رواية وريثه القصر الفصل السابع 7 بقلم هدير محروس

  

رحيل بكذب  : ابداا ، حبيت بس ابلغك ان خلاص كلها يومين او تلاته و هاجى و نشيل عنك هم عدى و ايلينعامر : مش فاهم ، انتى يعنى خلصتى شغلك رحيل : مش بالظبط اووى ، بس تقدر تقول ان مسئوليه ايلين هترتاح منها خلاص عامر بقلق : هى ايلين مامتها رجعت ، هو مش انتى قوتلى هتتاخر رحيل بفرحه وهى مستمرة بالكذب : انت مالك متعصب ليه، و بعدين مامتها و هتيجى تاخدها يعنى كلها كام يوم خصوصا لما عرفت ان ايلين كانت تعبانهعامر : رحيل انتى قولتى لمامتها ان ايلين تعابه ، ما اكيد هتقلق عليها و هترجعرحيل بضحكه : ما طبيعى يا بنى امها هترجع ،. انت شكلك اتعلقت بايلين  اووى يا حبيبى صحعامر بابتسامه و هو يحك راسه : مش قادر اوصفلك قد ايه يا رحيل ، حياتى اتشقلبت بوجودها اووى يا رحيل ، ثم اكمل ضاحكا ، تصدقى لقتها بتاكل زى رحيل باستغراب : مش فاهمه يعنى ايهثم حكى لها ما حدث رحيل : عادى حبيبى كل الاطفال فى المرحله دى بيعملوا كده عامر : جايز ، هروح انا بقى اشوف عدى و ايلين سلام رحيل : سلام و سكتت رحيل فى شرود ولم يفصلها عنه سوى صوت تاج 

تاج : وبعدين معاكى يا رحيل 

رحيل : فى ايه تانى يا تاج

تاج باستغراب : فى ايه ! ، انا خلاص مبقتيش فاهمك يا رحيل ، منين كنتى عماله تقولى درس فى ان عامر لازم بنته تكون معاه و عملتى خناقه معايا و مع زياد ، و منين دلوقتى بتقولى لاخوكى ان خلاص هيرتاح من هم العيال و قال ايه ايلين امها هتيجى تاخدها ، انتى ناويه تجنينى يا بنت المرشدى ولا ايه نظامك بقي 

رحيل بضحك هسترى: تصدق ضحكتنى اووى والله 

تاج :  لا والله ، ثم اكمل ضاحكا، ناويه على ايه تانى 

رحيل و هى تتلف كلتا زراعيها حول رقبه تاج : تيجو حبيى ، اتفرج بس واستمتع بالاحداث يا حبيبى

تاج : امممم ، اتفرج و استمتع بالاحداث ، ومالو يا حبيبتى ، ربنا يستر

__________________________________________

فى الكافتريا 

كان يبدو عليها الارهاق و التعب من كثرة العمل ، مما تسبب لها ببعض المشاكل فى العمل 

المدير بتوبيخ : ممكن افهم ايه اللى حصل النهارده ده ، الاوردارت متاخرة و متلخبطه ، العملاء بيشكوا ، ايه الاستهتار ده 

صفاء : غلطه و مش هتكرر تانى يا مستر 

المدير : انا لسه هستنى ، مخصوم من كل واحد فيكم نص يوم ، اتفضلوا على شغلكم 

عهد : نص يوم خصم ما هى ناقصه  كمان

صفاء : يلا منه لله ، فوقى كده و كلها ربعايه و ناخد بريك و تحكيلى كل حاجه فاهمه 

وبعد ربع ساعه فى و قت البريك 

صفاء : انتى بتستعبطى يا عهد ، واحد انقذك من حرامى ، و شوفتيه مرة هنا ، و بتفكرى فيه ، هو ايه ياختى الموڤ اون السريع ده 

عهد : انا قوتلك انا بفكر فيه ياختى ، انا بقولك مشدوده ليه 

صفاء : اه مشدود ، طب بصى يا بنت عم سعيد ، ومتزعليش من اللى هقوله ، فراغ عاصم اللى حصل جواكى ده هو سبب اللغبطه دى كلها ، اه طبعا حقى تعيشى و تستمتعى بحياتك و الدنيا عمرها ما هتقف على حد معين ، لكن خدى بالك ، اللى انتى فيه ده اخرته كسره قلب فاهمه 

عهد : انا نفسي افهم ايه لزمته الكلام ده ، انا برغى معاكى بكلمتين اوام عملتى حوار عليهم 

صفاء و هى تشرب الشاى : بلا حوار ، بلا بتاع ، اشربى الشاى خلينا نخلص 

________________________________________

فى منزل عامر المرشدى 

حيث احضر جميع الالعاب المختلفه و كان يشارك الاطفال الالعاب بكل حب و حنيه و فى لحظات تمنى ان يرجع به الزمن ليصبح بعمر عدى و ايلين 

عدى : عامر ، شوفت البيت اللى عملته ايلين بالمكعبات 

عامر : ده ايه الشطارة دى ، برافو يا ايلى 

ايلين بفرحه : ماما كانت بتلعب معايا بالمكعبات هى و زيزو 

عامر : ماما وحشتك يا ايلين صح 

ايلين : اه اووى ، هى اتاخرت عليا ، " واخذت تقوم بالعد على اصابعها " يوم ويوم ويوم كتير اوووى 

