رواية مربية لاولادي الفصل السابع 7 بقلم دينا ابراهيم

مصطفى بغل ومسك شعرها جامد اااه يابنت ال عايزه تهربي ومع حبيب القلب بعد ما الخطه فشلت بس لا على جثتى سمعتى على حثتى انتا بتاعتي انا سامعه

مالك وهو داخل لنور اى دا فى اى مصطفى ابعد عنها مصطفى بزعيق ملكش دعوه انتا خليك فى حالك وكل داا ونور بتتألم وبدمع من وجع شعرها مالك بعصبيه انتا اتجننت سيبها وبيروح علشان يشد نور منه مصطفى بيزقه يبعده وكل داا ونور بتتألم نور بوجع ااه خلاص خلاص انا اسفه آخر مره والله آخر مره بس سیبنی

مالك بوجع من الزقه سيبها يمصطفى بقولك

مصطفى وهو بيشدد على شعرهااا حسبنا لمخلصش انا هسيبك بس علشان المأذون به زمانه جای وبعدها هحسبك وبيرميها على الارض ويمشى

مالك وهو بيقرب منها بحزر معلش يانور دا شكله اتجنن باين هو حصل اي لكل دااا نور بصرراخ ياريتني مجيت هنا والا عرفتكم انا منفعش هنااا انا كنت مرتاحه الاول اااااااااه مالك بوجع على حالها انا اسف يانور والله انا هتكلم معاه متقلقيش نور وهى بتقوم وتمسح دموعها لا مفيش داعي بس طالبه طلب منك مالك بهدوء اتفضلي

نور بهدوء هو..

بره عند مصطفى شوفى المأذون بره يا امي احم ياساتر رحمه بهدوء اتفضل يا حضرت الشيخ المأذون. بسم الله ماشاء الله هو في كداا رحمه باستغراب مالك حضرتك احم لا ياست مفیش اتفضلی نادى العرسان يا انسه مصطفى بزهول انسه هو في يافندى كل دی انسه دی امی ام نور بحده ولد اى كل دى دى انا لسه صغيره انااا بس اتجوزت بدری الماذون وهو بيوجه كلامه لام مصطفى والله يا بخته رحمه بحزن الله يرحمه بقااا الماذون بتأثر وفى حد يسيب القمر داا بردو مصطفى بحده هو فى أى يشحنا اجيب اثنين لمون المأذون. والله يابنى ينوبك ثواب انا اصلا ريقى ناشف رحمه بضحك اتفضل يشخنا وانا هجيبلك العصير المأذون بضحك لا انتى تقولى معتز انتى رحمه بضحك حاضر اتفضل مصطفى بصدمه معتز ازاى لموخده في أي يابني الوالد كان مدرن بقااا نقول اي وبعدين فى اى يا والا هو انا كبير والا اي انا لسه في عز شبابی كحكحكح

مصطفى بضحك ااه ما هو واضح اتفضل اتفضل هروح اجيب العروسه

مصطفى بجمود وهو رايح لنور يلا المأذون بره نور بهدوء استغربه مصطفى مااشی

بارك الله لكم وعليكم وجمع بينكم في خير ""

مصطفى

منکرش ان اول مسمعت الجمله حاجه اتحركت جوايا انا معرفش ليه طلبت اتجوزها بس مكنتش عايزها تبعد حاجه جوايا بتقول ان هى مش كدااا رعشت صوتها لما تيجى تتكلم وانا قريب منها بتقول ان هي حاجه كويسه بس معرفش لما عرفت ان عندها ابن وان حد لمسها غير اتجننت معرفش حصلی ای ومعرفش ليه بعملها كدااا بس هى ليها حاجه كبيره جوايا

نور.

كنت واقفه ابصله وهو سرحان حاجه جوايا بتحبه بس مش قادره انسى اللى عمله معايا بس مش قادره اکره قلبی مش قادر يبعد رغم كل حاجه بحس بالامان وانا معاه ومش خايفه

المأذون مبارك ياولاد مبارك عقبالك ياست البنات

مصطفى بصدمه نعم!!

ای یابنی قولت حاجه غلط هي لسه صغيره وحلوه والحي ابقى من الميت مصطفى بزهول لا دا انا هتنقط اتفضل يشخنا انتا اتفضل دورك خلص كدااا كل دااا قدام نور ورحمه اللى هيموتوا من الضحك

رحمه بضحك هستيري لا استنى يابنى الشربات مصطفى بسرعه لا ملهوش داعی ملوش المأذون معتز . لا بقااا هشرب شربات رحمه بضحك هروح اجيب واجی

معتز مستنى يقمر

نور معتز بانتباه خدى يقمر انتى تعالى هنا جنبي عايزك مصطفى وهو بيمسكها بتملك لا تيجى فين هتبقی امی مراتی معتز بحده بسيطه ولد عيب انا قد ولدها مصطفى باستهزاء وامي تبقى جوزها

مصطفى بحده نعم !!!

