رواية ملاك أحلامي الفصل الخامس
أخذت مى الورق والصور والسلسه ووضعتها بحقيبه ظهرها وتوجهت الى خارج الفيلا....
اخذت مى تفكر أين تستطيع ان تخبئ هذه الاوراق بعيدا عن عادل وبدوى ..
لكنها لم تجد مكان آمن تستطيع وضعهم فيه الا انها تذهب لصديقتها رضوى حتى تستطيع التفكير مليا وربما تضعهم عندها مؤقتا حتى تجد لهم مكان اخر اكثر امانا...
توجههت مى الى منزل صديقتها رضوى...
بمنزل رضوى...
مى : رضوى انا كنت عايزاكى فى موضوع مهم
رضوى : وواقفه على الباب كده ليه ...تعالى تعالى...
دخلت رضوى الى داخل البيت وبدأت تسرد لها ما حدث بالتفصيل....
رضوى باندهاش: معقوله دى ... أنا من الاول مش مرتاحه لعادل ده..صدقتينى...
مى: انا مش عارفه ازاى يا مى كنت مصدقاه للدرجه دى ..؟؟؟
رضوى : والله انا حاسه زى ما أكون بسمع حدوته ولا بتفرج على فيلم...دى حاجه متتصدقش..
مى : انتى حاسه كده وانا بس بحكى لك...أمال انا بقى اللى شفت كل ده بعينى....
رضوى: بس بجد ولا الافلام...خصوصا موضوع اسامه ابن طنط فاديه ده...
مى : اه فعلا والله يا رضوى ...ماما فاديه صعبانه عليا اووى .....عشان كده أنا عايزة ارد لها الجميل ومخليش عادل وبدوى يسرقوها كده...
رضوى : وناويه تعملى ايه؟؟؟
مى : مش عارفه لسه ....بس مؤقتا كده ...انا عايزة اشيل الورق والحاجات اللى معايا دى فى مكان امان....
رضوى : تشيلهم فين...فين...؟؟؟
مى : فكرى معايا ...
واخذت مى تتحرك فى الغرفه مفكرة وهى تسند راسها بكلتا كفيها بحثا عن مكان آمن لا يستطيع عادل وبدوى للوصول اليه....
واثناء تفكيرها رأت مى نظارة سميكه موضوعه فوق المكتب الصغير بالغرفه....
مى متعجبه : ايه النظارة العجيبه دى...؟؟ أنا اول مرة اشوفها عندك ...دى شكلها صعب خالص..
رضوى : دى بتاعه جدى الله يرحمه ...كنت مطلعه شويه حاجات كده وعايزة اشيل الكركبه اللى عندى ...عاجباكى خديها ..ههههه
مى : انت مش حتتخلصى بقى من العاده الغريبه اللى عندك دى ..وترمى كل حاجه حواليكى مهما كانت مهمهx لمجرد تنظفى ...
رضوى : اديكى قلتى ...عادتى بقى ولا حشتريها ...
مى : هاتيها ..هاتيها...يمكن تنفع فى مقلب ولا حاجه ..هههه
ووضعتها مى داخل حقيبه ظهرها الكبيرة مع الاوراق والسلسه
رضوى : المهم ...لقيتى مكان ولا ايه؟؟
مى : لسه!!
رضوى : لقيتها...!!!
مى : ها قولى ...
رضوى : عارفه الاوضه الصغيرة اللى تحت اللى محطوط فيها العدادات دى...ممكن نخبيها هناك ...دى على طول مقفوله بالبوابه الحديد وعليها قفل كمان ...محدش بيدخل هناك الا بابا وانتى واثقه فى بابا وعارفاه كويس...
مى : حلوة اوى الفكرةx دى...واهو مكان كويس لحد ما أفكر حعمل ايه..
رضوى : حضرى انتى الاوراق وانا حروح اجيب المفتاح وننزل نخبيهم على طول ..
مى : تمام...
اخرجت مى الاوراق والصور والسلسله لتضعهم باحدى الاكياس الكبيرة...ونظرت متمعنه الى الصور ...
مى : يا رب ترجع لوالدتك دى ست طيبه وتستاهل كل خير...
بس سبحان الله الطفل ده شكله حلو اوى وملامحه مختلفه عن ماما فاديه..لازم طالع شبه باباه.
أحكمتx مى غلق الكيس ووضعوا الكيس بصندوق خشبى له قفل كبير ...
مى : اكيد يا رضوى المكان هنا امان صح...؟؟
رضوى : متقلقيش ...بابا بس اللى بيدخل هنا يطمن ان كل حاجه تمام وخلاص...
مى : طيبx اسيبك انا بقى وارجع الفيلا عشان اشوف حنعمل ايه تانى ..رضوى ...متجبيش سيرة لأى حد بموضوع الورق والكلام اللى قلتهولك ده...
د
رضوى : متخافيش يا مى مش محتاجه توصيه..
رجعت مى الى الفيلا ودخلت غرفتها وأخذت تفكر فيما حدث
حتى غلبها النعاس......
فى اليوم التالى
استيقظت مى وذهبت للاطمئنان على السيده فاديه
مى : صباح الخير ...
السيده فاديه :صباح الخير يا حبيبتى ...تعالى عاوزاكى..
مى :حاضر ...عامله ايه النهارده؟؟
السيده فاديه :الحمد لله ..ها قوليلى خبيتى الورق والصور زى ما قلتلك؟؟
مى : ايوه يا ماما متقلقيش خالص من الموضوع ده...انتى نويتى تعملى ايه مع عادل وبدوى؟؟
السيده فاديه: انا كلمت استاذ منصور المحامى عشان يعرف هو يتصرف معاهم...
مى : كويس اوى ...انا حروح الشركه ...مش حتأخر يا ماما ...
السيده فاديه: طيب يا حبيبتى ...خدى بالك من نفسك ...
مى :سلام...
السيده فاديه: مع السلامه...
توجهت مى الى الباب الغرفه وفتحته تحركت نحو الطابق السفلى بسرعه لتصطدم بالشخص الواقف امامها ينظر اليها بغضب..
مى : انت؟؟؟ّ!!!
