.jpg)
رواية معشوقتي المجنونة الفصل الثالث عشر بقلم ابتسام محمود الصيري
نايا في الخيمه دخلت تحت البطانيه و هي نايمه بتفتكر كلام مهيمن معاها
الورد عامل ايه
- انا ورد
- مهيمن : و احلى كمان
- وحشتنى اووى و طول ما انت واحشنى نفسيتى مش تمام
- و انتى كمان وحشتينى معلش انتى عارفه ظروف شغلى
- حبيبي ربنا يقويك امممم
- بتفكرى فيه ايه
- وحشتنى اووى و نفسي اشوفك ، نفسك تشوفنى
- اكيد
- هكون عندك النهارده
- ازاي ؟
- دي بتاعتى انا
- ع فكره انتى معايا كل يوم
- ازاي؟
- بحلم بيكى دايما .
- نايا قامت من ع السرير و قالت انا لازم اشوفه و انا نايا لازم عينى تيجى في عينه لازم اقوله كل كلمه جوايا و اخدت فستان من شنطتها كانت مخبيا ه وراحت بعيد لبست و بعتت فويس ل مهيمن حبيبي انا هنا ع الجبل
مهيمن اول ما سمع الفويس قام بسرعه و طلع حتى من غير ما يلبس تيشرت اول ما شافها نسي العالم كله اخدها في حضنه جامد و الدنيا كانت بتمطر جامد وحشتينى وحشتينى اووى
نايا حضنته جامد و حطت راسها ع صدره و كانت بتتنفس كأنها ماكنش فيه هوا او اكسجين غير في حضنه
غير انها حست بدفا صدره و حرارة حبهم نستهم السقعه و المطر
مهيمن : اخيرا بقيتى في حضنى
نايا بشوق : نفسي افضل جوه حضنك ع طول
مهيمن بعدها عنه بشويش و يلمس شعرها المبلول و بيقرب من شفيفها
نايا غمضت عنيها و حطت ايدها ع دقنه تحسس عليها و استسلمت ليه
وفجأه صوت عالى الحقونا
نايا بتحاول تبعد عنها الصوت و تقرب ل مهيمن
الصوت بيعلي اكتر
مهيمن يبص بعيد نايا تسحب وشه ليها و الصوت يقرب
نايا تمسك وشه : ركز معايا
مهيمن بجديه : حد بينادى
نايا بحده : ركز مع اهلى و اعتبره سراب
وفجأه حد يشلها و يجرى بيها
نايا تقوم مخضوضه من النوم فيه ايه هو انا فين (و تبص ع لبسها لقت نفسها لابسه لبس نضال ) هو انا مين
فادي نزلها و هي قعدت تانى
نايا بتوهان : الله يخربيتكم فيه ايه
عمروبحده : قوم بسرعه فيه سيول جامده
نايا تقوم مخضوضه و الكل طلع يجرى حتى العساكر بيجرو جري عشوائى
مهيمن يطلع من الخيمه و بصوت زي الرعد : ثابت انت و هو رايحين فين اطلعو ع الجبل اللى هناك
مهيمن كان رايح ناحية السيول
نايا راحت وراه يا كابتن حضرتك رايح فين كده
مهيمن : الصول شوقى و الصول عادل كبار في السن لازم اروح اطلعهم ،روح انت
نايا : انا لازم اروح معاك
مهيمن بحده : روح مع فرقتك
نايا بعند : مش هسيبك
الفرقه كلها نزلت ماعدا العساكر
مهيمن اتحرك و غطس في المايه و نايا و الكل غطس تحت المايه عشان متخبطش المايه حد فيهم و راحو عند الصول شوقى و عادل و كان فيه عساكر حاولو ينقذوهم و نايا و عمرو مسكو عسكري
و طلعو بيه و كل واحد انقذ شخص و راحو بعيد عن السيول
مهيمن بعصبيه : مين اللى كان حراسه
عسكرين بخوف : احنا يا باشا
مهيمن بغضب : و لما كان فيه حراسه كنتو فين لما الدنيا زادت في الشتا و عملت بركه كبيره في الجبل محدش بلغ فيكم ليه وبصوت زي الرعد ماتردو و مسكهم من رقبتهم
نايا اتخضت و خافت من طريقة مهيمن
الصول شوقى : اهدى يابنى قدر الله ما شاء فعل حصل خير و مافيش ضحايا خالص
مهيمن بضيق و بحده / اتأكد ان مافيش ضحايا ولا خساير و بعد كده اتكلم و ماشي بعيد
نايا بتكلم نفسها : منكم لله يا بعده كنت بحلم حلم هيححح عبو شكلكم كنتو سبتونى اغرق بحلمى
عمرو : بتقول حاجه
نايا : هشششش و مشيت
مهيمن نزل يشوف عمق المايه و هيقدر هيمشيها و لا يبعت عربيات شفط و فجأه بوجع مكتوم : اااه و ماسك رجله
