رواية مربية لاولادي الفصل الرابع 4 بقلم دينا ابراهيم

نور بتوتر لا اتخبط ويلا علشان نوضب علشان

مالك وعمر واحمد بيبصلها باستغراب

نور بتوتر يلاااا

عمر بتنهيده تمام يلاا

بنبدأ نحضر وبعدها بشويه مصطفى بيدخل ونور بتتوتر ومش بتعرف تعمل حاجه وبتقع منها او بتتلسع

مالك بشك شكلك تعبانه روحی ارتاحي واحنا هنعمل

نور

بتبص على مصطفى وبتتوتر اكثر تمام

روحت طلعت بره وقعدت ودموعى نازله الموقف وجعنی اکثر من وجع شفايفي حاسه انو كان

بانتقام منى مش بوسه دى وبعدين بفتكر فجأه لما اتحولت لحنيه

نور بسرعه لا لا اى اللي بفكر في داا

رحمه بضه بسم الله الرحمن الرحيم مالك يا نور بتكلمي نفسك

لا يطنط كويسه انا بس بفكر بصوت عالى ماشی یا بنتی

وبعد شويه خلصوا الفطار وفطارنا وكلو كان ساكت وقمت روحت انا وعمر الجامعه نور وهي بتلف حوالين نفسها هي فين يابني دي عمر وهو مركز عينه وسرحان اهي

اول ما شوفتها اتصدمت مكنتش متوقعه الجمال والحلاوه دى من حق عمر بصراحه يحبها من اول نظره

نور وهي بتتغزه فى كتفه والا فوق كدااا وامشى شويه واديني ضهرك واول لما اجى عليك اعمل متفاجأ عمر باستغراب ليه اسمع وانتا ساكت بس يلااا حاضر

مشيت نحيتها وقولتها يا انسه لو سمحتى هي بابتسامه نعم اؤمرى ياقمر نور في نفسها لا وكمان كلامها زايها مطلعتش حلوه بس نور بابتسامه ممكن تيجى معايا بدور على دكتور ومش عارفه السكه وخايفه اتوه حاضر يعسل

نور وهي ماشيه اسمك اي بسمه يعسل وانتى

نور واسمك جميل زايك

بسمه ببسمه مش احلى منك

نور بسرعه اهوو وبتحط ايدها على كتف عمر

حبيبي كنت فين

بسمه باستغراب داا

نور بابتسامه اااه دااا مرسى جدااا

عمر بصدمه نعم ؟؟

نور وهى بتغمزله اى يحبيبي وحشتك صح

عمر وهو بيفوق من الصدمه طبعا طبعاا يروحى

بسمه وبحزن ودموع فى عنيها احم طب استأذن انا

عمر بسرعه فيين احم قصدى قبل ما اشكرك يعنى يااا اسمك اى يادكتوره انتى جديده صح

بسمه بصدمه عمر مش عارفینی

عمر بمرح وانا اطول يقمر بس الزمن والذاكره

بقااا طب اتقبلنا فين طيب دى دماغی جزمه اللي نسيت القمر دااا

نور بهدوء عمورى بتعكسها قدام نور عينك كداا عمر بحب وانا اكثر يحياتي

بسمه بوجع عن اذنك وبتمشي بسرعه قبل ما يتكلم

نور بسرعه ليه يغبى عملت انك مش عارفها

عمر بحزن معرفش بس حسيت ان عايز اخد حقى شويه

نور بهدوء طب همشى انا وعلى فكره بتحبك قرب

منها وارجع

عمر وهو بيبصلها حتى بعد اللي عملته

نور وهي بتطبطب عليه عينك بتقول انك بتحبها اللمعه اللي فيهم دى هى اللى خلتني اقولك كداا

سامح واغفر مدام قادر عمر الكره والبعد مكان حل لوجع القلب راجع نفسك يعمر متخسرهاش تانی وروح وراها علشان هي بتعيط ومجروحه جامد

عمر بهدوء شكراا اووى جيتي غيرتي حياتنا نور بابتسامه شكرا ويلاا روح يلاا

مشيت من عند عمر وهو راح لبسمه فرحت اووى ان هكون سبب فى جمع قلبين بحب اووى نهايه الحب السعيده وبكره اوووى الحزينه مبحبش اتنين يحبوا بعض يتفرقوا

