 |
رواية في قبضة الفهد ج 3 الفصل الواحد والثلاثون بقلم جنات
صباح يوم جديد فى ايطاليا .
وتحديدا فى ڤيلا فريد .
اللى خلصو اجراءات المستشفى وراحو على الڤيلا فى انتظار جاد انه يوصل عشان يدفن .
ديالا واقفه فى ركن فى الڤيلا لوحدها ودموعها مش بتقف .
حسين قرب منها:ديالا ... ممكن تهدى شويا عشان خاطر عمك لانه اكيد مش مبسوط وهو شايفك كدا .
ديالا:مش قادرة اصدق انه خلاص سبنى وراح .
حسين مسك ايدها:انا هقولك تانى وتالت انا معاكى ومش هسيبك ابدااا .
فى الوقت ده وصل جاد واستغرب اللى هو شايفه وقرب منهم:بابا فين ؟
حسين ساب ايد ديالا:حمدلله على السلامه يا جاد .
وديالا متجهلاه تماما .
جاد:فين بابا ؟!
حسين:فى الاوضه جواا وكل حاجه جاهزة عشان الدفن .
جاد:طب يلا نتحرك .
ديالا بصدمه:انت مش هتدخل تشوفه لاخر مرة !
جاد:يلا تتحرك .
جاد خرج من الڤيلا وديالا عيطت:بنى ادمن مريض .
حسين:ديالا خلينا نمشي وبلاش مشاكل ... واعملى حسابك بعد الدفن لما يخلص العزا هتيجى معايا بيتى مش هسيبك معاه ابداا .
ديالا بصتله:انا مش عايزة اسيب الڤيلا .
حسين:يلا نمشي وبعد كدا نبقي نتكلم .
الكل خرجو من الڤيلا .
حسين كان شايل الصندوق اللى فيه فريد ومعاه الحرس وجاد راكب عربيته وعينه عليهم ببرود .
حسين والشباب حطو الصندوق فى العربيه المخصصه ليه وراح ركب عربيته اللى كانت ديالا ركبت فيها واتحركو .
بقلم الكاتبة جنات
ــــــــــــــــ★ــــــــــــــ
فى قصر الفهد .
حنين دخلت اوضه حياه اللى قاعده على السرير وسرحانه .
حنين:حياه .
حياه بصتلها:تعالى يا حنين .
حنين:انتى عامله ايه الوقت ؟
حياه:مش عارفه يا حنين .... حتى دموعى كأنها خلصت ومبقيتش تنزل .
حنين:ان شاء الله فهد هيلاقيه وهيرجع لحضنك من تانى .
حياه:يارب يا حنين .
حنين:هو انتى كلمتى ديالا ؟
حياه:امبارح ليه ؟
حنين:وكانت كويسه!
حياه:ايوا ... بس كانت زعلانه عشان عمها اتنقل المستشفى بسبب تعبه .
حنين:بس عمها اتوفى امبارح .
حياه:بجد !
حنين:ايوا سمعت ايان بيقول لفهد ان ابو جاد اتوفى امبارح وهيدفن النهارده .
حياه:لا حول ولا قوة الا بالله ... ربنا يرحمه ويصبرها ... اكيد ديالا حزينه جدااا الوقت دى روحها فيه .
حنين:ربنا يصبرها على فراقه .
حياه:يارب .
حنين لسه هتتكلم سمعت مريم بتنادى عليها:هروح اشوف مريومه عايزة ايه .
حياه هزت راسها وحنين خرجت .
حياه مسكت فونها ورنت على ديالا بس فونها كان مقفول .
حياه:الله يكون فى عونك يا حبيبتى ويصبرك .
بقلم الكاتبة جنات
ــــــــــــــــ★ــــــــــــــ
فى ايطاليا .
عدى اليوم بسرعه علي الكل .
وناس كتير كانو فى الڤيلا بيواسو ديالا وجاد اللى ماكنش فارق معاه فراق والده .
بعد وقت كان الكل مشو وفضل حسين مع ديالا اللى كانت منهارة وجاد اللى خرج من الڤيلا يعمل مكالمه .