الفرقه كانت هتنزل
عمرو : كابتن فيه ايه؟
مهيمن : محدش ينزل المايه كلها تعابين و طلع بسرعه ع الجبل اللى هما فيه
نايا طلعت تجرى عليه : كابتن فين مكان الدغه
مهيمن شاور ع تلت لدغات
فادي قلع تشيرته بسرعه و قطعه و فضل يربط رجل مهيمن و نايا فضلت تمص في اللدغه
و عمرو و بقية الفرقه فضلو يساعدوهم
مهيمن بتعب : صول شوقى لو حصلي اي حاجه انت القائد هنا لحد ما يجى حد مسئول
الصول : بعد الشر عنك يابنى
مهيمن قفل عينه فقد الوعي
نايا حطت راسها ع رجله : ده سخن مولع اتصرفو هاتو مايه
عسكرى : انا معايا مايه كنت شايلها في هدومى
نايا اخدت المايه
فادي : اقلع تشرتك يا عمرو نعمله بيها كمادات
قلع عمرو و نايا اخدته
مهيمن كان بيفتح عينه وبيقفلها ، كان بيشوف نضال انها نايا كان شايف نظرة
خوفها و لهفتها عليه كان حاسس بنفسها
اووى لما قربت منه
مهيمن بصوت واطى : نايا
فادي بصوت واطى : اهدى شويه باين اوووى ان فيه حاجه غريبه منك و ياريت تقومى من هنا و خلى بالك شكله عرف انك نايا
نايا : مش هقدر اسيبه
فادي بحده : بقولك قومى و بطلى فضايح
نايا نزلت راسه ع الارض و قامت راحت بعيد و فضلت تعيط
الصول شوقى : حد من العساكر معاه اللاسلكى
عمرو بعصبيه : حتى لو معاهم ده نزل في المايه
فادي : انا معايا ايفون مابيحصلوش حاجه من المايه و يحط ايده في جيبه مش يلاقيه (و يقول بضيق و يشوط حجر )شكله وقع
عمرو بعصبيه : و احنا المفروض نقف كده ع الجبل نستنى حد ينقذنا
الصول شوقي : لازم نفضل هنا هنروح فين في الصحرا دي
عمرو بحده : انا مش هفضل واقف هنا انا هنزل ادور ع فون في الخيمه كل التليفونات معانا ضد المايه
صول شوقى بحده : و انا قولت محدش هينزل للتعابين
نايا بعصبيه : انتو ازاي تجيبونا مكان كله تعابين
الصول بحزم : انت شفت مره تعبان قرب منك احنا دايما بنرش حاجات تبعد اي تعابين عن الخيمه
عمرو بنرفزه : تقدر تقولى احنا هنفضل كده لحد امتى
الصول : الله اعلم بس اكيد في طياره هتيجى بعد اربع ايام
فادي بصدمه : انت عايزنا نقعد كده اربع ايام
عمرو كان نازل
الصول بحده : انت لو نزلت هضربك بالنار كلامى يتنفذ
عمرو بعصبيه و صوت عالى : هتموتنى ( قرب ليه ) موتنى يالا مستنى ايه و مسك هدومه و فضل يزعق
نايا كانت من جواها هايفه ع مهيمن و من الضلمه و من صوتهم العالى اللى بيتردد في الجبل قربت منهم و قالت بعصبيه : بس . بس بقى
فادي شد عمرو : اهدي الموضوع مش ناقص
و كل واحد قعد ع جنب وفجأه مهيمن ارتعش جامد
نايا جريت عليه : ده سخن تانى عايزين اي غطا
الصول : من فين يابنى ما كل حاجه المايه طالتها
نايا : حد يعمل نار هنا
الكل : ازاي كل حاجه باظت حتى الولاعات
نايا طبعا مش هتستسلم و تسيب حب عمرها يموت و تفضل تفكر و تقوم تجرى حد يجيب خشب و قش من هناك و مسكت زلطتين و فضلت تخبطهم في بعض و ولعت في القش و الخشب و شالو مهيمن قربوه ناحية النار و نايا فضلت جنبه و مرضتش تبعد المرادي
بعد ساعه
عسكرى : انا لقيت التليفون ده يا باشا
نايا : ده تليفون مهيمن (مسكته بصت فيه ) الحمدلله شغال (مسكت ايد مهيمن و عملت البصمه و اتفتح الفون)
الصول شوقى اخده و اتصل و كلم اللوا يحيى
اللوا يحيي يبص ع الفون و يبص للوقت يكلم نفسه : مهيمن عمره ما اتصل بيا متأخر كده اكيد في حاجه
الصول : الو يا باشا
اللوا يحيي : ايه يا مهيمن في حاجه
الصول : انا الصول شوقى ابعت بسرعه طياره تنقل كابتن مهيمن المستشفى
اللوا بخضه : ماله مهيمن حصل ايه؟!
