رواية ترميم الفصل الرابع بقلم حبيبه منصور
ليلى بتوتر : تمارا ويوسف ؟!! ده
يعني ايه
كملت بنبره فيها وجع : يعني ...يعني اختي بتحب خطيبي!!
لسه بتقلب في باقي المذكره سمعت صوت صابرين
صابرين : لقيتي المفرش يا ليلى
ليلى اتنفضت وسابت المذكره : اه يا ماما لقيته
==================================
قدام السنتر
خرج يونس و مش مدي ل تمارا اي اهتمام على عكس العاده
بقى بارد ، هادي ، غامض بعض الشئ
تمارا خدت نفس وحاولت تقرب منو تكلمه
تمارا: يونس
يونس بص لها و مردش
تمارا : يونس انا بكلمك
يونس ببرود : نعم ، خير ، عايزه تعرفي يوسف نازل النهارده مع مين ؟ ، ولا أكٓل ولا لا
تمارا : يونس بعد اذنك اديني فرصه افهمك
يونس : تفهميني ايه ، انا مش عايز افهم حاجه اصلا ، ولا عايز اتكلم معاكي تاني
سابها ومشي خطوتين و رجع تاني
يونس : بلاش اللي بتعمليه ده عشان خاطر اختك حتى
تمارا : يا يونس انت فاهم غلط
يونس : بلا فاهم غلط بلا فاهم صح بقى فكك مني
تمارا : يونس ممكن تصبر وتسمعني
يونس سابها بتتكلم ومشي ، عامل نفسه مش فارق له بس هو موجوع ، متضايق ، مخنوق بس بيحاول يتجاهلها
===============================
ساره : ما تمشي بعيد عني يا جدع انت
علي بضحك : ليه كده يا ام نسب.
ساره : عشان مينفعش نمشي مع بعض ، مش عايزه حد يتكلم معايا ولا عليا
علي : قطع لسان اللي يتكلم عليكي نص كلمه
ساره : و بعدين انت جيت هنا ليه
علي : من حظي الحلو والله
ساره : طب روح شوف انت رايح فين
علي : رايح على طريق كله هنا و سعاده ان شاء الله
ساره : ياض بطل التلزيق ده
علي : تلزيق ؟ ، ماشي يا صرصور ليكي روقه
هشوفك كمان ساعه يلا سلام
وسابها و مشي من غير ما ترد
===============================
صابرين : مالك يا ليلى
ليلى : مفيش يا ماما
صابرين : سرحانه ف ايه
ليلى : ف حاجات كتير ، متلغبطه شويه
صابرين : بصي يا ليلى انا أه مبطيقش امك بس ده نكش عادي مش كرهه زي مانتوا مفكرين
يعلم ربنا امك دي غاليه عندي ازاي ، هي بس ساعات بتعمل تصرفات بتضايقني وبتخنقني بس عادي يعني احنا مهما كان صحاب و جيران ، و انا امك قبل ما ابقى حماتك
وبصراحه انتي عليتي ف نظري اوي اما عرفت انك بتساعدي يوسف ، بس بلاش يا حبيبتي تسهليله كل حاجه
خليه يتعب شويه
ليلى : حاضر يا ماما
صابرين : طب مالك دلوقت زعلانه ليه
ليلى: مفيش ، ده انا تعبانه بس شويه
صابرين : طب رني على امك كده شوفيهم أخروا كده ليه
وانا هروح ارن على البت الزفته دي اشوفها كل ده فين
هو يوسف راح فين اصلا
ليلى : هو قالي أنه رايح يجيب حلويات وحاجات لزوم القعده و كده
صابرين : حلويات ايه ، ما انا قيلاله ميجيبش حاجه انا هبعت اجيب من هنا
ليلى ب شك : معرفش هو قالي كده
دخلت ساره من باب الشقه وهي شايله شنط كتير
ساره ب ابتسامه عريضه : ايه ده ، لولٌا هنا
صابرين بعصبية: انتي كنتي فين يا مقصوفة الرقبه كل ده
ساره : في ايه يا ماما مش قدام ليلى طيب
صابرين بعصبية : فين الزفت يوسف
ساره : ايش عرفني انا فين يوسف ، اسألي حبيبته
صابرين : هو قالها أنه راح يجيب حلويات من برا
ساره : لا انا لسه جايه من برا ومشوفتوش
كملت بتوتر : احم شوفت علي اخوكي
الباب خبط »»
صابرين : قومي افتحي يا مقصوفه
ساره : ما تناديني ب اسمي يا امي ، سمتيني ساره ليه لما انتي هتقوليلي مقصوفه ، وبعدين انا لحقت دخلت حتى
