رواية القاسيان الفصل الرابع عشر
كان المشهد هو ان الشخص ده وجمبه كل البودى جاردات موجهين السلاح ناحية يوسف ويوسف سهوة حضناه من ضهره جامد ومش عايزة تسيبه ويوسف موجه السلاح ناحيتهم !!!!!!!!
• هتجيب الورق ولا اقتلك انت وحبيبة القلب
يوسف موجه السلاح ناحيتهم : قولتلك مفيش ورق وكل حاجة هتنتهى دلوقتى
همس فى ودنها اركبى العربية واستخبى
سهوة بدموع : لا مش هسيبك ، لو هتموت هموت معاك
• هديك مهلة دقيقة
يوسف : اسمعى الكلام يا سهوة خشى العربية
سهوة : مش انت وعدتنى ان اقف معاك وابقى جنبك فى اى حاجة
يوسف : بس مش كدا يا سهوة ده ضرب نااار ، وبعدين هتقفى معايا بصفتك ايه !!!
سهوة : بصفتى هبقا مراتك
افتكر يوسف نفس الكلمة لما قالهالها يوم ما البيت وقع
flash back
سهوة : بس انا مامعيش فلوس علشان الشقة
يوسف : مالكيش دعوة، دى عليا انا
سهوة : بصفتك ايه ان شاء الله !!!
يوسف : بصفتى هبقى جوزك ، يلا امشى قدامى بقا
back
ابتسم يوسف وفرح من ردها وبالرغم من انها بنت، حس انها ليها شأن وب 100 راجل فعلا
يوسف : طب خدى المسدس ده اللى يقرب اضربى عليه
وبص يوسف وبدون اى مقدمات رفع الرشاش وضرب بغباء وبغل فى كل مكان قدامه بدون توقف لحد ما سكت وبص لقى كل اللى قدامه ميتين وغرقانين فى دمهم، جت سهوة وحضنته
يوسف : مش قولتلك ماتخافيش ، خلصت اهى
قام الشخص من على الارض : فعلا خلصت وضرب رصاصة
وركب عربية وجرى بيها
سهوة صرخت، وقع يوسف قدامها
سهوة بعياط : يوووسف قووووم ، يوووووووووسف
..........
فى المستشفى كانت سهوة واقفة ومعاها رأفت ورباب واسماء وجودى واختها نيرة
وكانت بتعيط جامد اوى
اسماء : اهدى يا بنتى ، ان شاء الله هيقوم
سهوة بعياط : انا السبب ، انا السبب
اسماء : لا يا سهوة انتى اللى اتخطفتى بسببه ، ده كله متقدر وبعدين الدكتور قال اصابته مش خطيرة
رباب ببكاء : ماتعيطيش يا سهوة ، منهم لله الناس دى
رأفت : هو قتلهم كلهم وماتبقاش غير رئيسهم ده اللى هرب ؟؟
سهوة ببكاء : ايوة
خرج الدكتور من اوضة العمليات وطمن الكل ان الاصابة خفيفة وكانت فى الكتف وهو كلها ساعتين او تلاتة ويفوق
اطمن الكل
فتح يوسف عينه لقى الكل حواليه
رباب : حمدالله على سلامتك يابنى
يوسف : الله يسلمك يا ماما ، فين سهوة
رأفت : سهوة !!!! ، كانت هنا دلوقتى راحت فين
يوسف بخضة : ايه وحاول يقوم لكنه اتألم جامد
اسماء : استريح يا يوسف تلاقيها راحت تجيب حاجة
يوسف بقلق : احسن يخطفوها تانى
رأفت : ماتقلقش يا يوسف هى كانت معانا بس تلاقيها راحت تجيب حاجة زى ما قالت حماتى
يوسف : فين موبايلى
رباب : اهو
خد يوسف الموبايل واتصل بيها وردت
يوسف بلهفة : سهوة انتى فين
سهوة : يوسف انت فوقت ، انا روحت علشان اغير هدومى كانت كلها دم وجاية اهو
يوسف : طيب خلى بالك من نفسك
سهوة : حاضر ماتتعبش نفسك انت بس
عدى فترة وسهوة مش بتفارق يوسف فى المستشفى ومعاه لحد ما خرج ورجع البيت
رأفت : سهوة يا بنتى هتقعدى معانا هنا لحد ما نتطمن
سهوة : لا لا ماينفعش ، اقعد بصفتى ايه
يوسف : بصفتك مراتى.... بعد اللى حصل ده مستحيل استنى تانى ، خلاص يا سهوة ، انا هتجوزك