الصول حكى كل حاجه
اللوا : تمام تمام انا هاجى بنفسي
و بعد ساعه و صلت الهليكوبتر اخدو كل اللى كان هناك و نقلو مهيمن المستشفى و كل الفرقه روحت ماعدا فادي و عمرو حتى نايا روحت ع اساس انها نضال عشان ترجع لحبيبها و هي نايا
نايا تخبط ع باب بيتها
هاله بقلق : يا ساتر يارب مين اللى بيخبط في الوقت ده مالك متسربع ع ايه
نايا : افتحى يا ماما
هاله فتحت بسرعه و اتخضت من منظر نايا اللى كل وشها دموع : بتى مالك
نايا ترمى نفسها في حضن مامتها : انا كويسه متقلقيش عليا
هاله بقلق : كويسه ازاي و انتى متبهدله كده و بتعيطى
نايا : معلش يا ماما هدخل اخد شاور و انزل
هاله : يا بنتى فيه ايه؟! و تنزلى تروحى فين في الوقت ده!
نايا بتفكير : اصل .. امممم
كرم يطلع من اوضته : نايا !! يا بنتى من ساعة ما سافرتى كل يومين الاقيكى فوق راسي نفسي اقولك وحشتينى و راح عندها اتخض لما لقاها بتعيط ، مالك يا نايا
نايا :_
هاله : ماتقولي فيه ايه مالك
نايا غمزت كرم : اصل دكتور معانا كان بيعمل تجربه و حصل انفجار في المعمل و هو متصاب في المستشفى انا لازم ارحله
كرم اتخض : انفجار اللى هو ازاي ؟
نايا تغمزه : يا كرم ادخل غير و تعالى معايا و هفهمك في الطريق
كرم بقلق : اذا كان كده ماشي
دخلت نايا اخدت شاور و غيرت و نزلت مع كرم و فضلت تحكيله ع اللى حصل لحد ما وصلو المستشفى اول ما شافت فادي جريت عليه
نايا بقلق : عامل ايه دلوقتى
فادي : الدكتور بيقول الحمدلله مافيش خطر ، انا هاخد عمرو و انزل عشان محدش يشك ان نضال مش هنا يبقى كل الفرقه مش موجوده احسن
نايا : انا مش عارفه اشكرك ازاي ع وقوفك
جنبي .. نسيت اعرفكم كرم اخويا ، وشاورت ع فادي ..فادي اللى دايما بيساعدنى
فادي : سلم ع كرم .. انتى اختى متقوليش كده ، بعد اذنكم
نايا هتدخل ل مهيمن كرم شدها : ممكن اعرف علاقتك ايه ب مهيمن و ايه اللى مخليكى ملهوفه عليه كده
نايا بإحراج : كرم انا اممم ..... بحبه
كرم بضيق : و انتى لما تحبي واحد ليه مايجيش يطلبك منى ولا هو مش بيحبك و ازاي مايعرفش انك نضال مادام يعرفك
نايا بهدوء : كرم هو كمان بيحبنى و اكيد ماقلكش عشان كان لسه منزلش اجازه و انا قولتله انا و نضال توأم .. بليز ممكن ادخله اطمن عليه
كرم بنرفزه : اتفضلي و انا معاكى
نايا جريت دخلت الاوضه حطت ايدها ع راسه لقته كويس فضلو جنبه نص ساعه في صمت لحد ما مهيمن فتح عينه
مهيمن اول ما عينه جت في عنيها ابتسم : كنت متأكد انى مش بحلم و انتى معايا
نايا قامت جنبه : انا معاك ع طول اصلا
مهيمن : اصلا ! ايه الثقه دي و بيمسك ايدها
كرم كان قاعد ع الكرسي : احم احم
مهيمن بص عليه : كرم كمان و قام قعد و بصلها مش تقولى في حد و بص ل كرم باحراج :منور يا دكتور كرم كنت و الله لسه هسأل عليك امال فين نضال و الفرقه و انا فين
