Ads by Google X

القائمة الرئيسية

الصفحات

رواية حكاية روح الفصل التاسع

 


٩"
رشا ضربت روح بالقلم على وشها وروح مسكت وشها وهى مصدومه
بدر:ايه اللى انتى عملتيه دا يا طنط
رشا:جهزى نفسك لأن النهارده كتب كتابك على ابن عمك
بدر وروح فى نفس الوقت:نعم
نبيله:أهدى يارشا واسمعى منها الاول
رشا:أنا قولت كلمتى جهزى نفسك عشان عمك وابن عمك على وصول
روح جريت وهى بتعيط على الشقه التانيه وتقى والاء كانوا هيروحوا وراها بس بدر وقفهم
بدر:استنوا انتوا أنا هروحلها
تقى:بس
بدر:مبسش خليكوا انتوا
بدر جرى ورا روح وروح دخلت اوضتها وقفلت على نفسها وبدر وقف قدام باب الاوضه
بدر:افتحى ياروح
روح ببكاء:مش فاتحه وامشى من هنا يابدر


بدر:صدقينى أنا هصلح كل حاجه ياروح بس افتحى
روح ببكاء:هتصلح ايه والا ايه كل حاجه خربانه
بدر:صدقينى هصلح كل حاجه ومستحيل الجوازه دى تتم وصدقينى مش هتتجوزى حد غيرى
هنا روح وقفت عياط وفتحت الباب
روح:تقصد ايه
بدر:اقصد.....................
*عند رشا*
رشا كانت بتعيط ونبيله قاعده بتهدى فيها
نبيله:متعمليش فى نفسك كدا يارشا
رشا:ليه تعمل كدا أنا نفسى افهم
نبيله:مانتى اللى مسمعتيش منها وكلمتى عمها من غير متفهمى ايه اللى حصل
رشا:هو دا الصح هى لازم تتجوز ابن عمها
نبيله:انتى كده بتحكمى عليها بالعذاب وبإنها تفضل مشيلاكى ذنب تعاستها لباقى حياتها
تقى نزلت لمستوى رشا ومسكت ايديها
تقى:أنا عارفه ان مش من حقى أن أتدخل فى الموضوع بس أنا بعتبر نفسى اخت لروح أنا معنديش غيرها انا عايشه طول حياتي وحيده لا اب ولا ام ولا حتى قريب فلما اشوفك بتدمرى حياة اختى مش هسكت ....روح كانت كل يوم شيفاكى بتعيطى فى اوضتك لانك نفسك تشوفيها بالفستان الابيض وانك زى كل الامهات كان نفسك تفرحى بيها بس هى مكنتش عايزه تتجوز فاتفقت هى وأحمد أنهم يتجوزو ويتطلقوا بعد سنتين فيبقى هى دى المكافأة اللى انتى بتقدميها لها عشان فكرت فى سعادتك عايزه تدمريلها حياتها ياطنط


رشا:ايه يا الاء مش عايزه تقوليلى حاجه انتى كمان ..مش عايزه تقولى انى ام مفتريه وهتدمر حياة بنتها
الاء:بلاش ياطنط ارجوكى
رشا:أنا عارفه مصلحة بنتى كويس ومش محتاجه حد يقولى اعمل ايه ومعملش ايه فاهمين
*عند بدر*
بدر كان طالع من بوابة العماره وهو بيتكلم فى التليفون
بدر:ايوا يا احمد قابلنى بسرعه عند بوابة العماره
احمد:ليه بس فى ايه
بدر:بسرعه قابلنى وهتفهم كل حاجه
احمد:ماشى نص ساعه بالكتير واكون عندك
*بعد نص ساعه فى عربية احمد*
احمد:ها يا سيدى ايه اللى حصل
بدر:كل حاجه اتقلبت ضدنا
احمد:ازاى يعنى هى مش قرأت الرساله
بدر: قرأتها وياريتها ما قرأتها
احمد: ازاى يعنى
بدر:أنا كنت فاكر أن احنا لما نعرف طنط رشا أن أنت ملمستش روح بكدا اقدر اطلب أيدها لان هى كدا ملهاش عده
احمد:ليه هو مش دا اللى حصل
بدر:طنط رشا هتجوز روح لابن عمها
احمد:نعم ...حصل ازاى دا
بدر:مش مهم حصل ازاى المهم اننا لازم نمنع الجوازه دى
احمد:هنمنعها ازاى يعنى


