رواية حكاية روقه الفصل السادس 6 بقلم منصور سيد

تجده بها

فسألت الممرضه هو فين

الممرضه البقاء لله هو اتنقل لثلاجة المۏتى بالمستشفى

سمر:كنت عاوزه اشوفه واودعه لو سمحتى

الممرضه:حاضر اتفضلى معايا

ذهب معهم حازم ولكنه لم يدخل

دخلت الممرضه وسمر ثلاجة المۏتى واخرجته لها كشفت سمر عن وجهه وظلت تقبله من راسه وتبكي وتقول له هتوحشنى سبتنى ليه هعيش ازاى من غيرك انا معرفش حاجه فى الدنيا دى الا بيك وظلت تبكى

فأخذتها الممرضه واخرجتها لحازم حازم حاول ماوساتها وتهدئتها

واجلسها فى الاستراحه وسأل عن إنهاء الإجراءات وقام بإنهاء كافة الإجراءات وكذلك قاموا باجراءات دفنه وظلت سمر واقفه عند قپره تبكي ولا تريد أن تذهب ظل حازم محاولا ان ياخذها ويذهبوا ولكنها اڼهارت من بكاء وكأنها غير مصدقه انها لم تراه مره اخرى ضمھا حازم الاصدره بأحد ذراعيه محاولا تهدئتها واخذها وذهب إلى شقتها

واول ما دخل بها لشقتها سقطت من طولها على الأرض فقام بحملها ووضعها على سريرها وقام بإحضار طبيب لها فقام الطبيب باعطائها حقنه مهدئه وكتب لها على بعض الادويه فى مواعيد محدده والراحه

فظل حازم بجوارها ولم يصعد لشقته فكان يعد لها بعض الطعام ويقوم بأطعامها ويعطيها الدواء وتركها ترتاح ويذهب ليجلس بالصالة

ويذهب ساعات قليله إلى المتجر يباشر بعض الأمور ويعطى بعض التعليمات التى يجب ان يقوم بها العاملين بالمتجر ثم يعود مسرعا إليها ليتطمئن عليها ويعطيها دوائها فى مواعيده

وظل هكذا حتى بدأت سمر تتحسن حالتها

واول كلمه قالتها سمر انا متشكره اوى يا حازم على وقفتك جنبى انا تعبتك معايا الفتره اللى فاتت

حازم:وايه لازمته الكلام ده يا سمر

ربنا ياخد بايدك وتقومى بالسلامه

وبعد ما سمر تحسنت طلب منها حازم ان تقبل عزومته وانه يخرجها لتغير جو بعد اللى مرت بيه ورقدتها فى غرفتها طوال الفتره اللى  فاتت

عادت وتذكرت سمر زوجها

حازم:خلاص بقى ياسمر ياريت كان البكاء بيرجع اللى ماټ انتى لازم تخرجى من اللى انتى فيه ده

سمر :معلش يا حازم سبنى دلوقتى انا لسه تعبانه

حازم:قومى يا سمر بلاش دلع وكسل وحاول يشدها من ايدها

سمر:خلاص خلاص هقوم ياحازم

حازم:انا هطلع اغير ملابسي انزل أجدك جهزتى خلاص

سمر:ماشي ياحازم

فعلا طلع لبس ملابسه ونزل وجدها لسه بتجهز انتظرها شويه بالصالة وشويه وخرجت له

حازم:ها تحبي تروحى فين

سمر :اى مكان اهو نغير جو والسلام

حازم:طب يالا بينا

اخدها وذهبوا لحديقه على البحر وجلسوا فى الكافتيريا اللى على البحر

وقعدوا يتكلموا ومن ضمن الكلام

سمر :انا مش عارفه روقه ازاى متحمله وراضيه ببعدك عنها وعن اولادها ازاى

دا انا جوزى كان كل حاجه فى حياتى وعدم وجوده فى حياتى هيقتلنى ومخلينى مش حاسه بطعم الدنيا

 

حازم:ربنا يعوضك بإنسان يعوضك ويهنيكى

 

سمر:نصيبي واخدته خلاص وهو بصراحه ما يتعوضش

 

حازم:اما بخصوص روقه وازاى متحمله بعدى عشان روقه كل اللى يهمها مصلحتها وبس وأهم حاجه انى ابعت ليها الفلوس وتعيش عيشه مرتاحه وده اللى بيحصل دلوقتى إنما أنا وجودى معاها مش فى حسابتها اصلا دا ولدت وجابت بنت برضو وحتى مالقتش ولا بكلمه كان نفسي تكون جنبي ولا اصلا فارق معاها

 

وظلوا يتحدثوا ثم أكلوا وانصرفوا

 

