Ads by Google X

القائمة الرئيسية

الصفحات

روايه ليليان الفصل الرابع


 الفصل الرابع 

لليليان: اللعبة ابتدت
عصام بعد عنها: انتى بتقولى ايه
لليليان: هنلعب لعبة صغيرة بس نهايتها مش هتعجبك
عصام: انا مش فاهم حاجه
لليليان قربت منه وحطت ايدها حولين رقبته...
عصام وهو بيشيل ايدها: انسه لليليان انتى كويسه
لليليان بضحك: اه كويسه..... بس متوقعتش الى انت عملته
عصام: انا داخل لأمانى عن اذنك
عصام لسه هيدخل باب الاوضه اتقفل فى وشه
لليليان من وراه: مكنتش اعرف ان حبك ليها كبير اوى كدا
عصام حاول يفتح الباب مفتحش: هو ايه الى بيحصل
انتى عايزة ايه
لليليان: عايزة اخلص عليكم كلكم
عصام: اييه! واحنا عملنالك ايه علشان تعملى فينا كدا
لليليان: كلكو زى بعض علشان كدا لازم تموتو
عصام بدأ يبعد براحه ولليليان طلعت سكينه وقربت منه
عصام: احنا مأذنكيش
بس هى مكنتش مهتمية بأى حاجه بيقولها كان هيجرى من قدامها بس عورته فى كتفه بالسكينه وقع على الارض
لليليان: كلكم زى بعض فكلكم لازم تموتو
عصام قام وجرى من قدامها ودخل اوضه وقفل الباب وبيحاول يهدى وبيرجع لورا ببطئ واول ما لف وشه لقاها قدامه.......
الشباب كانو لسه محبوسين برة البيت.....
ريان: لازم نفتح الباب دا







مرة واحده سمعو صوت صريخ جامد....
ريان: دا..... دا..... دا صوت عصام
الكل وقف مصدوم من الى سمعوه وبيتمنو ان الصوت دا ميكنش حقيقى
كانو لسه واقفيين مصدومين وفجأه الباب اتفتح ببطئ
بصو ناحية الباب ملقوش حد
عُدَى: ريان!
ريان بصلهم بقلق وتحركو ببطئ ناحية الباب..... دخلو الشاليه وبدأو يطلعو على السلالم ببطئ لحد ما وصلو للدور التانى واول لما قربو من اوضة امانى شافو دم على الارض قدام الباب وامانى قاعده فى الارض وبتعيط
ريان جرى عليها: امانى
رفعت عينها وبصتله: قتلته...... لليليان قتل عصام يا ريااااااااان 😭😭😭😭😭😭
ريان خدها فى حضنو ودموعه نزلت وعُدَى وغيث واقفين مش مصدقيين الى حصل ودموعهم بتعبر عن الوجع الى جواهم....
عُدَى: لا اكيد فى حاجه غلط لا عصام مماتش لا
عُدَى جرى ورا اثار الدم وغيث راح وراه لحد ما وصلو للاوضه الى دخلها عصام....
عُدَى وقف مصدوم وهو شايف عصام واقع على الارض وجسمه كله دم.....
غيث جرى عليه: عصام...... عصام... عصاااااااااام لاااااااااا 😭😭😭😭
عُدَى وقع على الارض ودموعه لسه بتنزل....
شعور صعب انك تخسر شخص عزيز عليك شخص كنت بتعتبره صحبك واخوك وكل حاجه فى حياتك وخصوصا لما تبقى وحيد وملكش حد ودا الى حس بيه عُدَى فهو وحيد ملوش حد يتيم من وهو صغير وعصام اول صديق ليه وهو الى عرفه على غيث وريان... فجأة حس ان جبل من الهموم اتحط على قلبه فجأة حس ان الحيطه الى بيسند عليها مالت واتهدت وكل الامان الى كان محاوطه تلاشه فى غمضة عين......
اتجمعو كلهم فى الصالون مستنيين الى هيحصل مش عارفيين يعملو ايه مفاقوش من الصدمه الى اخدوها ولسه دموعهم مش راديه تجف وامانى فى حضن اخوها مش قادرة تبطل عياط على حب حياتها الى ضاع.....
ريان بضعف:هى فين؟
غيث: مش عارف.... بس لو شوفتها
ريان: لازم نخرج من هنا المكان دا مبقاش آمن بالنسبالنا
عُدَى: مش هخرج من هنا غير لما اجيب حقه
ريان: افهمو احنا مش ادها هى مش زينا
عُدَى: يعنى ايه هاه يعنى اييييييه.... انت لو خايف امشى انما انا هجيب حقه ومش همشى غير لما اجيب حقه
ريان: فوق يا عُدَى فوق.... انا عارف ان عصام كان صحبك واخوك واكتر واحد مهم عندك بس بردو هو كان اعز صحابى وخطيب اختى وانت فاهم طبعا العلاقه بينا كانت عامله ازاى عصام كان عزيز علينا كلنا وانا واثق انه لو كان موجود كان هيفضًَل اننا نمشى على اننا نعرض حياتنا للخطر قدام حاجه منعرفش هى ايه اصلا
غيث:عندك حق...بس حتى لو كلامك صح هنخرج ازاى
ريان:مش عارف بس لازم نحاول
امانى:الليل قرب يجى يا ريان
ريان:عارف....بس انتى بطلى عياط
امانى:مش قادرة يا ريان......عصام....عصام...
ريان:عارف.....عارف هو كان بالنسبالك ايه بس لازم نخرج من هنا....عصام مش هيبقى مبسوط لو حصلك حاجه
غيث:حصلنا يا اخويا حصلنا
ريان ضحك:حصلنا يا اخويا
امانى مسحت دموعها:طب هنخرج ازاى
ريان:كل الابواب الى هنا مقفوله تعالو نشوف باب القبو مقفول هو كمان ولا لا
غيث:باب القبو بس محدش استخدمو قبل كدا وكمان منعرفش هو بيودى لفين
هنعرف يا غيث مفيش حل غير كدا دلوقتى
مشيو مع بعض ونزلو القبو بتاع الشاليه....
عُدَى:فى باب هناك اهو ممكن يخرجنا
فجأه باب القبو اتقفل جامد وهما اتفزعو....
ريان:ايه دا؟
بعديها الكهربا انقطعت