سهوة بفرحة : بجد
ابتسم يوسف وحضنها جامد : ايوة يا سهوة بجد
رأفت ابتسم وفرح اوى : مبروك يا يوسف ، مبروك يا سهوة
سهوة : الله يبارك فيك يا بشمهندس
رأفت : لا بشمهندس ايه، من دلوقتى قوليلى يا بابا ولا انا مش بابا
سهوة فرحت اوى : ده يشرفنى يا بابا
حضنتها رباب وهمست فى ودنها : خلى بالك من يوسف ...هو راجل اه بس عايز حد يحتويه ويحافظ عليه زى الاطفال
سهوة : ماتقلقيش يا طنط يوسف فى عينيا
رباب : لا انا مش طنط انا ماما
سهوة بإبتسامة : ماشى يا ماما
اسماء : مبرووووك يا سهوة انتى الوحيدة اللى عرفتى تسرقى قلب يوسف وتغيريه
سهوة بإبتسامة : الله يبارك فيكى يا سوسو يا عسل
يوسف : ايه هنقضيها مبروك مبروك مبروك
جودى : استنى لسة مش باركتلها
يوسف مقلد صوتها : مش باركتلها ، اديكى باركتيلها يا ستى
سهوة حضنت جودى وقالتلها الله يبارك فيكى يا قلبى
وحضنت اختها اللى باركتلها وفرحت ليها اوى
يوسف : ها خلصتوا مباركات ، يلا بينا يا جماعة نجيب الشبكة
كلهم جهزوا وفعلا راحوا يجيبوا الشبكة واختارت سهوة حاجة بس طلعت غالية فرجعتها مكانها تانى، راح يوسف وجابها وقالها : عجباكى !!
سهوة : ايوة بس طلعت غالية اوى
يوسف : مالكيش دعوة، اختارى اللى عايزاه وانا هجيبه
وفعلا جابلها اللى عايزاه وكانت الفرحة مسيطرة عليهم جامد اوى وراحوا كلهم يتعشوا برا وكان يوم جميل جدا وكانت سهوة طايرة من الفرحة ويوسف كان طاير من الفرحة علشان سهوة معاه ومبسوطة
واخر اليوم رجعوا كلهم على الفيلا
رأفت : كتب الكتاب بكرا
يوسف : اشطا كويس اوى
سهوة : طيب هكلم خالتى علشان تبقى موجودة
يوسف : هاتى العنوان وهروح انا ابلغها دلوقتى علشان تيجى بكرا من بدرى
سهوة : طيب انا جاية معاك
يوسف : طب اشطا يلا اركبى العربية
فحت سهوة : ماشى
وركبت سهوة مع يوسف وراحوا على بيت خالتها ووصلوا
سماح : سهوة حبيتى فينك وحضنتها وسلمت عليها ، امال مين ده
يوسف : ممكن اخش ولا ايه يا سوسو
سماح : سوسو !!!
سهوة : هفهمك كل حاجة يا خالتى
سماح : اتفضل يابنى
حكى يوسف وسهوة لسماح كل ماحدث
سماح : يالهوى يابنى حصل كل ده
يوسف : ايوة وعلشان كدا هتجوز سهوة ، حبيبتى اللى قلبى حبها وانا جبتلك الشبكة تشوفيها يا سوسو ،ها ايةده رأيك
سماح : ايه ده الله ، ربنا يباركلكم فى بعض يابنى
ابتسم يوسف : بكرا كتب الكتاب يا سوسو والعنوان اديكى عرفتيه
سماح : طبعا ده كتب كتاب بنت اختى
يوسف : طب هنمشى احنا بقا
سماح : خليكوا قاعدين يابنى شوية
يوسف بإبتسامة : معلش علشان الوقت اتأخر وبكرا كتب الكتاب ولسة هنجيب الفستان وكدا
سماح : ماشى يابنى ربنا يسعدكم دايما
مشى يوسف ومعاه سهوة ورجعوا على الفيلا
اسماء : انتى هتنامى معايا فى اوضتى يا سهوة
سهوة : ماشى يا سوسو
ضحك يوسف وقال : ايه يا سوسو وانا اوضتى راحت فين
ضحكت سهوة وضربت اسماء يوسف فى كتفه وقالت : اطلع نام
ضحك يوسف جامد : هههههه حاضر
دخلت سهوة مع اسماء وفضلوا يتكلموا شوية عن يوسف واسماء تقولها اسرار عنه محدش يعرفها غيرها وقعدوا يضحكوا وبعد كدا ناموا ويوسف فضل يفكر كتير فى سهوة وابتسم ونام
.........