حسين قرب منها وضمها لحضنه وديالا عيطت اكتر .
فى الوقت ده دخل جاد اللى اتعصب لما شاف حسين قريب منها للمرة التانيه وقرب منهم بكل عصبيه وشد حسين من هدومه وضربه بوكس بكل قوته .
ديالا:انت مجنون ايه اللى بتعمله ده ؟!
جاد مسكها من دراعها بقوة:انتى اللى شكلك ما صدقتى عمك مات وهتدورى على حل شعرك .
حسين قرب منه وبعد ايده عن ديالا وضربه بكل قوته بوكس فى وشه لدرجه ان جاد وقع فى الارض ... وحسين لسه هيقرب منه ديالا مسكته من دراعه .
ديالا:بلاش تتعب نفسك معاه يا حسين ده واحد مريض نفسي.
ديالا بصت لجاد اللى وقف وبيمسح الدم اللى نزل من مناخيره:يا ابن خالتى يا محترم .... حسين يبقي جوزى .
جاد:وده حصل امته ده كمان ؟!
ديالا:انا مش مطلوب منى اقولك تفاصيل ... بس انت واحد مريض .... احنا كتبنا الكتاب وعمو فريد كان شاهد على جوازنا يا محترم .... واه حسين هيفضل معايا هنا فى الڤيلا اذا كان عجبك او لأ .
جاد:ومين اللى هيسمح بده !
ديالا: صاحب الڤيلا .
جاد ضحك:ماهو صاحب الڤيلا مات ... وانا هنا الوريث .
ديالا ضحكت جامد:يا حرام هو انت متعرفش اللى حصل فى غيابك ... والله شفقانه عليك يا ابن خالتى .
جاد بصلها بغضب:قصدك ايه ؟!
ديالا:قصدى ان عمو كتبلى الڤيلا وشركه ايطاليا وشركه فرنسا كمان باسمى قبل ما يتوفى .
جاد كان هيتجنن:ايه الكلام ده مش هيحصل انت فاهمه .... ده ورثى من ابوياا .
ديالا قربت منه وربعت ايدها:لا مش فاهمه .... وعايزاك تفهم انت هنا ضيف وبس .
ديالا كملت بصوت مخنوق:وبعدين ابوك مين ده هااا .... ابوك اللى كان تعبان وبيموت قصاد عينك وانت زى الغبي مش شايفه ... ابوك اللى مات بسبب قهره منك لما عرف بعملتك مع حياه .... ابوك اللى مفكرتش تدخل تبص عليه وتودعه لاخر مرة ... مفكرتش حتى تشيل الصندوق اللى هو فيه ... مافيش دمعه نزلت من عينك عليه ..... جاى الوقت تقول ابويا .
جاد اتعصب ولسه هيقرب من ديالا بس حسين وقف قدامها زى الحصن المنيع وجاد اتعصب ومشي عشان يخرج من الڤيلا بس وقف لما سمع كلام ديالا .
ديالا:واه حاجه كمان ... مش عايزة اشوف وشك فى شركاتى انت سامع ... ومتتعبش نفسك وتروح لان الامن اخدين امر منى انهم يرموك برا اول ما تروح .
جاد بصلها بغل وخرج من الڤيلا .
ديالا عيطت بقهر وحسين مسك ايدها:اهدى يا حبيبتى اهدى .
ديالا مسحت دموعها:انا تعبانه يا حسين هطلع ارتاح فى اوضتى .
حسين:اطلعى يا حبيبتى .... وانا موجود هنا مش همشي لو احتاجتى اى حاجه كلمينى .
ديالا: شكراا .
ديالا طلعت اوضها وفتحت فونها ولاقت مسدجات كتير من رقم حياه .
ديالا رنت عليها لاقت الرد السريع من حياه:حياه .
حياه:عامله ايه يا ديالا انا عرفت اللى حصل ... ربنا يرحمه ويصبرك يا حبيبتى .
ديالا عيطت:يارب يا حياه يصبرنى على فراقه .