ريان:خليكو جمب بعض وولعو الكشافات
كل واحد بدأ يولع كشاف الفون بتاعه لحد ما الاوضه نورت
يلا بينا.....
ريان فتح الباب ودخل وامانى وراه ووراها عُدَى وغيث فى الاخر......فضلو ماشيين ورا بعض شويه لحد ما وصلو لطريق مسدود....
غيث:يعنى ايه يعنى كدا اتحبسنا....ايه فيدة الباب طالما دى اخرته
ريان فضل يدور على اى حاجه تخرجهم بس ملقوش حاجه
امانى قعدت على الارض:ريان انا خايفه
ريان:انا مش عارف اعمل ايه هنخرج ازاى
عُدَى:يلا نرجع مفيش فايده من قعادنا هنا
غيث:ولو رجعنا هنعمل ايه هاه لو رجعنا هنموت
عُدَى:وانت فكرك اننا لو فضلنا هنا مش هنموت
ريان:بس انتو الاتنين مش وقت خناق
امانى:بالله عليكم بطلو
ريان:بصو انا عارف ان الموقف صعب بس لازم نكون مع بعض مش ضد بعض......بصو هنرجع دلوقتى وهنلاقى حل بس لازم نكون مع بعض
اتجمعو تانى وفضلو ماشيين فى الممر لحد ما رجعو للقبو لقو الباب مفتوح والنور موجود...
ريان فى نفسه:حاسس ان فى حاجه هتحصل
راحو ناحية الباب ريان خرج وامانى بعدو وبعدين عُدَى...
عُدَى:يلا ياغيث
غيث:جاى اهو
ولسه هيخرج الباب اتقفل
عُدَى:غيييييييث
غيث من القبو:متقلقش هفتحو وهخرج
ريان وعُدَى حاولو يفتحوه من برة مفتحش....غيث حس يإحساس غريب.....
غيث:يا شباب خلاص اظن ان دا دورى
عُدَى:لا هنخرجك
غيث:عايزكم بس تعرفو انى كنت بحبكم اوى انتم اعز صحاب عندى وامانه لما تخرجو من هنا روحو لأمى وقوللها تسامحنى لو كانت زعلانه منى وعرفوها انى بحبها اوى.....
ريان بزعيق:متقلش كدا مش هيحصلك حاجه....
غيث:ريان....ريان انت بتقول ايه انا مش سمعك ريان..
ريان:غيث....غيييييييث.....
غيث كان فى الاوضه حس بحركه بص وراه لاقاها
لليليان بابتسامه:الدور جه عليك
غيث:انتى مين؟ وليه بتعملى كدا؟
لليليان:علشان كلكم لازم تموتو
غيث:احنا حاولنا نساعدك وانتى عايزة تموتينا.....عملنالك ايييييييه
لليليان:اشششششش.....صوتك بقى مزعج
وفجأة النور انطفى
ريان من برة: غيث انت سامعنى غييييييث
عُدَى: لازم نفتح الباب يا ريان
ريان بص حواليه وبعدين راح شال كرسى خشب وقام كسره فى الباب بس الباب محصلوش حاجه
ريان حط ايده على راسه وقعد فى الارض.....
غيث كان فى الاوضه عمال يحاول يشغل كشاف الفون
غيث بعصبيه: افتح بقى
اول مفتحه ووجهه قصاده ظهرت لليليان فى وشه....
لليليان:بووو.....


تعليقات