طب استأذن انا بقااا واتمنى اجی تانى والله بس ابقى بكتب لنفسي

نور بضحكه ت

مالك لا يشخنا استنى و داخل ماسك ايد مازن اللى جرى على نور ومكه ماسكه في مازن من النحيه التانيه

مالك وراح مسك ايد مكه اكتب يالا يشخنا

بارك الله لكم وعليكم وجمع بينكم في خير "

مالك وهو بيغمز لنور شكرا

فلاش باك طالبه منك طلب هتروح عندى البيت هتقول لمكه ان الخطه اتلغت وانهى تجيبلى مازن وتيجى على هنا

مالك بهدوء خطه ای

حاجه كدااا متشغلش بالك بيها بس روح بسرعه علشان هتلقيها طالعه

طب طالب منك طلب

اتفضل

اتجوز مكه النهارده

نور بهدوء بس دا قرارها هی

ما انا حاسس بقبول بس بقولك علشان عارف انك المسؤله عنها

تمام يمالك روح هاتها هي ومازن وتعالا هتكتب كتابك بعد كتب كتبنا انا ومصطفى

مالك بهدوء تما.... اي

دا موضوع يطول شرحه روح اننا دلوقت بس

باك

نور بفرحه الف مبروك وبتحضن مكه

مكه بكسوف الله يبايك يبارك ) فيكي

مالك بهدوء الله يبارك فيها وشكرا ومبروك ليكي

نور بهدوء الله يبارك فيك

مازن بطفوله ماما ماما احنا هنعيش هنا

نور بحب وهى نازله على رجليها ااه يحبيب ماما هنعيش هنا

حلو اووى اووى يا ماما

عمر بقاطعه اي في اى بيحصل

مازن بسرعه ماما اتجوزت وابله كمان

عمر وهو بيجريه واتجوزوا مين بقال

مازن وهو بيشاور على المأذون داا

المأذون بصدمه والله محصل يابنى وهو بيبص لرحمه انا مستنى الفرج

رحمه و

شوفت

عمر بزهول اى دا انا امى بتتشقط

رحمه بحده والد عيب

عيب بقال يحجه احنا نكتب عليكم بقااا

مصطفى بحده كفايه كدااا

عمر بتنهيده طب مقلتوش في اي

مصطفى بهدوء اتجوزت انا ونور ومالك والانسه البيضه بصفار دى

مكه بعصبيه احتيم ( احترم ) نفسك

مصطفی بهزار اهو شوفت

عمر بزهول العيله دى اتجننت انا داخل وهو بيشيل بس هاخد القمر دا معايا يسليني بالليل بدل ما انا

سنجل بأس كداا

نور بسرعه لا خليه معايا عمر بهدوء متخفيش هخلى بالى منه

نور بهدوء ماشی

يلا بقا ا يبطل تلعب كوره

مصطفى بهدوء اتفضل يشخنا بقاا متشكرين والا هتبات ما هو استنى يابني يمكن حد يجى تانى بدل ما تشحطط واجي مصطفى بكز على سنانه لا محدش جای هی کدا جبرت وهو بيوصله على الباب ابقى خلى الست الوالده تيجى تاخد القسايم يابنى بدل ماتيجى وانتا عريس في شهر العسل مصطفى بعصبيه اتفضل بقااا رحمه مالك بزهول هو في اي مصطفى بهدوء وهو ماسك ايد نور اللى سكتت من الضحك لما مسكها وماشي بيشقط امك بيشقطها مكه بضحك في امك بتتشقط

سلام ياست البنات

مالك وهو بيشيلها ويمشى طب تعالى بقاا وانا اوريكي يعني اي امى بتتشقط

نزل أو محتوى غير لائق (محترم)

مالك بضحك نشوف الحكايه دي في اوضيتنا

مصطفى بحده لا برفوا خطه هايله كدا مالك معاكى عمر هتجبيه ازاى بقااا

نور بزهول ای مش فاهمه انا عملت اي

مصطفى بعصبيه متعمليش برائه كدااا انا عارفك كويس والا نسيتى الاحداث واللى اللى قتلتيه نور بهستريه حرام عليك حرررام انتا عايز منى اى انا مقتلتش حد انا بريئه مقتلتوش مقتلوش انا عارفه انك متجوز تنيش علشان اخواتك انتا كان ممكن تمشينى وخلاص انا ماذتش حد فيكم انتا عايز اي عايز ای

مصطفى بعصبيه وهو بيكسر في كل حاجه تقبله معرفش معرفش انتى لعنه لعنه وجات في قلبي عايز اطلعك من هنا وبيخبط على قلبه جامد من هنا مش عارف اطلعك مش عارف كل دا تحت صدمه وزهول

نور وبيطلع ويقفل الباب جامد ويطلع

نور بهدوء انا عارفه ان رايح الزفت بس انا هوريك يا انا يا انتا

عند مالك

مکه بعصبيه لدينا نايمه في حضنه بس انا مش ميتاح ( مرتاح كدا مالك وهو بيثبت حركتها نامی او مکه او لكن هعمل مافي نفسي اعملها

مکه بهفهف اووف حاضی (حاضر)

في مكان ملئ بالذنوب والمعاصى

مصطفى للنادل أو بني رفت

النادل بهدوء اي يفندم

اى حاجه عندك هات اي حاجه

نور وهي بتدخل تقعد جنبه كنت عارفه انك هتيجي هنا

مصطفى بعصبيه اي جابك هنا وبيشدها قومى يلا روحی نور وبتاخد اللى النادل حطه وبتشربه كله لا مش مروحه وبتماله انا مبسوطه هنا وبتحط ايديها على رقبته تعالى نرقص

مصطفى وهو بيشدها تعالى بقااا تعالييييي

في البيت مصطفى وهو بيغسل وش نور فوقى بقااا

مصطفى وهو بيشدها طب تعالی نامی يلا يلاا

نور وهى بتزقه بعيد اوعى انا مرتاحه كداا نور وهى بتقرب منه انتا حلو اوووى عينك بتخلى قلبي يدق اووى وبتمسك ايده وتحطها على قلبها شايف

مصطفى وهو بيحاول يتحكم فى نفسه وبيحاول يبعدها نور انتى مش فایقه یلا نامی

نور وهي ومتجهاله كلامه ودقنك حلوه اووى بتحسس عليها بايدها

نور

وشفايفك وبتحط ايدها

مصطفى واحد هذا القدر مستحملش وباسها

وهنا تسكت شهرزاد عن الكلام الغير مباح