 |
رواية في قبضة الفهد ج 3 الفصل الثلاثون بقلم جنات
حياه وهى منهارة:خلينى امشي عشان خاطرى .
جاد:مش هتمشي وهتكلمى فهد وهتطلبي منه الطلاق وهنتجوز يا حياتى .
حياه بصتله بصدمه وحطت ايدها على بطنها لما حست بوجع جامد فيها وصرخت بصوتها كله .
جاد خاف عليها وجرى عليها وحياه بعدت ايديه عنها بس اتصدمت لما شافت الدريس بتاعها اللى لونه ابيض عليه بقع دم .
جاد بصلها بصدمه وحياه عيطت:ابنى .
جاد:اهدى يا حياه .
حياه اغمى عليها وجاد شالها بسرعه وخرج من البيت وركب عربيته وسال على اقرب مستشفى واتحرك باقصي سرعه على المستشفى اللى الناس دلوه عليها .
بعد وقت طويل واللى كان بعد منتصف الليل .
جاد كان واقف قدام اوضه العمليات اللى حياه فيها اللى الدكتور قاله انها لازم تولد ياما هيخسرو الطفل .
باب اوضه العمليات اتفتح وخرج الدكتور.
جاد:طمنى هى كويسه ؟
الدكتور:كويسه بس الطفل محتاج يدخل الحضانه لانه مولود بدرى وضعيف جداا .
جاد:اعمل كل اللى تقدر عليه واياك الولد يحصله حاجه .
الدكتور:اكيد .
الدكتور مشي وحياه خرجت من الاوضه وكانت نايمه على سرير ولسه تحت تأثير البنج واتنقلت على اوضه عاديه .
جاد دخل الاوضه وقعد جمبها:اسف عارف اللى حصلك بسببى ... بس اوعدك مش هيحصلك حاجه لا انت ولا الولد .
بقلم الكاتبة جنات
ــــــــــــــــ★ــــــــــــــ
عند فهد وادم ومراد اللى وصلو عند الشقه اللى فى المنصورة ودخلو بسرعه كان الرجلين قاعدين وواحد لافف ايده .
الراجل لسه هيقوم يمسك سلاحه مراد ضربه بمهارة وكتفوهم .
فهد بدا يدور فى البيت بس ماكنش فى حد وشاف سلسله حياه واقعه على الارض .
فهد مسك السلسله وخرج لادم .
ادم بص للراجل اللى لافف ايده:حياه كانت هنا صح ... راحت فين انطق .
الراجل ماكنش بيرد ادم ضغط على ايده الملفوفه والراجل صرخ .
مراد:ماتنطق يا روح امك .
الراجل التانى:هى تعبت والباشا اخدها وراح بيها على المسشتفى .
فهد مسكه من ياقه قميصه:مستشفى ايه انطق .
الراجل:مستشفى ....
فهد:مراد هات الاتنين دول معانا .
مراد وادم كل واخد مسك راجل وخرجو ودخلوهم العربيه وربطوهم كويس ومراد ساق العربيه وفهد جمبه وادم جمب الراجلين فى الخلف .
بقلم الكاتبة جنات
ــــــــــــــــ★ــــــــــــــ
فى المستشفى .
حياه بدات تفوق وشافت جاد قدامها .
جاد:حمدلله على سلامتك يا حياه .
حياه حطت ايدها على بطنها:ابنى .
جاد:ابنك بخير يا حياه متقلقيش ... بس هو فى الحضانه .
حياه:حضانه ليه ؟!
جاد:لانه اتولد بدرى عن معاده .
حياه:فهد ... انا عايزة فهد .
جاد اتعصب:مبقاش فى فهد ... فى انا وبس انتى فاهمه .
فون جاد رن وكان راجل من رجالته اللى كانو بيحرسو البيت من برا .
جاد:فى حاجه ؟
الراجل:فى ٣ شباب اجو البيت وضربو الرجاله واخدوهم معاهم وجايين عل المستشفى .
جاد:اغبيه ... طب اقفل الوقت .
جاد قفل وبص لحياه اللى كانت بتبصله اوى .
جاد:جوزك جاى على هنا .
حياه فرحت وحست براحه كبيرة بس اتصدمت لما سمعت باقى كلامه .