صابرين : اقعدي برطمي و سيبي اللي على الباب
صوت خبط الباب ابتدى يعلى
يوسف دخل بعصبية
يوسف : ايه يا بت ام البرود اللي انتي فيه ده
صابرين : ياض مش انا قولتلك أن انا هبعت اجيب الحلويات من هنا
يوسف : اه مانا اما افتكرت مجيبتش و رجعت
ليلى : اومال كل ده كنت فين
يوسف : كنت بشوف واحد صاحبي كده و الكلام خدنا
ليلى ب شك : امم ماشي
يوسف : طب ايه هو الجماعه اخروا كده ليه
صابرين : هروح ارن عليهم تاني من جوا ع الارضي ، يمكن التليفونات عاملينها صامت
يوسف : ايه يا صرصور مفيش حاجه تساعدي بيها ماما
ساره فهمت أنه عايز يمشيها: لا مفيش
يوسف : ظبطي السفره كده
ساره ب سماجه : مظبوطه
يوسف : طب غوري اعمليلي شاي
ساره بخنقه : هوووف ، عايز تقومني وخلاص ، والله ل اعملك الشاي وحش
ودخلت المطبخ وسابتهم
يوسف : سرحانه ف ايي يا لولي
ليلى : حبيت حد قبلي يا يوسف ؟
يوسف باستغراب: هو انا حبيت غيرك اصلا عشان يبقى قبلك ولا بعدك
ليلى : انا مش بهزر يا يوسف
يوسف : ولا انا بهزر ، وبعدين ايه السؤال الغريب ده
ليلى : عادي سؤال جه ف بالي
يوسف باستغراب: فجاه كده ؟!
ليلى : اه
يوسف : طب فيه حاجه عايز اخد رأيك فيها
ليلى : ايه هي
يوسف : انا شوفت شقه كويسه جدا ف مكان حلو برا الحاره نهائي
ليلى : طب حلو اوي ، وعملت ايه
يوسف : مش ده اللي عايز احكيهولك بالظبط
ليلى بتوتر : اومال ايه
يوسف : الشقه دي عشان اجيبها محتاج فلوس كتير اوي
ف انا جالي فرصة سفر ايه رايك اسافر و اكون المبلغ ونجيب بيه الشقه
ليلى : هتسافر فين بقى ان شاء الله
يوسف : هسافر الامارات
ليلى : ومين اللي جابلك الشغل ده بقى ، دينا ؟؟
يوسف : احم ، اه هي
ليلى : مفيش سفر يا يوسف
يوسف بنبره جاده: هو ايه اللي مفيش سفر يا ليلى ،هو انتي مش واخده بالك من اللي احنا فيه، طب فلوس الدهب انتي قدرتي تدبريها طب الشقه هنعمل ايه فيها
ليلى : نقعد ف ايجار معنديش مشكله ، انت لو مش معاك فلوس الايجار هبقى ادفعها انا لكن سفر لا وبالذات لو حاجه تخص دينا دي عشان مش برتاحلها
صابرين خرجت من الاوضه: وصلوا، انزل يا يوسف هاتهم من تحت
يوسف بص ل ليلى : هنتكلم ف الحوار ده بعدين
===============================
دخلت تمارا و مراد و هند ، سلموا على اللي موجودين
دخلوا و قعدوا
تمارا دخلت لاحظت أن يونس لسه مجاش
صابرين : منور يا حج انت والحجه
هند : الله يخليكي
صابرين : بنتكم بقت بنتي خلاص ، ولو يعني فيه حاجه مزعله الحجه ف احنا عزمناكم هنا النهارده عشان نبقى صافيين وتطمنوا على بنتكم معانا
هند : لا يا حجه دي مشاكل جر شكل كده مش حاجه كبيره يعني ، وانا لو خايفه على بنتي معاكوا مكنتش وافقت انها تتخطب ل يوسف
صابرين : ده العشم بردو يا حجه
مراد : ربنا يتمم فرحتهم على خير
يوسف : يلا يا حجه حطيي الأكل ، متقلقيش انا قاعد معاهم هقعد احكيلهم انجازات الشغل بتاعتي انا وليلي
ساره ب لماضه: طب متحكيش بضمير عشان مياخدش عنك فكره وحشه ولا الجوازه تتفركش
دخلت المطبخ تساعد صابرين ف حط الاكل
يوسف بيحكي المواقف اللي بتحصله في الشغل و التريقه اللي بياخدها هو و ليلى بسبب اساميهم
كله عمال يضحك على طريقته و المواقف بتاعتهم
وليلى مركزه مع حاجه واحده بس ، و هي تمارا، بتراقب نظرات تمارا ل يوسف
يوسف لاحظ صمت ليلى
يوسف : ولا ايه يا ليلى
ليلى مخدتش بالها هو كان بيتكلم ف ايه : نعم !!
