Ads by Google X

القائمة الرئيسية

الصفحات

رواية حكاية روح الفصل السابع

 


"٧"
بالليل بعد مالكل نام طلعت روح تتسحب وهى لابسه هدوم خروج وبتبص حواليها تتأكد أن محدش صاحى وبعد كده فتحت باب الشقه بالراحه عشان محدش يسمع صوت الباب وبعد كده وصلت على مطعم ووصلت لطربيزه كان قاعد عليها واحد ووقفت قدامه فقام قايم من على الكرسى وهو بيبصلها بفرحه
احمد:ازيك يا روح
روح: الحمدلله ازيك انت يا احمد
احمد:عايش
روح بهزار:عايش بعد مطلقتنى عادى كدا يا أسى
احمد بحزن:هو أنا طلقتك بمزاجى يعنى
روح:انت طلعت صاحب جدع يا احمد


احمد:اممم صاحب
روح حاولت تغير الموضوع فقالت:اخبار شغلك ايه
احمد: الحمدلله تمام...وانتى
روح:تمام كله ماشى
احمد:بدر رجع ليه مفهمتش منك حاجه وانتى بتكلمينى على التليفون
روح:هيقعد هنا بشكل دائم واللى اعرفه انه هيشتغل هو والاء فى المستشفى اللى انت بتشتغل فيها
احمد:تصورى انى كنت عايز احضنه وهو بعدنى عنه
روح:انا السبب أنا أسفه يا أحمد
احمد:يابنتى متأخديش فى بالك كلها يومين وهنتصالح أنا وهو ونرجع زى الاول واحسن كمان
روح:هو انت ازاى كدا
احمد:مش فاهم
روح:ازاى بتحب اللى حواليك من غير مقابل


احمد:ومين قالك أنه من غير مقابل ....أنا سعادتى فى حب الناس اللى بحبهم ...بفرح لما يكونوا فرحانين وبزعل لما يكونوا زعلانين... يعنى أنا اللى بستفاد منهم
روح:أنا بحبك اوى يا احمد بجد
احمد:ازاى يعنى
روح بتوتر :ها قصدى يعنى انك صديق واخ بالنسبالي فبحبك عشان كده
ضحك احمد بسخريه وقال:وانتى كمان اخت بالنسبالى و....
احمد مكملش كلامه لان فى ايد اتحطت على الطربيزه وكانت الايد دى ايد بدر
روح:بدر؟؟؟
بدر:ايوا بدر...ايه استغربتى ليه ...كنتى فاكره طبعا أن محدش عارف انك طلعتى من البيت ...لكن أنا شوفتك وانتى طالعه ياهانم
روح:اه وبعدين
بدر: وبعدين انتى ازاى تطلعى من البيت فى الوقت دا عشان تطلعى تقابلى الشخص اللى هانك ادينى سبب منطقى واحد يخليكى تعملى كدا
روح:وانا اديك سبب ليه
بدر:عشان يمكن اكون فاهم غلط وانتى تفهمينى الصح
روح:فاهم غلط او فاهم صح ميهمنيش فاهم
احمد:اهدوا يا جماعه مش كده الناس بتبص علينا
بدر: اخرس انت خالص مش عايز اسمع صوتك
روح:لا مش هيخرس وهيتكلم براحته كمان ...اتكلم براحتك يا احمد
بدر:بطلى تتحدينى ياروح وقوليلى حالا انتى ليه جيتى تقابليه
روح:ويهمك فى ايه يعنى
بدر:عشان....عشان
روح:عشان ايه
بدر:عشان انتى زى اختى
روح:طب يا ...يا اخويا
روح مسكت شنطتها ومشيت من المحل واحمد جرى وراها
احمد:أهدى بس يا روح واقفى كلمينى
روح:نعم يا احمد
احمد:أهدى بس وتعالى اوصلك