جاد:انا هاخد ابنك معايا وهسافر ومش هتعرفى مكانه يا حياه .... وفكرى كويس عايزة تعيشي مع ابنك ولا جوزك .
حياه حاولت تقوم بس حست بوجع كبير:لا لا ابوس ايدك يا جاد ... ابنى لا حرام عليك .
جاد:فكرى كويس يا حياه .... واياكى حد يعرف انى كنتى معاكى ووقتها ابقي اقرى الفاتحه على ابنك .
جاد خرج وحياه كانت بتصرخ باعلى صوت وتنادى عليه .
الممرضه فتحت الاوضه ودخلت وحاولت تهديها وحياه كانت منهاره:انا عايزة ابنى ونبي هاتيلى ابنى .
الممرضه:ابوه اخده ومشي .
حياه كانت منهارة واتفاجات بفهد ومراد وادم دخلو الاوضه .
فهد جرى عليها وضمها لحضنه .
حياه: ابنى يا فهد ابنى ... هاتولى ابنى .
مراد بص للممرضه:هو فين ؟!
الممرضه:ابوه اخده ومشي .
فهد بصلها:ابوه مين !
الممرضه:ابوه اللى جه مع المدام .
فهد بص لحياه:ده مين يا حياه ؟!
حياه خافت تتكلم عشان جاد مياذيش ابنها .
حياه عيطت اكتر:معرفش معرفش .
ادم:حياه منهارة خليك معاها ... واحنا هنروح نشوف الكاميرات .
فهد هز راسه ومراد وادم خرجو من الاوضه والممرضه خرجت وراهم .
وحياه كانت منهارة وبتعيط فى حضن فهد اللى هيتجنن ومش عارف مين اخد ابنه .
بقلم الكاتبة جنات
ــــــــــــــــ★ــــــــــــــ
فى ايطاليا .
ديالا كانت منهارة من وقت ما عرفت بمرض عمها ومش مستوعبه ان الشخص الوحيد اللى بيخاف عليها وبتعتبره كل عيلتها هيسيبها هو كمان .
باب اوضتها خبط .
ديالا:اتفضل .
دخلت الخدامه:البيه الكبير عايز حضرتك فى اوضته .
ديالا مسحت دموعها:حاضر .
ديالا قامت ونزلت وخبطت على باب اوضه فريد اللى سمحلها تدخل .
ديالا:حضرتك كويس يا عمو ؟
فريد بتعب:تعالى قربي يا بنتى .
ديالا قربت وقعدت جمبه على السرير ودموعها نزلت على خدها .
فريد مد ايده مسحلها دموعها:متعطيش يا حبيبتى .
ديالا عيطت:خليك معايا يا عمو انا ممكن اموت لو سبتنى .
فريد اخدها فى حضنه:ده نصيب وقدر يا بنتى اعمل ايه مقدرش اعترض على قضاء ربنا .
ديالا:ونعمه بالله .
فريد:لو طلبت منك حاجه توافقى !
ديالا:انا اعطيك روحى وعيونى يا عمو لو طلبهم .
فريد ابتسم:تسلميلى يا روح وعيون عمك ..... انتى لسه بتفكرى فى جاد ؟
ديالا بعصبيه خفيفه:لا يا عمو ... اللى كان فى قلبي ناحيه جاد انا بحاول امحيه ومش هفكر فيه مرة تانيه .... متزعلش منى .
فريد:لا مش زعلان يا حبيبتى ... وده اللى كان نفسي اسمعه منك يا بنتى والله ... مش هو ابنى بس انتى تستاهلى اللى يحبك ويقدرك يا حبيبتى .... وهو موجود على فكرة .
ديالا:هو مين يا عمو ؟!
فريد:الدكتور حسين يا حبيبتى طالب ايدك منى وانا عن نفسي موافق حسين شاب مافيش منه وهيحطك فى عينيه وفى قلبه والله .
ديالا:بس انا وهو منعرفش بعض ... ازاى طلب ايدى !
فريد:هو عارفك من قبل ما تسافرى مصر وطلب ايدك قبل كدا بس انا قولتله لسه مجاش الوقت المناسب لانى كنت عارف ان قلبك مع جاد .... هو مستنى ردى اقوله ايه يا بنتى ؟
ديالا:مش عارفه .