كرم بضيق من تصرف معيمن : انت في المستشفى و الفرقه كانو هنا و مشيو و نضال في البيت اصله قتيل نوم
مهيمن : احسن كفايه خنقنى هناك مايبقاش هنا كمان
نايا بزعل : بجد خنقك
مهيمن : اقسم بالله مستحمله عشانكم انتم هو ازاي كده بحس انه فيه حاجه غلط بس هي ايه الله اعلم بس هعرفها
نايا كانت زعلانه من كلامه
مهيمن : شكلك زعلتى
كرم بتريقه : ماهو توأمها اعذرها تحس انهم كائن واحد
مهيمن : لا متقولش كده نايا مش زي اي حد
كرم راح عنده و سحب ايد نايا منه : ماشي يا كابتن شكلك بقيت كويس نستأذن احنا
مهيمن اتحرج عشان مكنش واخد باله انه ماسك ايد نايا : اتفضل
و هما طالعين و بيفتح الباب قابلو مامة مهيمن و مريم
مريم بكسوف وبتلعب في ايدها : كرم ازيك
كرم : الحمدلله انتى عامله ايه
في اللحظه دي ما صدقت نايا ان اخوها مش مركز معاها و بصت ل مهيمن بصه فيها كلام كتير
مهيمن بصلها و ابتسم و غمض عينه و حط ايده ع قلبه
حنان واقفه في النص تبص ع كل واحد شويه
حنان : اتفضلو يا جماعه هتفضلو واقفين كتير كده
كرم بتحمحم : لا احنا كنا ماشين
حنان كانت فرحانه اووى ان شايفه ابنها بيبص ل نايا : لا و الله لازم تقعدو معانا شويه
كرم بص ل نايا : تعالى نقعد عشان خاطر ست الكل متزعلش
مهيمن قام من ع السرير و باس امه و اخته
نايا بصت ل مهيمن و جريت عليه : انت تعبان لازم تقعد ترتاح
حنان : عندها حق اقعد ارتاح مع انى عارفه مابتحبش الراحه
مهيمن بص ل امه : كويس انك عارفه ، يالا ننزل نقعد في اي كافيه انا زهقت من هنا ده غير انى مطلوب الساعه خمسه في المركز
نايا باستغراب : ازاي و انت تعبان كده
مهيمن ابتسم : انا كده تعبان
حنان بضحك : معلش اعذرها اصلها اول مره تعرفك، يااااا ده مهيمن كتاب جروح دي فعلا حاجه ما تذكرش جنب انجازات جراحه
نايا تبص ل مهيمن بحب ورقه : ربنا يحفظه
دخل الدكتور : انا خلاص مش هتكلم انا كنت واثق اول ما هتفوق هتمشي ع طول حفظتك خلاص
مهيمن : معلش و الله مقدرش اقعد وسط الحاجات دي قطن و شاش و اجهزه بتصفر و محاليل بحس ان بطلع في الروح ، و طول ما اقدر اقف ع رجلى انسي اقعد هنا ثانيه
الدكتور : ماشى يا كابتن ربنا يديك الصحه يا بطل
مهيمن : حبيبي تسلم و نزلو كلهم ركبو مع كرم و كرم كل شويه يبص ع مريم في المرايه و مهيمن كان راكب جنبه و بيبص ل نايا في المرايا و يغمزلها
حنان كانت شديدة الملاحظه اخدت بالها و كانت فرحانه جدا ان قلب مهيمن دق
دخلو كافيه و كانت الساعه تلاته الفجر
مهيمن : كرم انا بعتذر ليك انى ماقلتش ليك من اول يوم ع شعورى ناحية نايا و الله كنت هقول ل نضال بس كنت كل ما افتح معاه كلام كان يفضل يتخانق معايا من غير سبب ، انا عايز اخطبها حالا
نايا بفرحه : بجد !! (و تكتم فرحتها و تقول بجديه ) بس ماما مش موجوده