وتكررت العزومه بينهم مرارا وتكرارا وتقربا الاثنان

من بعضهم مع مرور الوقت دون أن يشعرا الاثنين

وفى احد المرات وكان حازم ينتظرها حتى تنتهى من لبسها لخروجهم معا فقررت ان تدخل تأخذ شور قبل أن تغير ملابسها وحازم ينتظرها بالصالة

سمر دخلت الحمام لتأخذ الشاور وبعد أن خلعت ملابسها وعند فتحها للسخان وبمجرد دخولها البانيو وجدت السخان يشتعل من الداخل فصړخت وشدت ما استطاعت من فزعها ولفت نفسها بفوطه وخرجت من الحمام وهى تصرخ فزع حازم واتجه إلى الحمام وهى خارجه فى نفس اللحظه فاصتدم ببعضهم وسقطت الفوطه وتعرت أمامه فحاولت أن تلتقط الفوطه وتدارى نفسها وعادت تصرخ فى حازم السخان مشتعل بالحمام

دخل حازم مسرعا وقفل الغاز وانطفىء السخان

وعاد إليها وهى واقفه فى مكانها مړعوبه فأقترب منها محاولا وضع يديه عليها ليطمئنها ويهديها فأرتمت فى حضنه وقام بضمھا بذراعيه ورفعه وجهها اليه ونظر بعينها وكأنه يقول لها أن أصبحت لا استطيع ان اتمالك نفسي وكأنه ينتظر ردها عليه بعيناها

فوضعت وجهها بالأرض وقالت له احنا لازم نفكر نفسنا انك جوز اختى

حازم:وهى فين اختك دى كل اللى  يهمها الفلوس وبس انا بقى ډم ولحم ومشاعرى تجاهك هتموتنى ماعرفش المشاعر دى اتولدت جوايه ازاى من غير ما احس وبيتهيألى ان اللى تولد جوايه تجاهك اتولد جواكى تجاهى انتى كمان

سمر:بس دا غلط وما ينفعش طول ما انت جوز اختى

بعد فتره رن الجرس على روقه فى شقتها فتحت وجدت أمامها شخص بيقول ليها ممكن حضرتك تمضى هنا وتستلمى

روقه:استلم ايه حضرتك غريبه حازم باعت فلوس بالبريد ولا ايه محاولش ليه زى كل مره

الشخص :لا دى مش فلوس حضرتك ولا انا من البريد دا حضرتك

ورقة

طلاق ممكن التوقيع بالاستلام

روقه:انت بتقول ايه ورقة طلاق ايه اكيد حضرتك غلطان

الشخص؛اتفضلى استلمي وشوفى فى حاجه غلط ولا صح

روقه:ورينى يانهار اسود الحقينى ياماما حازم طلقنى

الشخص:يا استاذه اتفضلى أمضى خلينى امشي

والدت روقه:انتى بتقولى ايه يابت طلقك ازاى يعنى وليه

روقه:انا عارفه ابن المجانين ده عمل كده ليه دا انا هخرب بيته

الشخص:يا استاذه أمضى خلينى اغور من هنا

روقه؛أدى امضتى اهى اتفضل يا ابو وش حلو

الشخص وهو نازل على السلم ؛انا مالى انا وشي حلو ولا وحش والله عنده حق يطلقك

روقه:اعمل ايه دلوقتى يا امى وبناته دول هعمل فيهم ايه ابن الك*لب ده عمل ليه كده دا انا شيله بيته وبناته

اكيد فى حاجه غلط مش معقوله طقت فى دماغه كده مره واحده انه يطلقني

انا لازم اكلمه واعرف منه عمل كده ليه

والدت روقه :طب ما تكلمى اختك وشوفى كده تعرف أي حاجه يمكن اتلم على واحده هناك وقولى ليها تشوف حد غيره يمسك شغلها اللى ما بيطمرش فيه ده

روقه:طب افرضى انه كان ناوى يبعت مصاريف بناته كالمعتاد ما لو طردته مش هيبعت حاجه هو يبقى مۏت وخړاب ديار

والدت روقه:انتى فى ايه ولا فى ايه كلميها بس خلينا نشوف فى ايه

عند سمر وحازم اخر اليوم بعد الانتهاء من المناقشه كالعاده اخر النهار فى أمور الشغل

حازم:على فكره انا الفتره الاخيره الأمور بينى وبين روقه ما كنتش على خير ما يرام وماكنتش اتكلم معاها فى اى وقت الا وتفضل تكلمني عن الفلوس واللى ببعته ومصاريف البنات واحتياجاتهم

سمر:معلش حاول انت تظبط أمورك معاها وكل وقت والتانى تقول ليها كلام حلو

حازم:حاولت كتير ياسمر بس

اختك مافيش فى بالها غير الفلوس وبس وانا مش فارق معاها تماما

سمر:حاول تانى ياحازم وان شاء الله الفتره الجايه تبقى كويسه معاك

حازم:ولا فتره

 الفصل السابع من هنا