تانى يوم صحى الكل وكلهم مبسوطين ورأفت بلغ الاهل وقرايبه عن كتب الكتاب
يوسف : ايه يا بابا المأذون اتأخر كدا ليه
رأفت : معرفش كلمته ماردش
يوسف : يووه
سهوة : ايه يا يوسف مالك
يوسف : المأذون اتأخر
عمر : غريبة مع ان فى كل الافلام المأذون بيبقى موجود والعريس هو اللى بيتأخر وغالبا بيقول يا جماعة خلصونى انا عندى فرح تانى
ضحك الكل على عمر
يوسف : اهو وصل ، ايه يا معلم ايه التأخير ده كله
المأذون : معلش يابنى كان عندى فرح تانى
عمر : هههههههه شوفت
اجتمع الجميع وتم كتب الكتاب وسط فرح الجميع وبالاخص سهوة ويوسف اللى طول الوقت باصين لبعض بحب وفرح ومش مصدقين انهم فعلا كتبوا الكتاب وكله قعد يبارك ويهنى والفرحة كانت منتشرة فى المكان كله
سماح : مبروك يا سهوة
سهوة بفرحة : الله يبارك فيكى يا خالتو
ولاء : مبروووك يا سهوة يا عسل
سهوة بفرح : حبيبتى يا لولو الله يبارك فيكى يا قلبى
يوسف : بقولك ايه يا بابا انا هروح انا وسهوة نجيب فستان الفرح
رأفت : ماشى يا يوسف خد مراتك واتفسحوا وجيبوا الفستان وتعالى
يوسف بفرحة : جود باااى
............
سما : بقا يوسف يعمل فيك كدا ويقتل الرجالة اللى كانوا معاك كلهم
• خدنى على سهوة ابن ال*****
سما : ازاى على سهوة وانت بتقول انه كان رافع السلاح فى وشكم
• كان ماسك مسدس فجأة اداه للبت اللى معاه ورفع رشاش ونزل دب فينا كلنا
سما : عرفت ان يوسف مش سهل وان السجن غيره واننا مش هنعرف نقف قصاده
• ههههههه مين قالك كدا ، ده كدا انا فهمت هو بيفكر فى ايه وايه اللى بيدور فى دماغه وعرفت نيته .....كدا بقا اعرف اظبطه
سما : هتعمل ايه معاه
• هخليه زى النحلة يبص حواليه ويخاف من خياله ...هخليه يحارب وهم .... هوريه اللعب على اصوله ، الارض دى لازم اخدها لاااااازم
........
يوسف وهو بيسوق : سهوة كنت عايز اعترفلك بحاجة
سهوة : حاجة ايه
يوسف : انى بحبك اوى
سهوة ابتسمت ونامت فى حضنه : وانا بموت فيك
يوسف : طب ايه ...انتى لو فضلتى حضنانى كدا انا هسيح فى جمالك واحضنك ونعمل حادثة
سهوة : ماشى
يوسف : هو ايه اللى ماشى بقولك هنعمل حادثة
سهوة بإبتسامة : كفاية يا حبيبى انى هموت فى حضنك
يوسف : طب حيث كدا بقا انا هخبط فى العربية النقل اللى جاية دى علشان تتحققلك امنيتك
وراح يوسف ناحيتها
سهوة صوتت : لا يا مجنوون ، هنموووت
يوسف بضحك : مش انتى اللى عايزة
سهوة بصويت : لاااا بهزر هنموت يا مجنوووووون
يوسف : ههههههههه خلاص
وصل ونزل يوسف ومعاه سهوة
كان يوسف بيلف بص لقى سهوة واقفة قدام فستان وسرحانة فيه جامد وكانت بتتخيل نفسها لبساه وجمبها يوسف فى الفرح
يوسف : سهوة ....سهوووة!!