حياه:اهدى يا حبيبتى ... الفراق صعب انا عارفه ... بس انتى ربنا عوضك بحسين وان شاء الله هيكون سندك فى الدنيا .
ديالا افتكرت حسين لما وقف بينها وبين جاد وابتسمت:الحمدلله .... ماعرفتوش حاجه عن ابنك ؟
حياه:لا يا ديالا انا بدعى ربنا ليل نهار انه يرجع لحضنى .
ديالا:جاد جه ايطاليا بس لوحده .
حياه:اومال ابنى فين ... معقول حصله حاجه ؟!
ديالا:اهدى يا حياه ان شاء الله هيكون كويس .... وانا عينى هتكون عليه ولو حسيت باى حاجه هعرفك .
حياه:حاضر يا ديالا ... اسيبك ترتاحى اكيد تعبانه وهابقي اطمن عليكى .
ديالا:حاضر يا حبيبتى .
ديالا قفلت الفون وخرجت تقف فى بلكونه اوضتها وشافت جاد جاى من الجانب الخلفى للڤيلا اللى تقريبا محدش بيروحه ابدااا بس التعب كان مسيطر عليها مفكرتش كتير ودخلت تنام .
بقلم الكاتبة جنات
ــــــــــــــــ★ــــــــــــــ
بعد يومين .
حياه قاعده فى اوضتها وفونها رن برقم دولى .
حياه ردت بتعب:الو .
جاد:انا قولتلك لو حد عرف انى كنت معاكى تقرى الفاتحه على ابنك مش كدا .
حياه:جاد ... ابنى فين ابوس ايدك انا عايزة ابنى والله انا بموت من غيرى .
جاد:ابنك بح يا حياه ... عشان تبقي تقولى لديالا ان انا اللى خطفته ... البقاء لله يا حياه .
جاد قفل وحياه انهارت وبقت تصرخ وتعيط بصوت عالى .
العيله كلهم سمعوها وجم بسرعه ومش عارفين هى مالها وهى مش بتقول غير:ابنى مات ابنى مات .
الكل بيحاولو يهدوها وهى زى ماهى .
فهد: اعملى حاجه يا ديما .
ديما:انا هديها حقنه عشان تهدى ... هروح اجيب من تحت بسرعه .
ديما خرجت من الاوضه ورجعت بعد شويا وفهد مسك حياه وثبتها كويس وديما عطيتها الحقنه وثوانى ونامت .
فهد اخدها فى حضنه ونيمها على السرير وشاف فونها واقع على الارض اخده وبص لزينه:خليكى معاها .
زينه:حاضر يا حبيبى .
فهد خرج لادم ومراد وباقى الشباب اللى واقفين برا الاوضه .
ادم:مالها يا فهد ؟!
فهد:مش عارف .
فهد فتح الفون وشاف ان اخر رقم مكلمها رقم دولى .
فهد:حياه تقريبا كانت بتكلم حد وبعدها انهارت بشكل ده .
مراد اخد منه الفون:ده رقم دولى .
ادم:يبقي لازم نعرف ده رقم مين .
بقلم الكاتبة جنات
ــــــــــــــــ★ــــــــــــــ
عند ديالا اللى بدات تنزل الشركه عشان تتابع الشغل بنفسها .
بعد يوم طويل خلصت شغل ورجعت على الڤيلا وهى داخله شافت جاد جاى من الجانب الخلفى للڤيلا ودى تقريبا تانى مرة تشوفه جاى منه .
ديالا طلعت اوضتها وقفلت على نفسها كويس لان حسين فى المستشفى مش معاها .
الليل لما عرفت ان جاد اكيد فى اوضته
نزلت براحه عشان محدش من الخدم يشوفها وراحت الجانب الخلفى اللى كان مهجور لان محدش بيقرب منه ومافيش فيه نور ابدااا .
ديالا فتحت فلاش الفون واتحركت بحذر وشافت الاوضه الصغيرة الموجودة فى الجانب الخلفى نورها مفتوح .