مهيمن بهدوء : انا اول ما اخد اجازه هعملك خطوبه كبيره بس لازم البسها دبله دلوقتى و بص ل مامته اللى فهمته ع طول و قلعت دبلتها
نايا كانت قاعده مش مصدقه اللى بتسمعه و كان نفسها يكونو لوحدهم في المكان ده كان جو رومانسي اووى
كرم : انا موافق شوف رأيها
نايا كان طبعا باين ع وشها انها موافقه
حنان بفرحه بترقص حوه قلبها : لبسها يا بنى لبسها لولولولولولي
مريم قامت جريت ع اخوها حضنته و بفرحه مع دموع : مبروك يا ابيه
كرم بص ل اخته و قام واقف : هاتى حضن ابت
نايا قامت حضنته و فضلت تبص ل مهيمن و مهيمن يبصلها وابتسامته ع وشه
مهيمن بعد اخته بشويش عقبالكم و بص ل كرم ممكن خطيبتى البسها دبلتها
فادي كان حاضنها جامد و اداله ايدها بس
مهيمن لبسها و كان باصص في عنيها اللى دايما بتحضنه بيها و تقوله كلام كتير
مهيمن شدها من حضن كرم : ع فاكره دي خطيبتى مش بتاعتك لوحدك
كرم بجديه : مبروك يا كابتن بس دي امانه معاك
مهيمن بص في الارض لحظه و حط ايده في جيبه و رفع راسه : اختك دي روح قلبي اللى حبيت عشانها الدنيا و قلبي بينبض بيها و ليها اتأكد اللى في دماغك عمره ما هيحصل و بص ل نايا و لو حصل هيبقى روحي فداها مش هيكون فيه تفاهم مع اي مخلوق يمد صابع عليها
مريم في اللحظه دي افتكرت اللى حصلها و مرضتش تبين لحد بس كان باين عليها اووى توترها الزايد و انها بتمسك في الكرسي جامد و نفسها اللى بقى مش منتظم
كرم ميل ع مهيمن : ع فكره ماقصدش ده بس كويس انك اتكلمت فيه عشان اشوف ريأكشن مريم اللى الحمدلله بقت احسن من الاول بكتير
مهيمن بص ل اخته و لسه هيتكلم كرم شاورله يسكت و راح قاعد جنبها
مهيمن بص ل نايا : ترقصى سلو
نايا هزت راسها و راحو بعيد عنهم شويه و مشيو ع جسر بين المايه و ع الجنبين نور هادى
فادى بحب : فراشتى الجميله مانفسهاش تلبس دبله ، ياريت مامتى كانت هنا هي كمان
مريم بصتله بتوتر : ياريت عشان كانت تفرح
كرم بهزار : لا كنت اقصد انى اخد دبلتها و البسهالك
مريم ابتسمت
كرم بصوت واطى : تعرفي ان ابتسامتك جزء صغير اووى من وشك لكن بالنسبه ليا بالعالم كله
مريم اتوترت اكتر و بصت ع مامتها
كرم قرب من ودنها بحبك
حنان : هروح التواليت
مريم قامت بسرعه : اروح معاكى
حنان لسه هتتكلم
كرم قاطعها بص ل مريم : لا هي مش هتتوه اتفضلى يا ست الكل ، ( وبصلها بحنان ) فراشتى مالها؟
مهيمن كان بيرقص مع نايا سلو : تعرفى مهما اقولك ع اللى جوايا مش هقدر اوصفلك حبي ليكى دا انتى اللى في الدنيا ليا و عمري ما ابتداش غير اما شوفتك
نايا ابتسمت : انا بقى ما يهمنيش باقي قد ايه من عمرى المهم العمر كله اكون معاك و بصت في عينه جامد
مهيمن ابتسم : و نفسي انا كمان
نايا ب احراج : نفسك في ايه
مهيمن بابتسامه : بصى يا قلبي اللى مابيعرفش يقرا عين حبيبه عمره ما هيسمع صوته و لا هيفهم كلامه
نايا باحراج : ده انت خطر ، كده مش هقدر حتى اقول اللى نفسي فيه بعيونى