بدر من وراه:وانا رحت فين يعنى عشان توصلها
احمد:عادى يابدر أنا وأنت واحد
بدر:مستحيل اكون انا وانت واحد
روح:فعلا لان احمد أنضف منك ١٠٠ مره
بدر:بجد والله ...اللى بيضرب مراته ويهينها بقى نضيف دلوقتى ....مش الست المفروض تتعامل كويس وتأخد حقوقها ويكون زيها زى الرجل فى المجتمع مش دا كان كلامك
روح:ايوا احمد نضيف على الأقل أحسن من واحد يكسر واحده كانت بتعتبره كل حاجه فى حياتها ....واه كلامى لسه متغيرش لانى بكره اى واحد يهين اى واحده سواء بالضرب أو بغير الضرب يا دكتور
روح جت تمشى بس بدر مسكها من أيدها وقال:انتى قصدك ايه
روح نزلت ايد بدر بغضب:انت مجنون انت ازاى تمسك ايدى كدا
بدر:مانتى مش هتمشى غير لما تفهمينى كل حاجه ...مش كل مره تمشى وتسيبينى محتار أنا عملت ايه ...الغازك دى مش عارف احلها لأنها صعبه اوى عليا
روح:مش كل الالغاز لازم تتحل يابدر فى الغاز بيبقى صعب حلها مع إن الاجابه بتكون واضحه
روح مشيت من قدام بدر وبدر وقف مكانه وهو مش فاهم حاجه وأحمد حط أيده على كتف بدر وقال:ركز يابدر ....ركز عشان تحل اللغز ...اللغز سهل بس انت دور على الاجابه
بدر مسك ايد احمد ونزلها من على كتفه وبص لاحمد بكره وقال:أنا عارف انك بتضحك عليها ومهفمها انك بتحبها مع إن اللى بيحب مبيأذيش......لكن وربى لاخليها تكرهك لدرجة أنها لو لمحتك صدفه تتمنى أنها تعمى ولا أنها تشوفك
*فى منزل روح*


فتحت روح باب الشقه(اللى قاعد فيها روح والاء وتقى) وهى متعصبه وبدر كان وراها وزق باب الشقه بايده قبل ميتقفل
بدر بصوت عالى:أنا عايزه افهم دلوقتى انتى ليه كنتى رايحه تقابلى الحيوان دا فى الساعه دى
روح ببرود:بيتهيألى انى قولتلك قبل كده أنه ميخصكش
بدر بصوت عالى:لا يخصنى ...انتى كلك على بعضك تخصينى اصلا فاهمه
روح :انت بتحب التحكم بس أنا بقى مبحبوش
الاء وتقى صحيوا على صوت بدر العالى وطلعوا برا الاوضه
الاء:بدر؟؟ انت ايه اللى جابك هنا
بدر:اسألى الهانم اللى طلعالى نص الليل عشان تقابل حبيب القلب
تقى:ايه الكلام اللى بيقوله دا يا روح
روح:أنا مش فاهمه يابدر انت مالك انا حره يا اخى
بدر:مطبعا حره مانتى مش عندك اب عشان يترد عليه
روح عيونها دمعت وبصت لبدر بكره وهنا بدر حس باللى هو قاله
بدر:أنا اسف يا روح مكنتش اقصد
روح بهدؤ:اطلع برا يا بدر
بدر: صدقيني أنا مكنتش...
روح بزعيق:بقولك أطلع برا يابدر
بدر:ماشى ياروح أنا هسيبك تهدى دلوقتى...بس صدقيني لازم افهم كل حاجه بعدين
بعد مبدر خرج مسحت روح دمعه نزلت منها وخدت نفس طويل وخرجته وقالت:يلا يا بنات ننام عشان عندنا شغل بكرا
الاء وتقى محبوش يسألوها عن حاجه لأنهم مش عايزين يضغطوا عليها
الاء وتقى فى نفس واحد:يلا