فريد:عايزة رايي !
ديالا هزت راسها بايجاب .
فريد:واقفى وعيشي حياتك يا بنتى ... نفسي اطمن عليكى قبل ما اقابل وجه كريم .
ديالا:متقولش كدا يا عمو عشان خاطرى ونبي .
فريد:اقوله انك موافقه ؟
ديالا:مش هقدر ادخل اى علاقه الوقت يا عمو انا اسفه .
فريد بحزن:انا مش هغصب عليكى يا بنتى على راحتك .
فريد نزل ونام على السرير وغمض عينيه وديالا خرجت من الاوضه .
بقلم الكاتبة جنات
ــــــــــــــــ★ــــــــــــــ
بعد وقت طويل جاد كان فى المطار ولسه هيطلع الطيارة فونه رن برقم واحد من رجالته .
جاد رد عليه:عملت ايه ؟!
رجب:كله تمام يا باشا مسحنا اللقطات اللى ظهرت فيها من الكاميرات حتى البيانات اللى حضرتك دخلتها كله اتغير .
جاد:تسلم يا رجب .... لسه عندك مهمه واحده تعرفيلى حازم مخفى فين .
رجب:من عيونى يا باشا .
جاد قفل وطلع الطيارة وكان فى بنت قاعده وشايله ابن حياه .
جاد اخده منها وقعد مكانه وبص فى وش الطفل اوى:بتحبه لدرجه دى ... طالع نسخه من ابوك .
بقلم الكاتبة جنات
ــــــــــــــــ★ــــــــــــــ
فى المستشفى اللى فيها حياه اللى كانت منهارة جداا لدرجه ان فهد طلب من الدكتور يديها منوم عشان تهدى لحد ما يرجعو بيها القصر فى اسكندريه .
ادم ومراد دخلو الاوضه .
ادم:نامت ؟
فهد:ايوا .... عرفتو حاجه ؟
مراد:الكاميرات مش جايبه اى حاجه ومافيش اى بيانات فى الاستقبال كأن حد مسح كل حاجه .
ادم بص لفهد:خلينا نرجع اسكندريه يا فهد .
فهد:جهزو العربيه وانا هجيب حياه .
الشباب خرجو من الاوضه وفهد قرب من حياه وشالها وخرج من الاوضه والمستشفى كلها وركب العربيه ومراد ساق فى اتجاههم لاسكندريه .
بقلم الكاتبة جنات
ــــــــــــــــ★ــــــــــــــ
بتمر ايام والحال كما هو عليه .
الفهد اللى لسه فى الغيبوبه .
وحياه اللى منهارة بسبب اللى حصل معاها وجاد اللى اخد ابنها من غير ما تشوفه اصلا .
العيله كلها اللى حزنهم بيزيد على الفهد وكمان حياه اللى حالتها صعبه جداا .
جاد اللى سافر لفرنسا ومعاه ابن حياه وكمان النانى بتاعته .
هنا اللى اتحكم عليها بـ ٥ سنين سجن .
حازم اللى لسه مختفى وهنا فكرته انه هرب وسابها لوحدها .
مدحت اللى رافض يسامح هنا خصوصا بعد ما عرف بموضوع جوازها وحملها .
فريد اللى حالته بقيت صعبه جداا والتعب بيزيد عليه ورافض يروح المستشفى غير لما ديالا توافق على حسين .
بقلم الكاتبة جنات
ــــــــــــــــ★ــــــــــــــ
فى يوم جديد فى ايطاليا .
ديالا قاعده فى اوضتها .
الباب اتفتح فجأه وكانت الممرضه اللى بتابع حاله فريد .
ديالا بخوف:فى ايه مالك ؟
الممرضه:فريد بيه تعبان جدااا وحالته صعبه .
ديالا خافت وخرجت بسرعه من اوضتها ونزلت على اوضه فريد اللى ظاهر عليه التعب ده غير وزنه اللى خسره وكان حسين اللى كلمته الممرضه وجه بسرعه .
ديالا:عمو انت كويس ؟
فريد بتعب:لا يا بنتى .
حسين:لازم يتنقل المستشفى فى اسرع وقت .