ديالت قفلت نور الفلاش وقربت براحه من شباك الاوضه وشافت بنت شايله بيبي صغير .
ديالا اتصدمت واتكلمت فى نفسها: ده اكيد ابن حياه .
ديالا رجعت بسرعه الڤيلا ورنت على حسين اللى رد عليها:حسين انت فين ... انا محتاجه مساعدتك فى حاجه ... هقولك .....
بقلم الكاتبة جنات
ــــــــــــــــ★ــــــــــــــ
صباح تانى يوم فى المستشفى اللى فيها الفهد .
تمارا راحت عند الاوضه اللى فيها الفهد ووقفت قدام الحيط اللى عبارة عن ازاز واستغربت لما لاقيت مريض تانى نايم مكانه .
تمارا اتحركت بسرعه وراحت على مكتب ديما اللى اتخضت لما الباب اتفتح بقوة:توتا انتى كويسه !!
تمارا:فهد فين يا ديما ... ليه مش فيه سريره .
ديما:يا توتا خضيتينى ... احنا امبارح بليل نقلنا جدو فى اوضه تانيه .
تمارا:ليه ؟!
ديما:لاننا محتاجين الاوضه دى لمريض تانى مش اكتر ... متقلقيش جدو كويس ... تعالى اعرفك فين اوضته .
تمارا راحت مع ديما وكانت اوضه عاديه وكان نايم على السرير ومتوصل بالاجهزة الطبيه .
تمارا:بس انا كنت مش هعرف اشوفه غير وقت الزيارة ليه مافيش ازاز يا ديما .
ديما:يا حبيبتى وقت ما تحبي تشوفيه عرفينى وانا ادخلك فى اى وقت .
تمارا هزت راسها ودخلت قعدت على الكرسي جمب الفهد .
ديما:توتا مش لازم تطولى هنا انتى عارفه الزيارة ممنوعه .
تمارا مسكت ايد الفهد وباستها وقامت خرجت مع ديما .
بقلم الكاتبة جنات
ــــــــــــــــ★ــــــــــــــ
فى قصر الفهد .
حياه اللى من وقت ما فاقت وهى مش بتنطق والكل بيحاولو يعرفو هى مالها وهى مش بتتكلم ولا بترد على اسئله اى حد منهم .
زينه:طمنى قلبى عليكى يا بنتى .
مريم:حياه يا حبيبتى ... قوليلنا ايه اللى حصل عشان تنهارى كدا ؟
مروة:بلاش تضغطو عليها يا جماعه سبوها براحتها .
اسيل:اومال الشباب فين ماشوفتهمش من الصبح .
سيلا:مراد بيقول عنده حاجه مهمه هيخلصها ويجى .
جنه:وفهد خرج من بليل ولسه مرجعش ومعاه ادم وايان .
شروق:ربنا يعينهم الشغل كله فوق دماغهم .
جميله:بجد عدم وجود عمو فهد مأثر فينا كلنا ... بس مأثر اكتر على الشباب .... وغياب تمارا عن القصر كمان .
اسيل:ربنا يقومه بسلامه ويرجعو لينا بسلامه .
حياه ماكنتش سامعه حد منهم ومافيش غير كلام جاد اللى بيدور جوا دماغها عن موت ابنها .
بقلم الكاتبة جنات
ــــــــــــــــ★ــــــــــــــ
بليل فى قصر الفهد .
حياه قاعده فى اوضتها دخل فهد وقعد جمبها:عامله ايه يا حبيبتى ؟
حياه بصتلها ومردتش عليه .
فهد:انا محضرلك مفاجأه حلوة اوى وهتعجبك .
حياه:انا مش عايزة اى حاجه يا فهد .
فهد:طب مش تشوفيها الاول صدقينى هتعجبك ... بصى كدا .
فهد نهى كلامه وهو بيشاور على الباب اللى اتفتح ودخلت ديالا وهى شايله بيبي صغير وقربت من حياه وحطيته فى حضنها:قولتلك ابنك هيرجع لحضنك من تانى وانتى ماكنتش مصدقانى .