*فى الصباح*
روح:يا بناااااااات اصحوا بقى دا انا بقالى ساعه بصحى فيكوا
تقى صحيت وهى بتمسح وشها بايدها وقالت:روح انتى كويسه
روح:اه كويسه
تقى:متأكده
روح:ايوا متأكده يا تقى ....ويلا صحى البت اللى جمبك دى لتكون ماتت والا حاجه
تقى:الاء ..يا الاء
روح:ايه دا انتى بتعملى ايه
تقى:بصحيها
روح:لا دى متصحاش كدا
تقى:امال تصحى ازاى
روح:لحظه بس وجايه
روح طلعت برا الاوضه ورجعت ومعاها كوباية ميه
روح:دى تصحى كدا
روح قلبت كوباية الميه على الاء والاء مسحت وشها من الميه وكملت نوم عادى
تقى:ايه دا ....دا بجد
روح:اه بجد
تقى:طب ودى هنصحيها ازاى دى
روح: متخافيش عندى خطه تانيه
روح قربت من ودن الاء وقالت:شوف يابدر الاء لسه نايمه ازاى واحنا بقالنا ساعه بنصحى فيها ومش راضيه تصحى
وهنا الاء قامت بسرعه من على السرير وهى بتقول:لا والله يابدر كذابه متصدقهاش
روح وتقى ضحكوا جامد على منظر الاء


الاء بصت حواليها وبعدين قالت:فين بدر
روح:بدر ...بدر ايه اللى هيجيبه هنا
الاء:يعنى بدر مجاش
روح:لا
الاء:ولا كنتى بتكلميه من شويه
روح:لا
وهنا الاء مسكت المخده وفضلت تضرب فى روح
الاء:بقى أنا تضحكى عليا أنا
روح:اعمل ايه مانتى مش راضيه تصحى
الاء رمت المخده على السرير واتنفست براحه وقالت: الحمدلله أن بدر مجاش دا كان هيقتلنى
روح:طب يلا يا اختى انتى وهى البسوا عشان ماما مستنيانا عشان الفطار
تقى وروح:ماشى
*على سفرة الافطار*
روح:وانتى هتروحى تقدمى على شغل ايه بقى
تقى:هم طالبين سكرتيره بتعرف تتكلم أنجليزى كويس بس يارب يقبلونى بس
روح:هيقبلوكى أن شاء الله ...وبعدين كفايه انك فكرتى اصلا فى الشغل عندهم يابنتى انتى مش عارفه قدراتك والا ايه
تقى:شكلهم كدا هيرفدونى قبل مشتغل اصلا
روح:بالظبط نفس التفكير
رشا:صحيح يا روح انتى ايه اللى عملتيه امبارح دا
روح بتوتر:ايه اللى عملته يا ماما
رشا:بدر قالى على كل حاجه فمتكذبيش


روح بصت لبدر بكره وكملت كلامها وقالت بتوتر:ماما صدقينى أنا عملت كده عشان...عشان ...
رشا:فى ايه يا روح مالك اتوترتى كدا ليه مدايما بتتشاكلى مع بدر يعنى ايه الجديد
روح:مش فاهمه
رشا:يابنتى أنا صحيت امبارح على صوت عالى ولما قومت عشان اشوف فى ايه لقيت بدر داخل من باب الشقه وسألته فى ايه قالى أنكوا كنتوا رافعين صوت التلفزيون وسهرانين وزعق لالاء عشان عندهم شغل الصبح بس انتى اتشاكلتى معاه
روح:اه مهو مينفعش يزعق لالاء فيها ايه يعنى لما تسهر شويه
نبيله:هو كدا دايما متحكم فى الاء
بدر:ياماما دا مش تحكم دا خوف عليها وعلى مصلحتها
روح فهمت أن الكلام ليها فقالت:ايوا بس بدال هى عارفه مصلحتها يبقى ميخصكش
بدر:لا هى مش عارفه مصلحتها لما يضحك عليها يبقى مش عارفه مصلحتها
الاء:أنا مبيضحكش عليا على فكره
بدر:اخرسى يا الاء
الاء:لا مانتوا مش هتعاندوا فى بعض على قفايا
بدر بغضب:بقولك اخرسى
الاء:أهدى يا باشا أنا كنت بهزر والله
بدر:طب يلا يا الاء قومى عشان نروح المستشفى
الاء:الاء لسه مخلصتش اكلها
بدر:أنا قولت كلمه
الاء:يوه بقا
قامت الاء من على الكرسى وهى بتنفخ وبتقول بصوت واطى:هادم السعاده
بدر:سمعتك على فكره
الاء:عيله وغلطت
نبيله:ربنا يخليهم لبعض يارب
رشا: ويخليكي ليهم