عامر بضحك :  معلش هى قربت تخلص شغل و تيجى 

ايلين : بس ماما على طول بتكون معايا فى البيت ، مش بتروح الشغل ، زيزو هو بس اللى بيروح 

عامر لنفسه : مش بتروح الشغل ، امال رحيل قالتى عكس كده ليه ، ثم وجه حديثه الى ايلين ، يعنى ماما مقالتيش ليكى انها مسافره خالص يا ايلين

ايلين :  لا 

عامر : غريبه دى ، طب ماما اسمها ايه يا حبيتى

ايلين : اسمها مرام 

بدى على عامر ملامح الاستغراب ، ثم سئل عامر : مرام ، طب مين زيزو ده يا ايلين ، ده بابا 

ايلين و هى تحرك راسها بالنفى: لا ، ثم اكملت بعبوس و دموع ، ايلى مش عندها بابا ، ممكن اقولك انت بابا

عامر و هو ياخذ ايلين فى احضانه: طب خلاص يا ايلى متعطيش ، انا اسف ، ثم اكمل ضاحكا ، انا اطول يكون عندى بنوته قمر كده ، و قام بزغزه كلا من عدى و ايلين

ايلين بضحكه عاليه : لا انا بغير ، خلاص خلاص

عامر : خلاص ايه ، ده وقت اللعب هيبدء دلوقتى ، اللى همسكه فيكم ازغزه 

وفى ذلك اللحظه ركضوا الاطفال نظير كلمه عامر لهم و اكملوا باقى اليوم باللعب و السعاده 

________________________________________

فى صباح يوم جديد 

وتحديدا فى منزل زياد و مرام 

حيث اقنع زياد اخيرا مرام بالخروج للتنزه قليلا بواسطه السياره 

مرام : زياد انا عاوزه اشوف بنتى 

زياد: مرام حبيبتى ، انا وعدتك 

مرام بسخريه : انت وعدتنى مرة ، وخلفت بوعدك يا زياد ، انا مبقتيش اصدقك تانى 

زياد : طب تعالى فى كافيتريا هنا قريبه ، تعالى نفطر و اوعدك يومين و بنتك هتكون عندك 

مرام بعصبيه : انا مش عاوزه اروح فى حته ، و مش هستنى انا يومين ، هاتلى بنتى دلوقتى 

زياد : مرام ، احنا فى الشارع ، ثم اكمل بصدق ، مرام والله هرجعلك بنتك صدقينى

مرام بدموع : ايلين ، يا ترى بتعملى ايه دلوقتى 

وبعد اقناع مرام اتجهوا الى الكافتيريا 

صفاء : تشرب ايه يا فندم 

زياد : بعد اذنك ، قهوة مظبوطه ، ليمون ، و استاذنك اللى تعملها. الانسه عهد 

صفاء باستغراب : تمام يا فندم 

ثم اتجهت مسرعا الى عهد 

صفاء : فى واحد بره ايه حكايه و طالب تعملى القهوة انتى ليه 

عهد : انا ، اشمعنى يعنى 

صفاء : ده طلبك بالاسم

عهد بشك : معقوله يكون هو 

ثم اتجهت لتطلع من بعيد قائله : ده زياد  ، ولكن تحطم امالها نظير الفتاه التى بجانبه 

صفاء : مين يا ختى ، ده زياد 

عهد بخيبه امل : اه ، هو بس مين اللى معاه دى 

صفاء بنصر : شوفتى كلامى اهو طلع مصاحب اهو ، اعملى ياختى القهوة عقبال لما اجهز الليمون

و بعد لحظات وتتجه الى طاوله زياد ، و يدور فى تفكيرها من هذه الفتاه 

زياد بابتسامه : مش متخيله انا مستنى القهوة دى بقالى كام يوم

عهد بابتسامه غير مرغوبه : نورتنا يا فندم ، و كانت تتطلع على مرام التى كانت فى عالم اخر 

زياد : اشربى الليمون ده هيروق اعصابك شويه يا حبيتى

مرام : انا مش عاوزه حاجه ، انا عاوزه بنتى 

كل هذا الحديث حدث فى لحظات قبل ان تتكرهم عهد و تتجه الى المطبخ باكيه 

صفاء بقلق : فى ايه مالك ، بتعيطى ليه

عهد : طلع متجوز و مخلف يا صفاء 

__________________________________________

فى منزل عامر 

كان يحاول عامر بواسطه اليوتيوب عمل قصه شعر ل ايلين لكى يذهبوا الى الشركه 

عدى بملل : يااادى النيله ، دى خامس مرة تفك التوكه من راسها ، البت شعرها اتقطع

ايلين : انا شعرى اتقطع بجد يا عدى

عامر بغضب : انا لو مسكتك هعلقك ، ثم و جهه حديثه الى الصغيره ، لا يا قلبي ده بقي جميل 

ايلين وهو تنظر فى المرأة بفرحه : الله شعرى حلو اووى ، ثم اتجهت الى عامر الذى كان يجلس على كرسيه و قبلته من وجنتيه قائله : ميرسي يا بابى

عامر بفرحه واحساس مختلف وهو يضمها اليه : يا روحى انتى 

عدى باستغراب : هى ايلين قالتلك بابى  يا عامر

عامر: ملكش دعوة انت ، انا و ايلين اتفقنا طول ما احنا لوحدنا تقولى باللى هى عوزاه

ثم اتجهوا الى الشركه لاستكمال اعمالهم