روحت المدرسه لاحمد لقيت مصطفى واقف وبيتعارك مع المدير واحمد واقف خايف

والوالدين واقفين ببرود من ضمن الكلام عرفت ان واحد من العيال دول ابن اخت المدير علشان كدااا عملين كدااا روحت قربت عليهم

بحكم أنه ليس علشان ظبط تیجی إلانی یعنی

نور بعصبيه وانا مش ظبط وهددك اهو ولو حق احمد مجاش وقتى انا هخده بایدی سامع

المدير ببرود اللي عندكم اعملوه نور ببرود هي كمان وهى بتقرب من الولاد

معرفش ازاي وهي ضربت كل واحد فيهم بالعصب ولما قربوا منى بغضب مصطفى وقف قدامى المدير بيهه عزى تتجرأ تعملى كداا نور بتقرب منه بعصبيه قسما بالله اللى هيقرب من احمد لهيشوف منى اللي عمره مشافه سامع

منكرش ان المدير اتهز شويه وعارفه انو هيقول للعيال انها متجيش جنبه وتسيبه في حاله بس بردوو شايفه ان اتصرفت غلط انا كنت عايزه

احلها ودى بس مش عارفه ليه حسيت ان احمد

زي مازن وان لازم أخدله حقه

احمد ببراءه خلاص يااابيه انا مسامحهم ونانا يانور خلاص بقااا

نور بعصبيه وهى بتبص للاولاد شايفين اللى بتهينوا فيه عمر الطيبه مكانت عيب والا حرام بس في الزمن دااا عايزين البلطجي اللي ممشى الدنيا عافيه صح دايما اسمع ان اللى ملوش ضهر ينضرب على قفاه وهو داا اللى بيحصل دلوقت المدير بهدوء احنا اسفين بس حضرت الظابط اللي دخل فينا شمال على طول

نور بحده علشان اخوه واللى بينضرب وبيتهان

وبتقطع حاجاته علطول بس صدقونی اتقوا شر الحليم علشان لو اتوجع هيكسركم احد الاولاد احنا يا ابله كنا بنهزر معاه نور بابتسامه وانا بهزر معاكم ولما تهزروا معاه تانی ههزر انا كمان بس معرفش المره الجايه هتبقوا واقفين كدااا والا لا مصطفى بهدوء خلاص يلاا بينا وانا حظرتك اهو يا حضرت المدير علشان هاجي احبسك انتااا

مشيت وخدت احمد معايا بعد مش يريده اتعامل مع مصطفى نهائيا لما كل البيت كنت عايزه تطلع اوجت بسرعه علشان میتكلم معايا بس لقيت مالك في يوشي

مالك بهدوء نور ممکن ثوانی نور وهى بتاخد نفسها في حاجه لا بس كنت هسألك على حاجه ممكن ااه طبعا اتفضل مالك بتوتر هو يعنى كنت عايزه اسأل تعرفی بنت حلوه كداا وشعرها اصفر فى خصل كداا وعيونها زاى البحر نور بتفكير معقوله مكه بس بيسأل ليه نور بهدوء بتسأل ليه

مالك بصراحه اصل هى سألتني عليكي فعادي بطمن یعنی هااا تعرفينها

نور بشك ااه دی مکه عايشه معايااا بس مش شايف انها صغيره لسه مالك بتوتر لا انا بسأل وااه انا ورايه مشوار بعد اذنك نور بضحك جامد اتفضل

اول لما مالك مشى حسيت ورا بحاجه نور بخضه مصطفى !!!! مصطفى بغضب وحتى اخواتي مش سيباهم انتي عايزه ايييي نور ببراءه اساعدكم مش اكتر مصطفى بعصبيه واحنا مش محتاجين مساعده ومش محتاجينك اصلاا نور بهدوء اااه ما هو واضح فعلاا مصطفى وهو بيقرب منهااا وبيحاوطها في الحيطه اوعى تفتكر ان زيهم وهتقدري تتضحكى عليااا بشويه التمثيل دااا انا عارف اشكالك كويس اخيرهم ليله وشويه فلوس نور وهي بتزقه وتضربه بالقلم اخررررررص