بدر:أنا عندى خطه
بعد مبدر حكى لاحمد عن الخطه
احمد:انت اتجننت دى خطه مجنونه
بدر:بس هتخلص روح من الجوازه دى وانا مستعد اعمل اى حاجه عشان روح متبقاش لغيرى
احمد: ربنا يستر
*عند رشا بعد معم روح وصل*
العم:دا كله يطلع من بنت اخويا ازاى تعمل كدا
رشا:كل اللى عملته دا كان عشانى
العم:انتى اللى دلعتيها زياده عن اللازم وياما قولتلك اجوزها لمحمد ابنى وانتى اللى رفضتى لأن السنيوره مش موافقه ....من امتى واحنا بنأخد رأى البنات
الاء :معلش هو ممكن اعرف انتوا ليه مبتأخدوش رأى البنات يعنى والا انتوا فاكرين أن البنات مش ليهم رأى والمفروض أن الرأى للرجاله وبس
العم:انت ازاى تتدخلى فى كلام الكبار يابت انتى
نبيله:اتكلم مع بنتى باحترام انت فاهم والا لا
العم:ايه يارشا هو أنا جاى هنا اتهزأ فى بيتك والا ايه
رشا:مش وقته خالص دلوقتى...المهم محمد فين
العم:محمد فى البيت بيلبس وجاى عما اجيب المأذون يكون هو وصل ....قومى انتى بس جهزى بنتك
رشا:حاضر
*فى أوضة روح*
رشا فتحت باب الأوضه على روح وكان معاها الاء وتقى وكانت روح نايمه على السرير وبتعيط
رشا ببرود:قومى يلا أجهزى عشان ابن عمك جاى والمأذون زمانه على وصول
روح:عشان خاطرى ياماما متعمليش فيا كدا أنا بنتك


رشا ببرود:اجى بعد شويه الاقيكى لابسه والاء وتقى معاكى عشان لو احتاجتى حاجه
خرجت رشا من الأوضه وسابت روح بتعيط
روح:هى ليه بتعمل معايا كدا
تقى: متخافيش اكيد ربنا هيحلها
الاء:أهربى ياروح
روح:انتى بتقولى ايه مستحيل طبعا
الاء: دول عايزين يدفنوكى بالحيا
روح:وانا مستحيل اكسر ماما فهمانى
*بعد ساعات*
رشا:يلا اطلعى المأذون وصل فى الصالون
روح ببرود:حاضر
روح طلعت وقعدت فى الصالون
المأذون:فين العريس
العم:بتصل عليه تليفونه مقفول والمفروض أنه كان يوصل من ساعه
رشا: يعنى ايه
العم:يعنى اكيد ابنى هرب من بنتك
رشا عيونها دمعت وقعدت على الكرسى وحطت ايديها على قلبها
سمعوا كلهم صوت بدر وهو داخل من الباب وبيقول :أنا اللى هتجوز روح يا طنط رشا
الكل بصوا لبدر وهم متفجأين ماعدا روح اللى تنفست بارتياح كأنها كانت منتظراه
رشا:ايه اللى انت بتقوله دا يا بدر
بدر:هقولهالك بطريقه سهله ...أنا بطلب منك ايد بنتك روح ياطنط رشا
رشا:وانا مستحيل اخليك تتجوزها شفقه فاهم
بدر:شفقة ايه أنا بحب روح يا طنط رشا حتى من قبل مسافر أمريكا وانتى تقوليلي شفقه وقولى بقى انك عايزه امى هى اللى تطلب أيدها دا انتوا الأمهات عليكوا حركات
بص بدر لامه وقال:أنا بحب روح ياماما ومقدرش اتخيل حياتي من غيرها تقبلى ياماما أن روح تبقى نصى التانى فى الحياه


نبيله: طبعاً موافقه أنا مش هلاقى احسن من روح لابنى ...وانا اهو يا رشا بطلب ايد روح لبدر ها قولتى ايه
رشا: طبعا موافقه
بص بدر لروح وهو بيفتكر اللى حصل
فلاش باك
روح وقفت عياط وفتحت الباب
روح:تقصد ايه
بدر:اقصد أن أنا اللى هتجوزك
روح:انت اتجننت انت عارف أنت بتقول ايه
بدر:ايوا عارف ...هعمل معاكى اتفاقية زى اللى عملتيها مع احمد أنا هتجوزك جواز على ورق
روح:وانت هتستفاد ايه انت كمان
بدر:هستفاد انى مش اشوفك زعلانه
روح:ليه أنا بالنسبالك ايه
بدر: بالنسبالي صديقة طفولتى
روح:طب أنا مش موافقه
بدر:براحتك بس المأذون وابن عمك زمانهم على وصول وانتى حره بقى
روح:اوووووف خلاص موافقه بس انت هتمنع جوازى أنا ومحمد ازاى
بدر:هخطفه
روح:نعم وهتخطفه ازاى
بدر: مانتى هتعرفينى التفاصيل زى ساكن فين مثلا
روح:هو ساكن هنا قريب مننا لانه بيشتغل هنا فى مصر بس عمى مش ساكن معاه واحتمال كبير أن كل واحد فيهم يجى لوحده
ابتسم بدر بمكر وقال:وهو دا المطلوب
باك
بارك الله لكما وبارك عليكما وجمع بينكما في
الكل كان فرحان وعمالين يباركوا لبعض وبدر استغل انشغالهم وبدر باس خد روح وروح برقت وفتحت بوقها وبدر همس فى ودنها:مبروك


روح:انت ايه اللى انت عملته دا
بدر:ايه كتبنا الكتاب على فكره يعنى مش حرام وبعد كده غمزلها
روح بغضب:حيوان
دخل من باب الشقه واحد مكنش حد متوقع وجوده دلوقت
العم:محمد ابنى
بدر وروح بصو لبعض بخوف وبعد كده جرى عم روح على محمد وقال:انت كنت فين
محمد:أنا كنت مخطوف يابابا
العم:ايه ومين اللى خطفك
محمد شاور على بدر و..........

تعليقات