حياه بصتلها وبصت للبيبي اللى بين ايديها ودموعها نزلت:ده ابنى !
فهد مسحلها دموعها:مش عايز اشوف دموعك تانى يا حياه ... ابننا رجعلنا من تانى والفضل لديالا انها ساعدتنا .
حياه بصت لابنها وضمته لحضنها:يا روحى انت ... الحمدلله يا رب .
بقلم الكاتبة جنات
ــــــــــــــــ★ــــــــــــــ
فى ايطاليا .
جاد رجع من برا وليه هيدخل القصر افتكر ابن حياه ... راح الجانب الخلفى .
ودخل الاوضه ملقاش حد فيها .
خرج بسرعه وكان هيتجنن ودخل الڤيلا وبقا ينادى على الحرس .
جه واحد منهم:نعم يا باشا .
جاد:الست اللى كان معاها طفل وكانو فى الجانب الخلفى للڤيلا راحو فين ؟!
الحارس:احنا عملنا زى ما حضرتك امرت محدش كان بيقرب من الجانب الخلفى وهى مخرجتش منه ابداا .
جاد مسكه من ياقه قميصه:اومال اتبخرو يا غبي .
جاد دخل الڤيلا وبقى ينادى على ديالا بصوت عالى .
جت واحده من الخدم:ديالا هانم خرجت من امبارح ومرجعتش يا بيه .
جاد اتعصب:ديــــــــــالا .
جاد مسك فونه ورن عليها كان فونها مقفول ورن على حسين كان مقفول هو كمان .
جاد كلم رجب:جهز الطيارة انا راجع مصر .
جاد خرج من الڤيلا وركب عربيته واتحرك باقصي سرعه .
بقلم الكاتبة جنات
ــــــــــــــــ★ــــــــــــــ
صباح تانى يوم فى قصر الفهد .
اللى العيله كلها فرحانه بفرحه حياه اللى ما سابتش ابنها ثانيه واحده ودايما ضماه لحضنها .
ديالا وحسين اللى فضلو معاهم فى القصر وده بامر من زين .
عند حياه اللى نزلت اخيرا من اوضتها وقاعده مع العيله فى ريسبشن القصر بعد ما فطرو وضمه ابنها لحضنها ورافضه تعطيه لاى حد .
حنين:عايزة اشوفه يا حياه بقااا .
سيلا:يا حياه ونبي نفسي اشوفه .
حياه عينها على ابنها .
الكل ضحكو .
مروة:مش عارفين من غيرك كنا هنعمل ايه يا ديالا .
ديالا:حياه اختى يا طنط ... وبجد من يوم ما شوفتكو وانا بعتبركو عيلتى .
مريم:والله ده يا سعدنا انك تكونى واحده مننا يا ديالا .
سيلا:صح مبروك يا دودو .
ديالا بصت لحسين اللى قاعد جمبها:الله يبارك فيكى .
زين:فهمينا يا ديالا انتى وصلتى ازاى لابن حياه .
ديالا بصت لحياه اللى بصتلها اوى ومستنى ردها .
بقلم الكاتبة جنات
ــــــــــــــــ★ــــــــــــــ
فى المطار .
جاد نزل من طيارته واتحرك بسرعه وخرج من المطار .
وركب عربيه واستغرب ان واحد تانى اللى سايق العربيه .
جاد:اومال فين رجب ؟!
السواق:رجب تعب شويا يا باشا وقالى اجى مكانه عشان اوصل حضرتك .
جاد:طب اتحرك بسرعه يلا .
بقلم الكاتبة جنات
ــــــــــــــــ★ــــــــــــــ
نرجع تانى لقصر الفهد .
ديالا:انا عارفه انك نفسك تعرفى يا حياه انا عرفت مكانه ازاى .
حياه:ايوا .
ديالا:طبعا كلكو الوقت عرفتو بعمايل جاد ابن خالتى واللى حياه خبيتها عليكو لانها كانت خايفه على العيله كلها .
