلا
ذهبت نور تعمل التمرين وعمر راح القسم
نور خلصت وكانت مروحه وعلى الطريق شباب يعكسهم
ايه القمر ده كله
نور : بت يااسيا هتروحي ولا اروح انا
اسيا : بص ياسطا احنا نلف مع بعض وننزل ضرب على طول
نور : اشطا
اسيا : 1 ،2 ،3 يلا
لفت نور واسيا وحدثت معركه طحن
نور بتخبط ايد فى التانيه
ده جزاء اللى امثالكم
اسيا : يلا بينا بقا أنا استهلكت طاقه خلاص معنديش اى طاقه جعانه
نور : معاكي حق يلا نروح مطعم نأكل حاجه
فى المطعم
نور : هتاكلي ايه
اسيا : شورما
نور : جرسون واحد عصير فريش وواحد همبرجر وواحد شورما
اسيا : استني واحد ايه خليهم اتنين
نور : اممممم
الجرسون : حاجه تانيه
اسيا : شكرا
نور : دايما فضحانا كده انتي وفرح أخص
اسيا : معلش المعده فاضيه
نور وهى قاعده : اللهم طولك ياروح
اسيا : فى ايه
نور : الجدع ده شوفته فى المستشفى وفى النادي والقسم ودلوقتي فى المطعم مش عارفه ايه ده
اسيا : مين ده
عمر قام هو سيف من على الطربيزه
نور : اللى هناك ده
اسيا لفت بس شافت سيف
نور : بطلي تبصي هيلاحظوا أننا شيفنهم
اسيا : ده حلو اووى
نور : هو مين اللى حلو يلا اكفحي خلينا نمشي استغفر الله العظيم
خلصت اسيا ونور اكل وراحوا يحاسبوا ولكن عمر وسيف هما كمان كانوا على الكاشير
نور : فى حاجه اسمها السيدات اولا
عمر : نعم
نور : لا وفهم على قده بقول أن السيدات اولا .
عمر : اه صح بس انتي ست
نور كانت هتضربو واسيا مسكتها
اسيا : اهدي ادفعي ويلا
نور : تمام
ذهبت نور واسيا
سيف : هو فى ايه
عمر : فكك ده دلع بنات استغفر الله
سيف : ههههههههههههه
عمر : طب يلا ياخفيف ورانا شغل
سيف : اه محمود زمانه هيتجنن على تأخيرنا
عمر : انت عملت ايه فى السجين اللى هرب
سيف : مسكناه تصدق كان فين
عمر : فين
سيف : كان عند المقابر الغبي مش عارف أننا هنلاقيه
عمر فى الهاتف : الو ______ تمام جاي سلام
عند نور ودعت اسيا وروحت وصلت البيت الخدامه فتحت الباب لنور ونور دخلت نور وهى داخله شافت
