رواية احببت ظابط مخابرات الفصل الاول بقلم رحمة محمد
صحيت من النوم بضيق علي صوت زميلتها ف السكن
اي انت مش بتزهقي كل شويه كلام كلام مش بتزهقي نفسي اعرف بنجيبي النفس ازاي
قفلت يسرا التلفون بتاعها وبصت لها وقالت : اناا اللي هموت واعرف انتي ازاي عايشه كداا ملكيش اي صحااب ومبتحكيش عن نفسك حاجه ابداا، انتي غامضه كدا ليه وليه علي طول لابسه اسود
ردت رقيه وقالت : خليكي ف عماد بتاعك وسبيني اناا ف حالي
يسرا : بقولك اي مكليش دعوه بحبيبي
بصت لها رقيه بقرف : اي التلزيق دا يبنتي
يسرا : ملكيش دعوه، صحيح بالمناسبه التلزيق دا هتعملي اي ف موضوع يوسف دا خامس مره يكلمني عليكي
نفخت رقيه بضيق وقالت : قولتلك ميت مره مش عنتي تجيبي السيره دي
يسراا : بس اناا شايفه انه بيحبك ويستحق فرصه منك ي رقيه هقولك انك موافقه
رقيه : طب ابقاا اعمليها كدا واناا اوريكي اي اللي ممكن يحصلك كمان انتي ملكيش دعوه بيااا و ب اي حاجه تخصني ي يسرا فاهمه ولا لا
.....................
ف مكان تاني
اي ي ادهم وصلت الشحنه ولا لسااا اناا مش عايز اي غلطه
ادهم : متخفش ي بدر كل حاجه معمول حسابهاا
بدر : كويس جداا
.........
وعند رقيه
رقيه بضيق : يلا بقاا ي يسرا كل دا بتلبسي مش هنلحق المحاضره
يسرا : استني بس عايزه اظبط لبسي اكترر
رقيه : لا والله، بت اناا ماشيه ابقاا روحي انتي لوحدك
يسرا : ي رقيه استني بقاا شويه
رقيه : يسرا انتي لو مش جيتي دلوقتي همشي وانتي عارفه ان ممكن اعملها
يسرا : خلاص جايه اهو
راحت رقيه ويسرا الجامعه وحضروا المحاضرات كلها وخلصوا راحوا ياكلوا وبعدين رجعوا للسكن تاني قعدوا يذاكروا وبعدين ناموا
................
تاني يوم
ادهم : يبني ارحم نفسك شويه
بدر وهو بياخد نفسه بصعوبه : اطلع منها انت بس وخليهم يحضروا الفطار عشان نروح الشركه وحاجات كتيرر محتاجه تتظبط
ادهم : مااشي ي بدر، بس هتعمل اي مع عتمان دا عمال يدور وراناا ومستني ليناا اي غلطه عشان يوقعناا
بدر : سيبك منه ي ادهم ولا هيقدر يعمل حاجه خليه يدور براحته وف الاخر مش هيلاقي حاجه
ادهم : علي فكره عتمان مش سهل زي ما انت فاكر دا مستعد يعمل ا
ي حاجه عشان يدمرك حتي لو هيموت
بدر : ي عم سيبك منه وتعالي بس نفطر وبعدها نروح الشركه
نفخ ادهم وقال : طول عمرك دماغك ناشفه ي بدر
................
فات اسبوع ومحصلش اي حاجه
قربت يسرا علي رقيه واسماء وقالت بخوف : هنعمل ف الامتحانات قربت اناا خايفه
ردت رقيه وقالت : ذاكري شوفتي بسيطه ازاي
يسرا : يووه بقاا ي رقيه دا انتي بارده اوووي
اسماء بحقد مخفي : اه طبعاا ما انتي مش فارقه معاكي اي حاجه كل سنه بتطلعي الاول والشباب بتجري وراكي مش عارفه علي اي
يسرا باستغراب : اي اللي بتقوليه دا ي اسماء
رقيه : سيبك منها ي يسرا خليها تقول كل اللي هي عاوزاه طلما دا هيريحها
سبتهم رقيه ومشيت بس قطع طرقها يوسف
يوسف : مش ناويه بقاا تحني علياا شويه
رقيه بعصبيه : اي قله الادب دي انت ازاي توقفني كدا وتتكلم معاياا بطريقه دي احسن ليك ابعد عني ي يوسف عشان انت لو زوتها هبلغ عميد الكليه
يوسف : انتي ليه بس مش عايزه تديني فرضه واحده ليه دايما بتصديني
رقيه : لاخر مره هقولك ابعد عني ي يوسف
يوسف : اعملي اللي تعمليه بس ف الاخر انتي هتبقي بتاعتي ي حلوه
رقيه بعصبيه : اناا بتاعت نفسي ومش بتاعت حد
سبته رقيه ومشيت ويوسف بص علي اثارها بضيق وحزن
.............
ف شركه عند بدر وادهم
بدر : ادهم اناا عايز ادخل المناقصه واكسبها
ادهم : انت عارف ي بدر عتمان هيموت عليها
بدر : احناا ناقصين عداوه معاه اكتر مش ابقاا بدر لو مش اخدها
ادهم : انت حر بس خليك فاكر ان قولتلك بلاش
بدر ببرود: لو خلصت كلامك خد الباب وراك عشان وراياا شغل كتيرر
هز ادهم راسه وخرج وهو خايف علي بدر من رد فعل عتمان لما يعرف كمان شويه
..........
وعند عتمان
كان قاعد ف مكتبه لحد ما التلفون رن استغرب جداا من اللي بيتصل عليه
عتمان : ف حاجه ولا اي
لما سمع عتمان الطرف التاني وهو بيتكلم صرخ بصدمه وقال : يعني اي دخل المناقصه انت بتقول اي
مجهول : متقلقش ي باشااا هخلصك منه قريب
عتمان : لا قريب اي هو اناا لساا هستني اكتر من كدا ي مدحت خلص.....