انا شوفت جاد بيروح بيروح الجانب الخلفى للڤيلا اللى تقريبا مجهور ومحدش بيروحه ابدا ... فروحت اشوف فى ايه هناك وشوفت واحده شايله طفل صغير كنت متاكده انه ابن حياه .
•• فلاش بااااك ••
ديالا طلعو اوضتها وكلمت حسين:حسين انت فين ؟
حسين:فى المستشفى ليه ؟!
ديالا:انا محتاجه مساعدتك فى حاجه .
حسين:تمام قوليلى عايزة ايه !
ديالا:هقولك .... عايزاك تحجز طيارة خاصه بسرعه عشان نرجع مصر النهارده .
حسين:ليه ايه اللى حصل يا ديالا !
ديالا:اعمل بس اللى هقولك عليه ... وانا هابقي افهمك كل حاجه .
حسين:حاضر .
ديالا قفلت وفضلت تستنى مكالمه حسين انه حجز طيارة .
حسين كلمها بليل :كله جاهز يا ديالا .
ديالا:جاد اول ما هيخرج من الڤيلا عايزاك تكون عند الباب الخلفى تمام .
حسين:انتى متاكده انه هيخرج فى الوقت المتاخر ده ؟!
ديالا:هو كل يوم بيخرج فى نفس الوقت معرفش بيروح فين ولو مخرجش انا هتصرف .
حسين:تمام انا هتحرك الوقت .
ديالا فضلت فى اوضتها تستنى جاد يخرج .... واخيرا سمعت صوت عربيته .
نزلت براحه وخرجت من الباب المطبخ الخلفى وكان كل الخدم نايمين وراحت على الجانب الخلفى وفتحت الباب ودخلت .
والنانى اتفاجات بيها:انتى مين ؟!
ديالا:جاد باشا طلب منى اجى اخدك عشان هتمشو من هنا يلا اتحركى بسرعه .
النانى:بس الباشا.
ديالا بعصبيه:انتى هترغى اخلصى يلا .
ديالا اخدت منها الطفل وباسته من راسه وخرجو من الباب الخلفى وكان حسين واقف بعربيته واتحرك من الجانب التانى عشان الحرس مايشوفوش عربيته .
حسين بص على الطفل اللى فى حضن ديالا:ده اين مين يا ديالا ومين دى كمان ؟!
ديالا:هفهمك كل حاجه .
النانى:احنا رايحين فين ؟؟
ديالا:رايحين مصر يا حلوة .
النانى:والباشا هيكون هناك ؟
ديالا:لا الباشا بح يا حلوة .
النانى خافت:لالا ده ممكن يقتلنى .
ديالا:متخافيش انتى هترجعى مصر معانا وانا هأمنك كويس مش هيقدر يقرب منك .
ديالا بدات تشرح لحسين كل حاجه لحد ما وصلو المطار وركبو الطيارة .
•• باااااك ••
ديالا:بس وكنت مكلمه فهد وفهمته كل حاجه وكان موجود هو الرائد ادم فى انتظارى فى المطار .
فهد:بجد شكراا يا ديالا ... انتى عرضتى حياتك انتى وحسين للخطر وماكنش همك غير انك ترجعى ابننا .
ديالا:هنقول تانى يعنى ... ياعم اعتبرنى اختك الله .
كلهم ضحكوووو .
بقلم الكاتبة جنات
ــــــــــــــــ★ــــــــــــــ
فى محزن قديم .
جاد بدأ بفتح عينيه وكانت الرؤيه مش واضحه .
وافتكر اللى حصل لما السواق اتحرك بالعربيه ولما مشي شويا لف ورش حاجه فى وشه ووقتها جاد فقد الوعى .
جاد لسه هيتحرك لاقى نفسه قاعد على كرسي وايديه ورجليه مربوطين بشده .
وكان بيحاول يفك نفسك بس ماكنش عارف وده عصبه .
واتصدم لما سمح صوت اللى جمبه وبصله كان حازم مربوط زيه ووشه كله كدمات وجروح:منور يا باشا .
جاد:حازم
وبص على الباب اللى اتفتح واتصدم لما شاف اللى واقف قدامه .......