يوسف : مش حصل الكلام ده ؟
ليلى ردت عليه من غير ما تسمع اصلا هو كان بيقول ايه
ليلى : اه حصل
صابرين : يلا يا جماعه عشان نتغدى
اومال علي راح فين
هند : بيتكلم ف التليفون برا
صابرين : روحي نادي عليه يا ساره و حطي الاكل ده للقطط و رني على يونس شوفيه فين كل ده
=============================
خرجت ساره عشان تناديه ، كان بيكلم صاحبه بس خد باله أنها وراه
علي بتمثيل : ايه يا روح قلبي عامله ايه
زين صاحبه : روح قلبك ازاي يعني ، يسطا بقولك عايز الموتسيكل اروح بيه مشوار
علي : طبعا يا قمر ، اللي انتي عايزاه، هعدي عليكي بالليل و اجيبلك اللي انتي عايزاه
زين ب شك : انت فيه حد جمبك ياض ولا ايه
علي عمل نفسه بيبص حواليه و متفاجئ بيها : اه طب هقفل انا دلوقت و هكملك تاني يا عمري ، سلام
ساره بصتله بقرف: الاكل اتحط.
علي : وانتي بتقولهالي كده ليه
ساره بصتله بقرف وكملت بتريقه: اومال اقولك الاكل اتحط يا روحي ؟!!
سابته و دخلت وهي بتبرطم
وهو واقف مبسوط أنه قدر يضايقها
================================
صابرين : مبتاكليش ليه يا ليلى
ليلى : باكل اهو
يوسف : الحمد لله يا عمي انا دبرت المبلغ بتاع الشبكه و ان شاء الله نروح بكره
مراد : انت لحقت يا ابني
يوسف : ده انا تعبت عما عرفت اجمعهم بس كله يهون لاجل عيون ليلى
يوسف لاحظ انها متضايقه
يوسف : مالك يا ليلى
ليلى : انا عايزه اطلع اشم هوا برا عشان نفسي اتكتم
صابرين : طيب يا حبيبتي تعالي اقعدي ف البلكونه ، يمكن عشان دخان الاكل ملى الشقه
ليلى قامت من على الكرسي : هقف برا ٥ دقايق
يوسف : طيب ، هجيبلك كوباية عصير كده تروق على قلبك واجي وراكي
==============================
يونس دخل من باب البيت ، شاف ليلى واقفه قدام باب الشقه
يونس : ازيك يا لولا عامله ايه
ليلى : الحمد لله يا يونس ، انت عامل ايه
يونس : كويس الحمد لله ، ايه مش ناويه تذاكريلنا فيزيا
ده انا عندي شامل والله
ليلى : عنيا طبعا،بعد بكره هخلص شغل و ارن عليك تجيلنا هذاكرلك انت وتمارا
يونس ب توتر : لا انا عايز اذاكر لوحدي ، قصدي يعني ان تمارا شاطره وانا مبفهمش وهي قاعده معايا
ليلى : طيب تعالى بعد بكره ، عشان بكره هنجيب الدهب ف اجازه للكل بقى ، وهات ساره معاك
على الاقل نلاقي حد ياكل دماغ تمارا بدل ما تيجي هي تاكل دماغنا
يونس : ايه ده ؟؟ ، انا شامم ريحة اكل ، انتوا كلتوا من غيري ولا ايه
ليلى ب ابتسامه : لا ده انا قومت بدري حبه ، روح الحقهم
يونس : معلش يا لولا الاكل اهم من الشامل
==============
« دخل يونس ، وفضل مكمل على أن تمارا لا تعنيله شئ ، مبصلهاش، متكلمش معاها ، دخل سلم على الكل »
يونس : تاكلوا كده من غيري ، هروح أغير بسرعه و اجي
صابرين : انت اللي أخرت ، كنت فين كل ده
يونس : هكون فين يا امي ، في الدرس و خلصت روحت النادي وجيت اهو
صابرين : طب غير و تعالى
تمارا فضلت بصاله يمكن يبصلها بس هو عمل نفس مش واخد باله
« دخل يونس اوضته عشان يغير ، لاحظ أن دفتر مذكراته برا الدرج و مش في مكانه »
يونس : ايه ده ؟؟ ، ايه اللي جابه هنا
يونس اتوتر اكتر ل أحسن يكون حد شافه أو قراه.