مهيمن بثقه : هعرف بردو
نايا : ازي بقى؟
مهيمن يرفع راسه و يضحك ضحكه بصوت عالي : انتى كده عايزانى اكشف ورقى كله قدامك
نايا بهيام : اول مره اسمع ضحكتك
مهيمن : وحشه صح
نايا شالت ايدها من ع كتفه و بتعبر بأيدها : هي ايه اللى وحشه دي ، دي
مهيمن ضحك اكتر عليها
نايا حطت ايدها ع دقنه و بشوق : ياخربيت ضحكتك
مهيمن بحب : ده انتى مشكله (و بص في الساعه ) اوووه الوقت بيجرى معاكى بسرعه
نايا بضيق : هتمشي
مهيمن يبوس ايدها : و الله نفسي ابقى معاكى ع طول
نايا : خلى بالك من نفسيتك
مهيمن بابتسامه و يقلدها : انا هخلى بالى من نفسيتى بس عشانك
نايا بصتله بحب و ابتسمت
مهيمن يقرب منعا و يمسك خدودها : يا قلبي حاولي تدارى عيونك منى اصل هسمع كلامها بعد كده
نايا بكسوف : باين اووى
مهيمن ميل عليها و خبط مناخيره في مناخيرها و غمزلها : اووى اووى
نايا بتحمحم : الحق اروح انا قبل ما الموضوع يتطور
مهيمن مسك ايدها و راح عند الترابيزه : كرم انا لازم امشى معلش وصل ماما و مريم و خلى بالك من مجنونتي
كرم : كلهم في عنيا
مهيمن سلم عليهم و لسه هيمشي
نايا ناديت عليه ورحتله : مهيمن .. انت قولت ل كرم انا روح قلبك .. ده بجد ولا كلام
مهيمن بحب : انا معرفش اقول كلام ، انتى قلب قلبي كمان يا نايا
نايا ابتسمت ابتسامة فرحه
مهيمن : هبقى اكلمك اطمن عليكى سلام
وقفت شاورتله و تبص عليه
كرم بجديه : يالا عشان اوصلكم
كلهم قامو ماعدا نايا
كرم : نايا يالا
حنان بحنان : نون يا قلبي يالا
مريم بهزار : اللى واخد عقلك يتهنى به
كرم زقها : نااايا
نايا بخضه : نعم ، فيه ايه؟!
حنان بفرحه : انا سعيده اووى انك قدرتى تخطفى عقل و قلب مهيمن
نايا بحب : ده هو اللى خطفني كلى
حنان : مهيمن عصبي شويه حاولى تستحمليه
نايا : طنط انا بعشقه في جميع حالاته و تقلباته
حنان : ربنا يباركلكم في بعض
كرم بهزار : حماتى مافيش دعوه علينا
حنان : انت اللى في القلب
كرم : عادي ابقى في القلب و دعوات كمان
نايا بصت في الساعه : يالهوووي انا و بصت ل كرم
حنان : فيه ايه يا حبيبتى
نايا بتوتر : اصله معاد الشغل بتاعى
حنان باستغراب : بدرى كده
نايا : اه اصل بشتغل في معمل تجارب ف لازم نفتح بدرى قبل ما الناس تصحى و نفجر فيهم
حنان بعدم فهم : ايه !! انتى بتقولى ايه؟
نايا تتكلم بسرعه : ما تخديش عليا بخرف طيب اخلع انا و جريت دخلت التواليت و طلعت هدوم رجالى من شنطتها و غيرت هدومها و طلعت ركبت تاكسى
مهيمن يوصل المركز الكل راحو ليه : حمدلله ع سلامتك يا كابتن
فادي يتصل ب نايا : فينك الكابتن وصل
نايا بتوتر : قربت عليك حاول تشغله
فادي : اخلصى بس (و يروح ل مهيمن ) حمدالله ع سلامتك يا كابتن
مهيمن : الله يسلمك كلكم هنا
فادي بتوتر : اه
مهيمن يبص عليهم و يقول بعصبيه : ناقص نضال