سهوة فاقت : هاااا
يوسف : هاا ايه انتى روحتى عالم تانى ....عجبك الفستان
سهوة : ايوة جدااا
يوسف : فعلا شكله ماحصلش وحلو اوى، خشى طيب بقا قسيه واطلعى ورينى
سهوة : حاضر
دخلت سهوة تقيسه وجيه على مقاسها فعلا وماخرجتش بيه وخرجت سهوة
يوسف : ماخرجتيش بيه ليه ؟؟
سهوة : فال وحش
يوسف : اممممم بقا كدا ، ماشى يا ستى
سهوة : بس فيه حاجة
يوسف : حاجة ايه
سهوة : سعر الفستان مش هيبسطك خااالص
يوسف : لو بمليون هجيبه طالما عجب حبيبتى وقلبى
فرحت سهوة اوى وحضنت يوسف
يوسف : هيا بنا الى المنزل
ضحكت سهوة : هيا بنا
كان سايق يوسف وهى نايمة فى حضنة بصلها وهى نايمة فى حضنة كانت زى الملاك ، جميلة وهى نايمة جدا وشكلها هادى وكانت فى حضنه ومبتسمة وهى نايمة
قرب يوسف منها وباسها من دماغها ورجع يكمل سواقه لحد ما وصل وصحاها بإبتسامة ودخلوا الفيلا
رأفت : ايه الاخبار يا عرسان
يوسف : جيبنا الفستان وجميل جدا
رباب : بجد عايزة اشوفه
اسماء : وانا كمان
جودى ونيرة : واحنا كمان
يوسف : طيب اتفرجوا على الفستان عقبال ما اخد بابا ونتفق على ميعاد الفرح
.........
صابر : ايما ايه رأيك نرجع مصر اسبوع ونيجى على هنا تانى
ايما : مصل دى اللى ماما منها !!
صابر : ايوة اللى ماما منها وبابا منها وانتى كمان منها يا ايما
ايما بفرحة : ماثى يعنى هثوف ماما
صابر بحزن : اللى بيروح عند ربنا ماينفعش نشوفو يا ايما
ايما : بس انا نفسى اوى اثوف ماما
صابر : هنشوفها يا ايما بس مش دلوقتى
ايما : طيب انت هتلجع مصل ليه
صابر : عندى شوية شغل هخلصهم ونرجع تانى على هنا
ايما : ماثى
صابر : يعنى موافقة ؟
ايما : ايوة موافقة
..........
يوسف : ها يا بابا بعد 4 ايام كويس
رأفت : اربع ايام ، اممممم طيب خليها بعد اسبوع علشان الحق اعزم قرايبنا وكله يعرف القاعة وكدا
يوسف : خلاص ماشى تمام
خرج يوسف ورأفت من المكتب
يوسف : خلاص حددنا ميعاد الفرح
رباب : امتى يا يوسف
يوسف : كمان اسبوع
رباب : كويس اوى
اسماء : فعلا ومناسب كمان علشان قرايبنا والقاعة
يوسف : ايه رأيك يا سهوة
سهوة بإبتسامة : حلو اوى
يوسف : خلاص اتفقنا
فرح الكل وفضلوا يتكلموا ويهزروا و يوسف قعد يتكلم مع سهوة وهو فرحان ومش مصدق انها خلاص بقت حلاله وكمان اسبوع هيبقى الفرح
سهوة : بس انا اعرف عنك كل حاجة
يوسف : هههههه زى ايه
سهوة ضحكت : زى انك زمان كنت بتشوف عفريتة بترسملك قلب على ايدك وانت نايم
استغرب يوسف انها عرفت الكلام ده
يوسف : وايه تانى
سهوة : والبت اللى كنت بتحبها فى ابتدائى ولما مارضتش تديها السندوتشات ضربتك على قفاك وطلعت تجرى
يوسف بصدمة : ايييه ، سوسووووووووووو
ضحكت سهوة جامد اوى على منظر يوسف
يوسف : بقا كدا يا سوسو حكيتى لسهوة على كل مصايبى واللى حصلى وانا صغير
اسماء : ههههه ايوة
يوسف : حكيتى ايه بالظبط
اسماء ضحكت : كلوووو
يوسف : يا فضيحتك يا يووووسف
بص لسهوة لقاها ميتة من الضحك عليه
يوسف : بتضحكى على ايه ، اهااا يانااااا
سهوة بضحك : كل ما اتخيل اضحك
يوسف : اضحكى اضحكى ، ليكى يوووم
سهوة : بقولك ايه صحيح
يوسف : قولى
سهوة كانت لسة هتتكلم بس وقفت وبصت ورا يوسف وبرقت
يوسف بقلق : فيه ايه يا سهوة !!!!!
******************************************************
يا ترى سهوة شافت ايه ؟
توقعاتكم وماتنسوش اللايك