ديالا: عشان خاطرى خلينا نروح المستشفى يا عمو .
فريد هز راسه بلا .
ديالا عيطت:ونبي يا عمو متعملش فيا كدا ... مش هقدر اخسرك والله .
فريد:واقفى وريحينى يا بنتى .
حسين باستغراب:توافق على ايه ؟!
ديالا:لو وافقت هتروح المستشفى ؟
فريد هز راسه بايجاب .
ديالا:خلاص انا موافقه والله موافقه .
فريد ابتسم بتعب:روح هات المأذون يا حسين خلينا نفرح بيكو .
حسين بص لديالا اوى وهى عينها على عمها .
فريد:يلا يا بنى .
حسين:طب خلينا نروح المستشفى وهناك نعمل اللى حضرتك عايزه .
فريد هز راسه بلا .
حسين طلع فونه من جيبه ورن على المأذون مصرى هو يعرفه .
بعد شويا وقت وصل المأذون وبدا يكتب الكتاب وكان فريد وكيل ديالا واتنين صحاب حسين كانو الشهود .
المأذون:بارك الله لكما وبارك عليكما وجمع بينكم فى خير .
فريد:مبروك يا ولاد .
حسين:الله يبارك فيك يا عمى .
ديالا:اطلب اسعاف عشان عمو يروح المستشفى .
حسين:حاضر .
بقلم الكاتبة جنات
ــــــــــــــــ★ــــــــــــــ
فى قصر الفهد .
حياه اللى مش بتخرج من اوضتها ودايما بتبكى وخسرت كتير من وزنها لانها تقريبا مش بتاكل .
زينه قاعده جمبها ومعاها صنيه اكل:يلا عشان تاكلى يا حبيبتى .
حياه: ماليش نفس .
زينه:ماينفعش كدا يا حياه لو فضلتى كدا هتموتى افهمى بقااا .
حياه ....
فهد دخل الاوضه وقعد جمب حياه:عامله ايه يا حبيبتى .
حياه بصتله:عرفت ابنى فين ؟
فهد:لسه بندور يا حياه ... انا حاسس اننا بندور على ابرة فى كوم قش ... احنا منعرفش مين كان معاكى ولا شكل الطفل حتى ... الموضوع مش سهل لازم تصبرى يا حياه .
حياه دموعها نزلت فى صمت.
زينه خرجت من الاوضه وفهد فضل يحاول مع حياه عشان تاكل وبالفعل اكلت بس بسيط جدااا .
بقلم الكاتبة جنات
ــــــــــــــــ★ــــــــــــــ
فى المستشفى فى ايطاليا .
ديالا واقفه فى الاوضه اللى فيها فريد وعينيها عليه والممرضات بيعلقو ليه المحاليل .
حسين دخل:متقلقيش يا ديالا هنا هيكون فى رعايه اكيد .
ديالا بصتله:هو مافيش امل انه يتعالج ؟
حسين:مقدرتش اقولك اه .... لان المرحله متأخرة جدااا للاسف .
ديالا دموعها نزلت وحسين مسك ايدها:انا معاكى ومش هسيبك ابداا صدقينى .
حسين مسحلها دموعها:مبروك يا ديالا .
ديالا:الله يبارك فيك .
حسين:انا عارف انه مش وقته ولا مكانه بس نصيبا بقا نعمل ايه.
ديالا ابتسمت .
بقلم الكاتبة جنات
ــــــــــــــــ★ــــــــــــــ
صباح تانى يوم فى المستشفى اللى فيها فريد فى ايطاليا .
ديالا اللى كانت نايمه على سرير حسين طلب نقله فى اوضه فريد عشان تنام براحتها.
ديالا صحت على صوت رنه فونها واستغربت لما لاقينه رقم حياه .
ديالا قامت وقربت من الشباك وردت عليها:انا كنت عايزة اكلمك ومش عارفه اكلمك فين .
حياه:فى حاجه يا ديالا ؟
ديالا:انا اتجوزت .
حياه: مين ؟!
ديالا بدات تحكيلها .
حياه: مبروك يا ديالا ربنا يسعدكو يارب .
ديالا:حياه انتى كويسه ؟!