=======================
يوسف طلع ل ليلى ب كوباية عصير
يوسف : في ايه يا ليلى مالك كده ؟؟
ليلى ببرود : مفيش حاجه
يوسف : كل ده و مفيش حاجه
ليلى : عايزني اقولك ايه يعني يا يوسف
يوسف : تقوليلي ايه اللي مضايقك ف حوار السفر ده، انا مش شايف فيه اي حاجه
ليلى : عايز تسيبني وتسافر وتقولي مفيش حاجه
يوسف : يا بنتي فكري فيها, شوفي احنا محتاجين فلوس قد ايه ، وانا لو قعدت اشتغل هنا ١٠ سنين كمان مش هعرف اجمع المبلغ ، احنا محتاجين فلوس كتير اوي
وانتي شايفه أن الفلوس بتروح ف الخصم و المواصلات والأكل يادوب وبنستلف اخر الشهر
ليلى : يعني انت شايف سفرك هو الحل
يوسف بجديه: اه طبعا هو الحل
ليلى : حل ازاي بقى ان شاء الله، مانت تقدر تشتغل هنا عادي
يوسف : عادي ازاي بقى ، وبعدين هناك هاخد مرتب حلو اوي مش هيتخصم ، لما اعمل شغل زياده هاخد فلوس عليه
الاكل عليهم و السكن ، يعني أنا اشتغل بس واخد مقابل
هاجي من هناك بقى اجيب الشقه ، واجيب موتوسيكل اروح بيه الشغل و اوفر فلوس المواصلات ليكي وللبيت
ليلى : ده كلام انت بتضحك بيه على نفسك عشان تسافر
ولا وياريت جت على كده بس ، لأ، و منقي اكتر واحده بكرهها وتقولي هي اللي جيبالي الشغلانه، ملقتش غير دي وتشتغل معاها
يوسف : هو انا بقولك هتجوزها ، بقولك انا هشتغل،هشتغل
ليلى بجديه: وانا بقولك مش هتسافر يا يوسف
يوسف: لا هسافر يا ليلى ، لازم اسافر ، و اهي فرصه عشان تشوفي انا هعمل عشانك حاجه ولا لا
ليلى بجديه اكتر : مش هتساافر يا يوسف ، اشتغل هنا اي حاجه وانا هرضى بقليلك لكن انك تسافر لا وبالذات مع دي، دي مش بتبقى محترماني وانا قاعده هتحترمني وانا مش موجوده
يوسف : يا بنتي ، يا بنتي افهمي مفيش حاجه بيننا غير اللي قولتهوووووولك، شغل و بس ، وانا مش صغير عشان لما هي تقرب مني ممنعهاش
« تليفونه رن »
ليلى : رد شوف مين
يوسف : مش مهم ، احنا بنتكلم
ليلى : لا رد وافتح الاسبيكر
يوسف ب جديه : هو فين ايه يا ليلى
ليلى بجمود: رد يا يوسف وافتح الاسبيكر
يوسف رد ، ليلى خدت منو التليفون وفتحت الاسبيكر
يوسف بتوتر : احم ، الو
= ايه يا روحي ، سايبني كل ده و مردتش عليا !!!
ليلى بصتله بصدمه !!!
يتبع.......................