روح:طب يا جماعه انا كمان هقوم عشان متأخرش على الجيم كفايه انى مروحتش امبارح
تقى:وانا كمان هقوم يلا سلام
كل واحد منهم راح على وجهته
*عند تقى فى الشركه*
تقى:لو سمحت ممكن اعرف مقابله الشغل بتاعت السكرتيره فين
مجهول: هتلاقى سكرتيره المدير واقفه هناك اهى وهى هتدلك على المكان
تقى:شكرا
مجهول:العفو
تقى اتجهت للسكرتيرة
تقى:لو سمحت أنا كنت جايه عشان ...
السكرتيره:عشان وظيفه سكرتيره مستر ادهم مش كده
تقى:مش عارفه الصراحه اسمه بس أنا جايه عشان الوظيفه
السكرتيره:ممكن حضرتك تستريحى لحد ميجى دورك
تقى:ماشى
تقى وقفت بعيد وغمضت عيونها وقالت :يارب انا عارفه أن فى كتير مقدمين للشغل دا بس أنا بجد نفسى اشتغل هنا دى شركه كبيره وكان حلمى من زمان انى اشتغل فى شركه زى دى يارب يقبلونى يا رب يا رب يا رب
تقى فتحت عينيها لقت واحد واقف قدامها
الشخص: اسف على التدخل بس شكلك متوتره
تقى:انت بتشتغل هنا
الشخص: اممم اه
تقى:بص أنا جايه هنا عشان الوظيفه بس خايفه اوى
الشخص:ليه
تقى:انت مش شايف اللى متقدمين للوظيفه عاملين ازاى
الشخص:عاملين ازاى
تقى:دول استغفر الله استغفر الله استغفر الله يعتبر مش لابسين حاجه خالص وانا محجبه واكيد مش هيقبلونى
الشخص: استغفر الله فعلا مناظرهم وحشه اوى


تقى:هو المدير طيب
الشخص:مش عارف اقولك ايه اكذب والا اقول الصراحه
تقى:قول الصراحه
الشخص:مستر ادهم يخوف وصعب فى التعامل وبتاع بنات ومبيحبش البنات المحجبين واكيد هيرفضك
تقى بخوف:يعنى أنا كدا هترفض
الشخص:ايدا انتى خفتى كدا ليه
تقى:مش عايزنى اخاف ازاى بعد اللى قولته دا
الشخص:أنا بهزر معاكى مستر أدهم مفيش اطيب منه ومبيحبش البنات المسهوكين يعنى متخافيش
تقى:يا اخى خضتنى
الشخص:طب أنا همشى بقى وادخلى وانتى واثقه فى نفسك كده ومتخافيش
تقى:شكرا بجد
الشخص غمزلها وقال :العفو
بعد شويه السكرتيره نادت على تقى عشان تدخل للمقابله تقى دخلت المكتب وهى متوتره وحاطه رأسها فى الارض ولما رفعتها اتفاجأت
تقى:انت
*فى المستشفى*
بدر والاء كانوا داخلين المستشفى بس وقفهم صوت احمد من وراهم
احمد:بدر
الاء:طب أنا هستناك جوا يا بدر
بدر:ماشى
بعد مالاء دخلت المستشفى
بدر:نعم


احمد:صعب عليا انى اشوفك بتتعامل معايا كدا
بدر:امال عايزنى اتعامل معاك ازاى يعنى وانا شايفك بتضحك على روح
احمد:أنا مبضحكش عليها
بدر:امال ليه طلعت تقابلك بالليل من غير محد يعرف قولى ليه مش عندك اجابه مش كده
احمد:عشان بتحبك يا بدر ...

تعليقات