حياه عيطت:مش كويسه يا ديالا ... انا بموت بالبطيئ .
ديالا:فى ايه يا حياه حصل حاجه ؟!
حياه بدات تحكيله من اول ما جاد خطفها لخطفه لابنها .
ديالا:معقول توصل بيه حقارة لدرجه دى يخطف ابنك هو جاد اتجنن ومبقاش فيه عقل .
حياه:انا كلمتك اسالك هو مش عندكو ؟!
ديالا:لا مرجعش ايطاليا من وقت نزوله مصر .
حياه عيطت اكتر:اومال هيكون راح بابنى فين .
ديالا:اهدى يا حبيبتى وانا هحاول اعرف اى حاجه متقلقيش ... وانتى عرفى فهد وقريبك اللى فى الشرطه اكيد هيقدرو يوصلو ليه .
حياه:هددنى لو جبت سيرته هيقتل ابنى .
ديالا:جاد ده ايه شيطان ازاى يقدر يبعد ابن عن امه بشكل ده ... اهدى يا حياه وان شاء الله خير .
حياه:يارب .... انا هقفل ولو عرفتى حاجه قوليلى ونبي .
ديالا: حاضر يا حبيبتى .
ديالا قفلت وبتلف لاقت فريد صاحي ومن ملامح وشه باين انه سمع كلامها .
ديالا: صباح الورد يا عمو .
فريد:جاد خطف ابن مين يا بنتى ؟
ديالا:لا مافيش متشغلش دماغك انت .
فريد بتعب:طمنى قلبي يا بنتى .
ديالا:ابن حياه حفيده الفهد .
فريد بصلها بصدمه:ليه ... احكيلى يا بنتى انتى تعرفى ايه ؟!
ديالا قعدت جمبه وبدات تحكيله من اول ما شافت صور حياه فى اوضته وكلامه وتهديداته لحياه لحد محاوله قتله للفهد وخطفه ليها ولابنها .
فريد بتعب ظاهر:ابنى مش هيجيبها لبرا .
ديالا:طب اهدى يا عمو انت .
فريد مسك راسه بتعب وبقى يصرخ من الصداع اللى حاسس بيه وديالا اترعبت وخرجت بسرعه تنادى على حسين يشوفه .
حسين جه ومعاه الممرضه وفريد كان بيتوجع من صداع راسه وفجأه صوته اختفى .
ديالا عينيها عليه وشايفه حسين اللى بيعمله صدمات كهربا وبيضغط على منطقه صدره بس مافيش اى استجابه .
حسين شد الغطا ورفعه على وش فريد وبص لديالا اللى واقفه مصدومه وبتهز راسها بلا .
حسين قرب منها:البقاء لله يا ديالا .
ديالا ماكنتش مستوعبه كلامه وعينيها على فريد وفجأه وقعت فى حضن حسين لما فقدت الوعى .
حسين شالها وحطها على السرير وبص الممرضه:جهزو اوراق المتوفى .
الممرضه خرجت من الاوضه وحسين عينه على ديالا:ربنا يقدرنى واقدر اعوضك الخسارة دى يا ديالا .
بقلم الكاتبة جنات
ــــــــــــــــ★ــــــــــــــ
فى فرنسا .
جاد قاعد فى شقته وابن حياه اللى دايما بيعيط وده معصب جاد جداا .
جاد نادى على النانى:هو مش بيسكت ابداا .
النانى:بحاول اكله بس رافض اللبن الصناعى .
جاد لسه هيرد عليها فونه رن برقم غريب .
جاد كنسل بس الرقم رجع رن تانى .
جاد:مين معايا ؟!
حسين:انا دكتور حسين اللى مسؤل عن حاله والد حضرتك الاستاذ فريد .
جاد باللامبالاة:عايز ايه ؟!
حسين:انا بكلمك ابلغك ان عمى فريد تعيش انت .... البقاء لله .
جاد قام وقف:بابا ... ده امته ده ؟!
حسين:لسه النهارده ... انا بجهز كل حاجه وهننتظر حضرتك عشان الدفن هيكون بكرة .
جاد:انا هكون عندكو النهارده .
جاد قفل وبص لنانى:جهزى نفسك عشان مسافرين .
النانى:حاضر .........
